ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



در مرثیه سیدالسادات مجدالدین ابی طالب بن نعمه

RSS
تغییر یافته در 2011/08/10 00:25 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان انوری ابیوردی, شعر کهن
شـهر پـرفـتـنه و پـر مشـغـلـه و پـر غـوغـاسـتســیـد و صــدر جــهـان بــار نـدادســت کـجــاســت
دیـر شـد دیـر کـه خـورشـیـد فـلـک روی نـمـودچـیـسـت امـروز کـه خـورشـیـد زمـیـن نـاپـیـداسـت
بــارگــاهــش ز بــزرگــان و ز اعــیــان پــر شــداو نـه بــر عــادت خــود روی نـهـان کـرده چــراســت
دوش گــفــتــنــد کــه رنــجــور تــرک بـــود آریبـــار نـــادادنـــش امـــروز بـــر آن قـــول گـــواســـت
پـــرده دارا تـــو یــکــی درشــو و احــوال بـــدانتـا چـگـونه اسـت بـهش هسـت کـه دلـها درواسـت
ور تــرا بـــار بــود خــدمــت مــا هــم بـــرســانمـردمی کـن بـکـن این کـار کـه این کـار شـمـاسـت
ور تــوانــی کــه رهــی بــازدهــی بــه بــاشــدتــا درآیـیـم و ســلــامــیـش کــنـیـم ار تــنــهـاســت
ور چـنـانسـت کـه حـالـیسـت نه بـر وفـق مـرادخــود مـگـو بــرگ نـیـوشــیـدن ایـن حــال کـراســت
کـه تــوانـد کـه بــه انـدیـشـه درآرد بــه جـهـانکـز جـهـان آنـکـه جـهـان صـد یـک ازو بـود جـداسـت
وانـکـه بــاقـی بــه مـدد دادن جــاهـش بــودینـعــمــت و ایـمـنـی امــروز نـه در حــال بــقــاســت
وانکه بـرخاست ازو رسم بـدی چون بـنشستچـون چـنین اسـت بـهین کاری تـسـلیم و رضاسـت
آفــریــده چـــکــنــد گــر نــکــشـــد بـــار قــضــاکـافـریـنـش هـمـه در ســلـســلـه بــنـد قـضـاســت
والـی ما کـه سـپـهر اسـت ولـایت سـوز اسـتوای کــیـن والــی ســوزنـده بــه غــایـت والــاســت
اجـــل از بـــارخـــدای اجـــل انــدر نــگــذشــتگـر تــو گـویـی کــه ز مـن درگـذرد ایـن ســوداســت
چـه تـوان کرد بـرون شـد ز قضـا ممکن نیسـتدامـن از عـمـر بـیـفـشـانـد و بـه یـک ره بــرخـاسـت
ای ز اولــاد پــیــمــبـــر وســط عــقــد مــپــرسکــز فــراق تــو بــر اولــاد پــیـمـبــر چــه عــنـاســت
وی دو قـرن از کـرمـت بــرده جـهـان بـرگ و نـواتو چه دانی که جهان بـی تو چه بی بـرگ و نواست
بـــه وفــات تــو جــهــان مــاتـــم اولــاد رســولتــازه تــر کــرد مـگـر ســلـخ رجــب عــاشــوراســت
از فــنـای چــو تــویـی گـشــت مـبــرهـن مـا راکـه تــر و خـشـک جـهـان رهـرو سـیـلـاب فـنـاسـت
بــا تـو گـیـتـی چـو جـفـا کـرد وفـا بــا کـه کـنـدوین عجـب نیست که خود عادت او جـمله جـفاست
دایــه دهــر نــپـــرورد کــســی را کــه نــخــوردبینی ای دوست که این دایه چه بی مهر و وفاست
گـرچـه خـلـقـی ز جـفـاهای فـلـک مـجـروحـنـدانـدرین دور کـه شـب حـامـل تـشـویـش و بـلـاسـت
بــلـخ را هـیـچ قــفــایـی چــو وفــات تــو نـبــودآخــر ای دور فـلـک وقـت بــدان ایـن چــه قـفـاسـت
رفـتـی و بـا تـو کـمالی که جـهان داشـت بـبـردگـر جـهـان را پـس از این نـاقـص خـوانـیم سـزاسـت
کـی دهد کـار جـهـان نـور و تـو غـایب ز جـهـانشـب و خــورشـیـد بــهـم هـر دو کـجــا آیـد راســت
تــنـگ بــودی ز بــزرگـیـت جـهـان ویـن مـعـنـیدانـد آنـکــس کـه بــه اســبــاب بــزرگـی دانـاســت
وین عجب تـر که کنون بـی تو از آن تـنگتـرستزانـکــه از درد تــو خــالـی نـه خــلــا ونـه مـلـاســت
گـرچـه در هـر جـگـری درد و غـمـت بـیـخـی زدکـه شـبـان روزی چـون ذکـر تـو در نشـو و نمـاسـت
ما چـه دانیم کـه از ما چـه سـعـادت بـگـذشـتوان تــصــور نــه بــه انــدازه ایـن ســیـنــه مــاســت
کـیسـت بـا این همه کـز ناله زارش همه شـبسـقـف گـردون نـه پــر از ولـولـه صـوت و صـداســت
کیست ای بوده چو دریا و چو ابرت دل و دستکــز فــراقــت نــه مــژه ابـــرو کــنــارش دریــاســـت
تــا جــهـان را نــگــذاری ز چــنــان جــاه یـتــیـمکـه یتـیمی جـهان گـرچـه نه طـفـلسـت خـطـاسـت
تــا بــه خــاک انـدر آرام نـگـیـری کــه ســپــهـرهـمــچــنــان در طــلــب خــدمــت تــو نـاپــرواســت
ای دریـغـا کـه ز تـو درد دلـی مـانـد بــه دسـتوانـکـه این درد نـه دردیسـت کـه درمـانـش دواسـت
ای دریـغــا کــه غــم هـجــر و غــم رفــتــن تــونـیـســت آن شــب کـه درو هـیـچ امـیـد فــرداســت
ای دریـغــا کــه ثــنــاهــا بــه دعــا بــاز افــتــادچـون چـنـین اسـت بـهین ذکـر درین حـال دعـاسـت
یــاربــش در کــنــف لــطــف خــدایــی خــوددارکـان چــنـان لـطـفـی کـان درخـور آنـسـت تــراسـت
چـون رهـانـیدی از این تـفـرقـهـا جـمـعـش کـنبــا کـه بــا اهـل عـبـا زانـکـه هـم از اهـل عـبـاسـت
ور بــه گـیـتــی نـظــری کـرد بــرو تــنـگ مـکـنکه جـهان دجـله شـد و ما همه را اسـتـسـقـاسـت



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.