ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



قسمت دوم

RSS
تغییر یافته در 2011/08/15 15:25 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, شیخ ابوسعید ابوالخیر
دیـروز کـه چـشـم تـو بــمـن در نـگـریـسـتخـلـقـی بــهـزار دیـده بــر مـن بــگـریـسـت
هـــر روز هـــزار بــــار در عـــشـــق تــــو اممــیــبــایـد مــرد و بــاز مــیــبــایـد زیـســت
***
عـاشـق نتـواند کـه دمـی بـی غـم زیسـتبـی یـار و دیـار اگـر بــود خـود غـم نـیـسـت
خـوش آنکـه بـیک کـرشـمـه جـان کـرد نثـارهجـران و وصـال را نـدانـسـت کـه چـیسـت
***
گـر مـرده بــوم بــر آمـده سـالـی بــیـسـتچـه پـنداری کـه گـورم از عـشـق تـهیسـت
گر دسـت بـخـاک بـر نهی کین جـا کیسـتآواز آیـد کـه حــال مـعــشــوقـم چــیـســت
***
مـی گـفـتـم یار و مـی نـدانسـتـم کـیسـتمی گفتـم عشق و می ندانستـم چـیست
گـر یـار ایـنـســت چــون تــوان بــی او بــودور عشق اینست چـون تـوان بـی او زیست
***
ای دل همه خون شوی شکیبـایی چیستوی جـان بـدرآ ایـنـهـمـه رعـنـایی چـیـسـت
ای دیـده چــه مـردمـیـسـت شـرمـت بــادانـادیـده بـه حـال دوسـت بـینـایی چـیسـت
***
انـدر هـمـه دشـت خــاوران گـر خـاریـسـتآغـشـتــه بــه خــون عـاشـق افـگـاریـسـت
هـر جـا کـه پـریرخـی و گـل رخـسـاریسـتما را همه در خـورسـت مشـکـل کـاریسـت
***
در بـحـر یقـین کـه در تـحـقـیق بـسـیـسـتگرداب درو چـو دام و کشـتـی نفـسـیسـت
هر گوش صدف حـلقه چـشـمیسـت پـر آبهـر مـوج اشـاره ای ز ابــروی کـسـیـســت
***
رنـج مـردم ز پــیـشــی و از بــیـشـیـســتامـن و راحــت بــه ذلـت و درویـشــیـســت
بــگــزیــن تــنــگ دســتــی از ایــن عــالــمگـر بـا خـرد و بـدانـشـت هم خـویشـیسـت
***
ما عـاشـق و عـهد جـان ما مشـتـاقـیسـتمـاییـم بـه درد عـشـق تـا جـان بـاقـیـسـت
غــم نـقــل و نــدیـم درد و مــطــرب نــالــهمی خـون جـگر مردم چـشـمم سـاقیسـت
***
چـون حـاصـل عـمـر تـو فـریبـی و دمیسـتزو داد مـکـن گـرت بـه هر دم سـتـمـیسـت
مـغـرور مـشــو بــخــود کـه اصـل مـن و تــوگـردی و شـراری و نـسـیمـی و نـمـیـسـت
***
دایـم نـه لـوای عـشـرت افـراشـتــنـیـسـتپـیوسـتـه نـه تـخـم خـرمـی کـاشـتـنیسـت
ایـن داشـتـنـیهـا هـمـه بـگـذاشـتـنـیـسـتجــز روشـنـی رو کـه نـگـه داشـتــنـیـسـت
***
دردا کـه درین سـوز و گـدازم کـس نـیسـتهــمــراه دریــن راه درازم کــس نــیــســـت
در قــعــر دلــم جــواهــر راز بـــســیــســتامـا چــه کـنـم مـحــرم رازم کـس نـیـســت
***
در سـینه کـسـی کـه راز پـنهانـش نیسـتچـون زنـده نـمـاید او ولـی جـانـش نـیسـت
رو درد طـلـب کـه عـلـتــت بــی دردیـسـتدردیسـت کـه هیچـگـونه درمـانـش نیسـت
***
در کـشـور عـشـق جـای آسـایش نـیسـتآنـجـا همـه کـاهـشـسـت افـزایش نـیسـت
بـــی درد و الــم تــوقــع درمــان نــیــســتبـی جـرم و گـنـه امـید بـخـشـایش نیسـت
***
افـسـوس که کس بـا خـبـر از دردم نیسـتآگـــاه ز حـــال چــــهـــره زردم نـــیـــســـت
ای دوسـت بـرای دوسـتـیهـا کـه مـراسـتدریـاب کــه تــا درنــگــری گــردم نــیـســت
***
گــفــتـــار نــکــو دارم و کــردارم نــیــســتاز گـفـت نـکـوی بـی عـمـل عـارم نـیـسـت
