ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ١٠٥: بدرود شب دوش که چون ماه برآمد

RSS
تغییر یافته در 2011/08/10 00:15 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان انوری ابیوردی, شعر کهن
بــدرود شـب دوش کـه چـون مـاه بـرآمـدنـاخــوانـده نـگـارم ز در حــجــره درآمـد
زیر و زبر از غایت مستی و چو بنشستمـجـلـس همه از ولـولـه زیر و زبـر آمـد
نقلم همه شـد شـکر و بـادام که آن بـتبا چشم چو بادام و لب چون شکر آمد
زان قد چو شاخ سمن و روی چو گلبـرگصد شاخ نشاطم چـو درآمد بـه بـر آمد
از خـجـلت رویش بـه دهان تـیره فروشـدهـر مـاه کـه دوش از افـق جـام بـرآمـد
بـودیم بـه هم درشـده بـا قـامـت مـوزونوان قـامـت مـوزون ز قـیـامـت بـتـر آمـد
مـا بـی سـر و سـامان ز خـرابـی و زمانهفریاد همی کرد که شبـتان به سر آمد
شب روز شود بـعد نسیم سحـر و دوششد روز دلم شب چـو نسیم سحر آمد



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.