دشـــوار بـــود کـــردن و گــفـــتـــن آســـانآســان بــسـیـار و هـیـچ دشـوارم نـیـسـت
***
هـرگـز الـمـی چـو فـرقـت جــانـان نـیـسـتدردی بــتــر از واقــعــه هــجــران نــیـســت
گــــر تـــــرک وداع کــــرده ام مــــعـــــذورمتــو جــان مـنـی وداع جـان آسـان نـیـسـت
***
گـر کـار تـو نـیکـسـت بـه تـدبـیر تـو نیسـتور نـیز بـدسـت هـم ز تـقـصـیـر تـو نـیسـت
تـسـلـیـم و رضـا پـیـشـه کـن و شـاد بــزیچـون نیک و بـد جـهان بـه تـقدیر تـو نیست
***
از درد نـشـان مـده کـه در جـان تـو نیسـتبــگــذر ز ولــایـتــیـکــه آن زان تــو نـیـســت
از بــی خــردی بـــود کــه بـــا جــوهــریــانلـاف از گـهری زنـی کـه در کـان تـو نیسـت
***
در هــجــرانــم قــرار مــیـبــایـد و نــیـســتآســایـش جــان زار مــیــبــایـد و نــیـســت
ســرمــایـه روزگــار مــی بــایـد و نـیـســتیـعـنـی کـه وصـال یـار مـیـبــایـد و نـیـسـت
***
جــانـا بــه زمـیـن خــاوران خــاری نـیـسـتکـش بــا مـن و روزگـار مـن کـاری نـیـســت
بـــا لـــطـــف و نــوازش جـــمـــال تـــو مــرادردادن صــد هــزار جــان عــاری نــیــســت
***
اندر همـه دشـت خـاوران سـنگـی نیسـتکـش بـا مـن و روزگـار مـن جـنگـی نیسـت
بــــا لـــطـــف و نـــوازش وصـــال تـــو مـــرادردادن صــد هـزار جــان نـنـگــی نـیـســت
***
سـر تـا سـر دشت خـاوران سنگی نیسـتکـز خــون دل و دیـده بــرو رنـگـی نـیـســت
در هـیچ زمـین و هیچ فـرسـنـگـی نـیسـتکز دسـت غمت نشسـتـه دلتـنگی نیسـت
***
کـبـریسـت درین وهم کـه پـنـهانی نیسـتبــرداشـتــن ســرم بــه آســانـی نـیـســت
ایـمــانــش هـزار دفــعــه تــلــقــیـن کــردمایـن کـافـر را ســر مـســلـمـانـی نـیـســت
***
ای دیـده نـظــر کــن اگــرت بــیـنـایـیـســتدر کار جـهان که سـر بـه سـر سوداییسـت
در گـوشــه خــلـوت و قـنـاعــت بــنـشــیـنتـنـهـا خـو کـن کـه عـافـیـت تـنـهـایـیـسـت
***
ســیـمـابــی شــد هـوا و زنـگــاری دشــتای دوسـت بـیا و بـگـذر از هـرچـه گـذشـت
گـــر مــیــل وفـــا داری ایــنــک دل و جـــانور رای جــفــا داری ایـنــک ســر و تــشــت
***
آنـرا کـه قـضــا ز خــیـل عــشــاق نـوشــتآزاد ز مـســجــدســت و فــارغ ز کــنـشــت
دیـوانـه عـشـق را چـه هـجـران چـه وصـالاز خویش گذشتـه را چـه دوزخ چـه بـهشت
***
هـان تـا تـو نـبـنـدی بـه مـراعـاتـش پـشـتکـــو بـــا گـــل نــرم پـــرورد خـــار درشـــت
هــان تــا نــشــوی غــره بــه دریــای کــرمکـو بـر لـب بـحـر تـشـنـه بـسـیـار بـکـشـت
***
از اهــل زمــانــه عــار مــیــبـــایــد داشــتوز صـحــبــتــشــان کـنـار مـیـبــایـد داشـت
از پــیـش کـســی کـار کـســی نـگـشـایـدامــیــد بـــه کــردگــار مــیــبـــایــد داشـــت
***
افــســوس کــه ایـام جــوانـی بــگــذشــتدوران نــشــاط و کــامــرانــی بـــگــذشــت
تــشــنـه بــکـنـار جــوی چــنـدان خــفــتــمکــز جــوی مـن آب زنـدگــانـی بــگــذشــت
***
روزم بــه غــم جــهـان فـرســوده گـذشــتشــب در هـوس بــوده و نـابــوده گـذشــت
عـــمـــری کـــه ازو دمــی جـــهــانــی ارزدالـقـصـه بــه فـکـرهـای بــیـهـوده گـذشــت
***
ســر ســخــن دوســت نـمـی یـارم گـفــتدر یـســت گـرانـبــهـا نـمـی یـارم ســفــت
تـرسـم کـه بـه خـواب در بـگـویـم بـکـسـیشـبـهـاسـت کـزین بـیم نـمـی یارم خـفـت
***
دل گـر چـه دریـن بـادیـه بـسـیـار شـتـافـتیک موی ندانسـت و بـسـی موی شـکافت
گـرچــه ز دلـم هـزار خــورشــیـد بــتــافــتآخـــر بـــه کـــمـــال ذره ای راه نـــیــافـــت
***
آســان آســان ز خــود امـان نـتــوان یـافــتویـن شـربــت شـوق رایـگـان نـتـوان یـافـت
زان مـی کـه عـزیـز جـان مـشـتــاقـانـسـتیک جـرعـه بـه صـد هزار جـان نـتـوان یافـت
***
از بــاد صــبــا دلــم چــو بــوی تــو گــرفــتبــگـذاشـت مـرا و جـسـتــجـوی تـو گـرفـت
اکــنــون ز مــنــش هــیـچ نــمــی آیـد یــادبــوی تــو گـرفــتــه بــود خــوی تــو گـرفــت
***
دل عـادت و خـوی جــنـگـجـوی تــو گـرفـتجــان گـوهـر هـمـت ســر کـوی تــو گـرفـت
گــفــتــم بــه خــط تــو جــانـب مــا را گــیـرآن هــم طـــرف روی نــکــوی تـــو گــرفـــت
***
آنــی کـــه ز جـــانـــم آرزوی تـــو نـــرفـــتاز دل هـــوس روی نـــکـــوی تـــو نـــرفـــت
از کـوی تـو هـر کـه رفـت دل را بــگـذاشـتکـس بــا دل خـویـشـتــن ز کـوی تـو نـرفـت
***
آن دل که تو دیده ای زغم خون شد و رفتوز دیـده خـون گـرفـتـه بــیـرون شـد و رفـت
روزی بــه هـوای عـشـق ســیـری مـیـکـردلـیلی صـفـتـی بـدید و مجـنون شـد و رفـت
***
یـار آمـد و گــفــت خــســتــه مـیـدار دلــتدایــم بــه امــیــد بــســتــه مــی دار دلــت
مـا را بــه شـکـســتــگـان نـظـرهـا بــاشــدمـا را خــواهـی شــکــســتــه مـیـدار دلـت
***
عــلـمـی نـه کـه از زمـره انـســان نـهـمـتجــودی نـه کـه از اصــل کــریـمـان نـهـمـت
نه عـلم و عـمل نه فضـل و احـسـان و ادبیــا رب بـــکــدام تـــره در خـــوان نــهــمــت
***
صـد شـکـر کـه گلشـن صـفـا گـشـت تـنتصـحــت گـل عـشـق ریـخـت در پــیـرهـنـت
تــب را بــه غــلــط در تــنــت افــتــاد گــذارآن تــب عــرقـی شــد و چــکـیـد از بــدنـت
***
دی زلــف عــبــیــر بــیــز عــنــبــر ســایــتاز طــرف بــنـاگــوش ســمــن ســیـمــایـت
در پــای تــو افــتــاد و بــزاری مــی گــفــتســـر تـــا پـــایــم فــدای ســر تـــا پـــایــت
***
ای قــبــلــه هـر کــه مـقــبــل آمـد کــویـتروی دل مـــقـــبـــلـــان عـــالـــم ســـویــت
امــروز کــســـی کــز تـــو بـــگــردانــد رویفــــردا بــــکــــدام روی بــــیـــنــــد رویــــت
***
ای مـقـصــد خــورشــیـد پــرســتــان رویـتمـــحـــراب جـــهـــانـــیــان خـــم ابـــرویــت
سـرمـایـه عـیـش تــنـگ دســتــان دهـنـتســررشــتــه دلــهــای پــریـشــان مــویــت
***
زنـــار پـــرســـت زلـــف عـــنـــبـــر بـــویــتمــحـــراب نــشـــیــن گـــوشـــه ابـــرویــت
یا رب تو چه کعبـه ای که بـاشد شب و روزروی دل کــافــر و مــســـلــمــان ســـویــت
***
ای در تــو عـیـانـهـا و نـهـانـهـا هـمـه هـیـچپــنـدار یـقــیـن هـا و گـمـانـهـا هـمـه هـیـچ
از ذات تــو مــطــلــقــا نـشــان نــتــوان دادکـانـجـا کـه تـویی بـود نـشـانـها همـه هیچ
***
ای بــا رخــت انـوار مـه و خـور هـمـه هـیـچبـا لـعـل تـو سـلـسـبـیل و کـوثـر همه هیچ
بـودم همه بـین، چـو تـیزبـین شد چـشممدیدم کـه هـمـه تـویی و دیگـر هـمـه هـیـچ
***
گفـتـم چـشـمت گفت که بـر مسـت مپـیچگـفــتــم دهـنـت گـفـت مـنـه دل بــر هـیـچ
گـفــتــم زلـفــت گـفــت پــراکــنـده مـگـویبـــاز آوردی حــکــایــتـــی پـــیــچـــا پـــیــچ
***
حــمــدا لــک رب نــجــنــی مــنــک فــلــاحشــکــرا لــک فــی کــل مــســاء و صــبــاح
مـــن عـــنـــدک فـــتـــح کـــل بـــاب ربـــیافـــتـــح لـــی ابــــواب فـــتـــوح و فـــتــــاح
***
رخــســاره ات ای تــازه گــل گـلـشــن روحنـازک بــود آن قـدر کـه هـر شــام و صـبــوح
نــزدیــک بـــه دیــده گــر خــیــالــش گــذرداز ســـایــه خـــار دیـــده گـــردد مـــجـــروح
***
گـــر درد کـــنـــد پـــای تـــو ای حـــور نــژاداز درد بـــدان کـــه هـــر گـــزت درد مـــبـــاد
آن دردمــنــســت بـــر مــنــش رحـــم آیــداز بـــهــر شــفــاعــتــم بـــپــای تــو فــتــاد
***
در سـلـسـلـه عـشـق تـو جـان خـواهم داددر عـشـق تــو تــرک خـانـمـان خـواهـم داد
روزی کــه تــرا بــبــیـنــم ای عــمــر عــزیـزآن روز یـقـیـن بــدان کـه جــان خـواهـم داد
***
هـر راحــت و لــذتــی کــه خــلــاق نــهــاداز بـــــهــــر مــــجـــــردان آفــــاق نــــهــــاد
هر کس که زطـاق منقـلب گشـت بـجـفـتآســایـش خــویـش بــر دو بــر طــاق نــهـاد
***
در وصــــل زانــــدیـــشــــه دوری فــــریـــاددر هـــجــــر زدرد نـــاصــــبــــوری فــــریـــاد
افــســوس ز مـحــرومـی دوری افــســوسفــــریــــاد زدرد نــــاصــــبـــــوری فــــریــــاد
***
بــا کــوی تــو هــر کــرا ســر و کــار افــتــداز مـســجــد و دیـر و کـعــبــه بــیـزار افـتــد
گــر زلــف تــو در کــعــبــه فــشــانـد دامـناســـلــام بـــدســـت و پـــای زنــار افـــتـــد
***
گـــر عـــشـــق دل مــرا خـــریــدار افـــتـــدکــاری بـــکــنــم کــه پـــرده از کــار افــتـــد
ســـجـــاده پـــرهــیــز چـــنــان افــشــانــمکــــز هــــر تــــاری هــــزار زنــــار افــــتــــد
***
بـــا عـــلـــم اگـــر عـــمــل بـــرابـــر گـــرددکـــام دو جـــهـــان تـــرا مـــیــســـر گـــردد
مـغـرور مـشـو بـه خـود کـه خـواندی ورقـیزان روز حــــذر کـــن کـــه ورق بــــر گـــردد
***
آن را کــه حـــدیــث عــشـــق در دل گــرددبــایـد کـه زتــیـغ عــشــق بــســمـل گـردد
در خـاک تـپـان تـپـان رخ آغـشـتـه بـه خـونبـــرخـــیـــزد و گـــرد ســـر قـــاتـــل گـــردد
***
مـــا را نـــبــــود دلـــی کـــه خــــرم گـــرددخــود بــر ســر کــوی مـا طــرب کــم گــردد
هـر شــادی عــالــم کــه بــمــا روی نــهــدچــون بــر ســر کـوی مـا رســد غــم گـردد
***
دل از نــــظــــر تـــــو جــــاودانــــی گــــرددغـــم بـــا الـــم تـــو شـــادمـــانـــی گـــردد
گــر بــاد بــه دوزخ بــرد از کــوی تــو خــاکآتــــش هـــمـــه آب زنـــدگــــانـــی گــــردد
***
ای صـــافـــی دعـــوی تـــرا مــعـــنــی دردفـردا بـه قـیـامـت ایـن عـمـل خـواهـی بـرد
شـرمـت بـادا اگـر چـنـین خـواهـی زیسـتنـنــگــت بــادا اگــر چــنــان خــواهـی مــرد
***
دردا کـــه دریـــن زمـــانـــه پـــر غـــم و دردغـــبـــنـــا کـــه دریــن دایـــره غـــم پـــرورد
هـــر روز فـــراق دوســـتـــی بـــایـــد دیـــدهـر لــحــظــه وداع هـمــدمــی بــایـد کــرد
***
فـردا کـه بــه مـحــشــر انـدر آیـد زن و مـردوز بــــیـــم حـــســـاب رویـــهـــا گـــردد زرد
مـن حـسـن تـرا بــه کـف نـهـم پــیـش رومگـویـم کــه حــســاب مـن ازیـن بــایـد کــرد
***
دل صـافـی کـن کـه حـق بـه دل می نگـرددلــهــای پــراکــنــده بــه یــک جــو نــخــرد
زاهــد کــه کــنــد صــاف دل از بــهــر خــداگـــویــی ز هــمــه مــردم عـــالــم بـــبـــرد
***
گـویـنـد کــه مـحــتــســب گـمـانـی بــبــردویــن پـــرده تــو پـــیــش جــهــانــی بـــدرد
گـویم کـه ازین شـراب اگـر محـتـسـبـسـتدریــابـــد قــطــره ای بــه جــانــی بـــخــرد
***
مــن زنــده و کــس بـــر آســتــانــت گــذردیـــا مـــرغ بـــگـــرد ســـر کـــویــت بـــپـــرد
خـار گـورم شـکـسـتــه در چــشـم کـسـیکـــو از پـــس مــرگ مــن بـــرویــت نــگــرد
***
از چــــهـــره عـــاشــــقـــانـــه ام زر بــــاردوز چـــشـــم تـــرم هــمــیــشـــه آذر بـــارد
در آتــش عـشــق تــو چــنـان بــنـشــیـنـمکـــز ابـــر مـــحـــبـــتـــم ســـمــنــدر بـــارد
***
از دفــتـــر عـــشـــق هــر کــه فــردی دارداشــــک گـــلـــگـــون و چــــهـــر زردی دارد
بــر گـرد سـری شـود کـه شـوریـســت دروقــــــربــــــان دلـــــی رود کـــــه دردی دارد
***
طـــالــع ســـر عـــافــیــت فــروشـــی داردهــمـــت هــوس پـــلـــاس پـــوشـــی دارد
جـایی کـه بـه یک سؤال بـخـشـند دو کـوناســـتـــغــنــایــم ســـر خـــمــوشـــی دارد
***
دل وقـــت ســــمـــاع بــــوی دلـــدار بــــردمــــا را بـــــه ســــراپــــرده اســــرار بـــــرد
ایــن زمــزمــه مــرکــب مــر روح تـــراســتبـــردارد و خـــوش بـــه عـــالـــم یـــار بـــرد
***
گـل از تــو چــراغ حــسـن در گـلـشـن بــردوز روی تــــو آیـــیـــنـــه دل روشــــن بــــرد
هـر خــانـه کـه شـمـع رخــت افـروخـت دروخـــورشـــیـــد چـــو ذره نـــور از روزن بــــرد
***
شــــادم بــــدمـــی کــــز آرزویـــت گــــذردخــوشــدل بــحــدیـثــی کــه ز رویـت گـذرد
نـازم بـدو چـشـمـی کـه بـه سـویـت نـگـردبــوســم کـف پــایـی کـه بــه کـویـت گـذرد
***
گــر پــنـهـان کــرد عــیـب و گـر پــیـدا کــردمـــنــت دارم ازو کـــه بـــس بـــرجـــا کـــرد
تـاج سـر مـن خـاک سـر پـای کـسـیـسـتکـو چــشـم مـرا بــه عـیـب مـن بــیـنـا کـرد
***
گــفـــتـــار دراز مــخـــتـــصـــر بـــایــد کـــردوز یــــار بــــدآمــــوز حــــذر بــــایــــد کــــرد
در راه نــگــار کــشــتــه بـــایــد گــشــتـــنو آنـــگـــاه نـــگـــار را خـــبـــر بـــایــد کـــرد
***
دردا کــه هــمــه روی بـــه ره بـــایــد کـــردویـن مـفـرش عـاشــقـی دو تــه بــایـد کـرد
بـر طـاعـت و خـیـر خـود نـبـایـد نـگـریـسـتدر رحــمــت و فــضــل او نــگــه بــایـد کــرد
***
قـــدت قـــدم زبـــار مــحـــنــت خـــم کـــردچـشمت چشمم چو چشمه ها پـر نم کرد
خــالــت حــالــم چــو روز مـن تــیـره نـمـودزلــفــت کــارم چــو تــار خــود در هـم کــرد
***
مــن بـــی تــو دمــی قــرار نــتــوانــم کــرداحـــســـان تـــرا شـــمــار نــتـــوانــم کـــرد
گــر بــر تــن مــن زفــان شــود هـر مــویـییــک شـــکــر تـــو از هــزار نــتـــوانــم کــرد
***
از واقــعــه ای تـــرا خـــبـــر خــواهــم کــردو آنـرا بــه دو حـرف مـخـتـصـر خـواهـم کـرد
بـا عـشـق تـو در خـاک نـهـان خـواهم شـدبــا مـهـر تــو سـر ز خـاک بــر خـواهـم کـرد
***
خـــرم دل آنـــکـــه از ســـتــــم آه نـــکـــردکـــس را ز درون خـــویـــش آگـــاه نـــکـــرد
چـون شـمـع ز سـوز دل سـراپـا بــگـداخـتوز دامــن شــعــلــه دســت کــوتــاه نـکــرد
***
آن دشـمن دوسـت بـود دیدی که چـه کـردیـا ایـنـکـه بــغـور او رسـیـدی کـه چــه کـرد
مـیـگـفـت هـمـان کـنـم کـه خـواهـد دل تـودیدی که چه میگفت و شنیدی که چه کرد
***
جــمـعــیـت خــلــق را رهـا خــواهـی کــردیـعــنـی ز هـمـه روی بــمـا خــواهـی کــرد
پـــیـــونـــد بــــه دیـــگـــران نـــدامـــت داردمحـکم مکن این رشـتـه که واخـواهی کـرد
***
عاشـق چـو شوی تـیغ بـه سـر بـاید خـوردزهـری کـه رسـد همـچـو شـکـر بـاید خـورد
هــر چــنــد تـــرا بـــر جــگــر آبـــی نــبـــوددریـــا دریـــا خـــون جـــگـــر بـــایــد خـــورد
***
عـــارف بـــچـــنــیــن روز کـــنــاری گـــیــردیـــا دامـــن کــــوه و لـــالـــه زاری گــــیـــرد
از گــوشــه مــیـخــانـه پــنــاهـی طــلــبــدتــــا عـــالـــم شـــوریـــده قـــراری گـــیـــرد
***
مـن صــرفـه بــرم کـه بــر صــفــم اعــدا زدمــشـــتـــی خـــاک لــطــمــه بـــر دریــا زد
مــا تــیــغ بــرهــنــه ایـم در دســت قــضــاشـد کـشـتـه هر آنـکـه خـویش را بـر مـا زد
***
حــــورا بــــه نـــظـــاره نـــگـــارم صــــف زدرضـوان بــعـجـب بــمـانـد و کـف بــر کـف زد
آن خـــال ســـیـــه بـــر آن رخ مـــطـــرف زدابـــدال زبـــیــم چـــنــگ در مــصـــحـــف زد
***
گـر غـره بــه عـمـری بــه تــبــی بــرخــیـزدویــن روز جــوانــی بــه شــبــی بــرخــیــزد
بــــیـــداد مـــکـــن کـــه مـــردم آزاری تــــودر زیــر لـــبـــی بـــه یــا ربـــی بـــرخـــیــزد
***
خـــواهــی کـــه تـــرا دولــت ابـــرار رســـدمـپــســنـد کــه از تــو بــر کــس آزار رســد
از مــرگ مــیــنــدیــش و غــم رزق مــخــورکـیـن هـر دو بــوقـت خـویـش نـاچــار رسـد
***
ایــن گــیــدی گــبـــر از کــجــا پــیــدا شــدایــن صــورت قــبـــر از کــجـــا پـــیــدا شــد
خــورشــیـد مــرا ز دیـده ام پــنــهــان کــردایــن لـــکـــه ابـــر از کـــجـــا پـــیـــدا شـــد
***
انـواع خــطـا گـر چــه خــدا مـی بــخــشــدهـر اسـم عـطـیـه ای جــدا مـی بــخــشـد
در هـــر آنـــی حــــقـــیـــقـــت عــــالـــم رایـک اســم فـنـا یـکـی بــقـا مـی بــخــشـد
***
دلـخـسـتـه و سـینـه چـاک مـی بـایـد شـدوز هـسـتـی خـویـش پـاک مـی بــایـد شـد
آن بــه کـه بــه خـود پــاک شـویـم اول کـارچـــون آخــر کــار خــاک مــی بـــایــد شــد
***
از شــبــنـم عــشــق خــاک آدم گـل شــدشـوری بـرخـاسـت فـتـنـه ای حـاصـل شـد
ســر نــشــتــر عــشــق بــر رگ روح زدنــدیک قـطـره خـون چـکـیـد و نـامـش دل شـد
***
تــا ولــولـه عــشــق تــو در گــوشــم شــدعــقــل و خــرد و هـوش فــرامـوشــم شــد
تــا یــک ورق از عــشــق تــو از بـــر کــردمســیـصــد ورق از عــلـم فــرامـوشــم شــد
***
از لــطــف تــو هـیـچ بــنـده نـومــیـد نـشــدمـقــبــول تــو جــز مـقــبــل جــاویـد نـشــد
مــهــرت بـــکـــدام ذره پـــیــوســـت دمــیکــان ذره بــه از هــزار خــورشــیــد نــشــد
***
صـوفـی بــه سـمـاع دسـت از آن افـشـانـدتــا آتــش دل بــه حــیــلــتــی بــنــشــانــد
عــاقــل دانــد کــه دایــه گــهــواره طـــفــلاز بــهـر ســکــون طــفــل مــی جــنــبــانـد
***
کـــی حـــال فـــتـــاده هــرزه گــردی دانــدبـــــی درد کـــــجـــــا لـــــذت دردی دانــــد
نـــامـــرد بـــه چـــیــزی نــخـــرد مـــردان رامـــردی بــــایـــد کـــه قـــدر مـــردی دانـــد
***
اســرار وجــود خــام و نــاپــخــتــه بــمــانـدو آن گـوهـر بـس شـریف نـاسـفـتـه بـمـانـد
هـر کـس بـه دلـیـل عـقـل چـیـزی گـفـتـنـدآن نـکـتــه کـه اصـل بــود نـاگـفـتـه بــمـانـد
***
ایــن عــمــر بـــه ابـــر نــوبـــهــاران مــانــدایـن دیـده بــه ســیـل کــوهـســاران مــانـد
ای دوسـت چـنـان بــزی کـه بـعـد از مـردنانــگــشــت گــزیــدنــی بـــه یــاران مــانــد
***
چــرخ و مــه و مــهــر در تــمــنــای تــوانــدجــان و دل و دیــده در تــمــاشــای تــوانــد
ارواح مــقـــدســـان عـــلـــوی شـــب و روزابـــجـــد خـــوانــان لــوح ســـودای تـــوانــد
***
آنــهـا کــه ز مــعــبــود خــبــر یـافــتــه انــداز جــمــلــه کــایــنــات ســر یــافــتـــه انــد
دریــوزه هــمــی کــنــنــد مــردان ز نــظـــرمــردان هـمــه از قــرب نـظــر یـافــتــه انــد
***
زان پــیـش کـه طــاق چــرخ اعــلـا زده انـدویــن بـــارگــه ســـپـــهــر مــیــنــا زده انــد
مــا در عـــدم آبـــاد ازل خـــوش خـــفــتـــهبــی مـا رقــم عــشــق تــو بــر مـا زده انـد
***
آن روز کـــه نــور بـــر ثـــریــا بـــســـتـــنـــدویـن مـنـطـقـه بــر مـیـان جــوزا بــســتــنـد
در کـتــم عــدم بــســان آتــش بــر شــمـععـشـقـت بـه هـزار رشـتـه بـر مـا بـسـتـنـد
***
آنـروز کـه نـقـش کـوه و هـامـون بــسـتــنـدتــرکـیـب ســهـی قـدان مـوزون بــســتــنـد
پــا بــسـتـه بــه زنـجـیـر جـنـون مـن بــودممـردم سـخـنی بـه پـای مـجـنـون بـسـتـنـد
***
قـــومـــی ز خـــیــال در غـــرور افـــتـــادنــدو نــدر طــلــب حـــور و قــصــور افــتـــادنــد
قـومـی مـتـشـکـکـنـد و قـومـی بـه یـقـیـناز کــــوی تـــــو دور دور دور افــــتـــــادنــــد
***
در تــکــیـه قــلــنــدران چــو بــنـگــم دادنـددر کــاســه بــجــای لــوت ســنـگــم دادنـد
گـفـتـم ز چـه روی خـاسـت این خـواری مـاریـشــم بــگــرفــتــنـد و بــه چــنـگـم دادنـد
***
هـوشـم نـه مـوافـقـان و خـویـشـان بـردنـدایـن کــج کــلــهـان مــو پــریـشــان بــردنــد
گــویــنــد چـــرا تـــو دل بـــدیــشـــان دادیوالــلــه کــه مــن نــدادم ایــشــان بــردنــد
***
در دیـــر شــــدم مــــاحــــضــــری آوردنــــدیـــعـــنـــی ز شـــراب ســـاغـــری آوردنـــد
کــیــفــیــت او مــرا ز خــود بــیــخــود کــردبـــــردنـــــد مـــــرا و دیــــگـــــری آوردنـــــد
***
سـبــزی بــهـشـت و نـوبــهـار از تــو بــرنـدآنـجــا کــه بــه خــلــد یـادگــار از تــو بــرنـد
در چـیـنـسـتـان نـقـش و نـگـار از تـو بــرنـدایــران هــمــه فـــال روزگـــار از تـــو بـــرنــد
***
مــــردان خـــــدا ز خـــــاکــــدان دگــــرنــــدمــــرغــــان هــــوا ز آشــــیـــان دگــــرنــــد
مـنـگـر تـو ازین چـشـم بـدیشـان کـایشـانفــــارغ ز دو کـــون و در مـــکـــان دگـــرنـــد
***
یــارم هــمــه نــیـش بــر ســر نــیـش زنــدگــویـم کــه مــزن ســتــیـزه را بــیـش زنــد
چــون در دل مــن مــقــام دارد شــب و روزمـیـتـرسـم از آنـکـه نـیـش بـر خـویـش زنـد
***
آن کــس کـه بــه کــوه ظــلـم خــرگـاه زنـدخــــود را بــــه دم آه ســــحــــرگــــاه زنـــد
ای راهـــزن از دور مـــکـــافـــات بــــتــــرسراهــی کـــه زنـــی تـــرا هــمـــان راه زنـــد
***
خـوبـان هـمـه صـیـد صـبـح خـیزان بـاشـنـددر بـــنــد دعــای اشــک ریــزان بـــاشــنــد
تـا تـو سـگ نـفـس را بــه فـرمـان بــاشـیآهــو چــشــمــان ز تــو گــریـزان بــاشــنــد
***
در مـدرسـه اسـبـاب عـمـل مـی بـخـشـنددر مــیــکــده لــذت ازل مــی بـــخــشــنــد
آنــجـــا کــه بـــنــای خـــانــه رنــدانــســتسـرمـایه ایـمـان بـه سـبـل مـی بـخـشـنـد
***
عـاشـق هـمـه دم فـکـر غـم دوسـت کـنـدمعـشـوق کـرشـمه ای کـه نیکـوسـت کـند
مـا جــرم و گـنـه کـنـیـم و او لـطــف و کـرمهـر کــس چــیـزی کـه لـایـق اوســت کـنـد
***
نـــقــــاش اگـــر ز مـــوی پــــرگـــار کـــنـــدنــقــش دهــن تـــنــگ تـــو دشـــوار کــنــد
آن تــنــگــی و نــازکــی کــه دارد دهــنــتتــرســم کــه نـفــس لـب تــو افــگـار کــنـد
***
بــا شــیـر و پــلــنـگ هـر کــه آمــیـز کــنــداز تـــیــر دعـــای فـــقـــر پـــرهــیــز کـــنـــد
آه دل درویـــش بــــه ســــوهـــان مـــانـــدگــر خـــود نــبـــرد بـــرنــده را تـــیــز کــنــد
***
نـی دیـده بــود کـه جـسـتــجـویـش نـکـنـدنـی کـام و زبــان کـه گـفــتــگـویـش نـکـنـد
هـــر دل کـــه درو بـــوی وفـــایــی نـــبـــودگـر پــیـش ســگ افــگـنـنـد بــویـش نـکـنـد
***
در چــنــگ غــم تـــو دل ســرودی نــکــنــدپــیـش تــو فــغــان و نـالـه ســودی نـکــنـد
نــالــیـم بــه نــالــه ای کــه آگــه نــشــویســوزیـم بــه آتــشــی کــه دودی نــکــنــد
***
خــواهـی کـه خــدا کــار نـکـو بــا تــو کـنـدارواح مــلـــایــک هــمــه رو بـــا تـــو کـــنــد
یــا هــر چــه رضــای او در آنــســت بــکــنیـا راضــی شــو هـر آنـچــه او بــا تــو کــنـد
***
زان خــوبــتــری کـه کـس خــیـال تــو کـنـدیـا هـمــچــو مـنـی فــکــر وصــال تــو کــنـد
شـــایــد کــه بـــه آفــریــنــش خـــود نــازدایــزد کــه تـــمــاشــای جــمــال تــو کــنــد
***
عــاشــق کـه تــواضــع نـنـمـایـد چــه کـنـدشـبــهـا کـه بــه کـوی تـو نـیـایـد چـه کـنـد
گـر بــوســه دهـد زلـف تــرا رنـجــه مـشــودیـوانــه کــه زنــجــیـر نــخــایـد چــه کــنــد



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.