ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



در مدح جلال الوزراء احمدبن مخلص

RSS
تغییر یافته در 2011/08/10 00:29 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان انوری ابیوردی, شعر کهن
خــیـزیـد کــه هــنــگــام صــبــوح دگــر آمــدشـب رفت و ز مشـرق علم صـبـح بـرآمد
نـزدیـک خــروس از پــی بــیـداری مـسـتــاندیریسـت کـه پـیغـام نـسـیم سـحـر آمـد
خــورشــیـد مــی انــدر افــق جــام نـکــوتــرچـون لـشـکـر خـورشـید بـه آفـاق درآمـد
از مـی حـشـری بـه کـه درآرند بـه مـجـلـسزاندیشه چـو بـر خواب خماری حـشر آمد
آغــاز نــهــیـد از پــی مــی بــی خــبــری راکـز مادر گیتـی همه کـس بـی خـبـر آمد
بــر دل نـفـسـی انـده گـیـتـی بـه سـر آریـدگیرید که گیتـی همه یکسـر بـه سـر آمد
بــر بــوک و مـرگ عــمـر گـرامـی مـگــذاریـدخـود محـنت ما جـملـه ز بـوک و مگـر آمد
ای ســـاقـــی مـــه روی درانــداز و مـــرا دهزان می که رزش مادر و لهوش پـسر آمد
بـر من مشکن بـیش که من توبـه شکستـمزان دسـت که صد قلزم ازو یک شمر آمد
از دسـت گـهـر گـسـتـر دسـتـور شـهنـشـاهدسـتـی نه، محـیطی که نوالش گهر آمد
دســـتـــور جـــلــال الــوزرا کــز وزرا اوســتآن شـاخ کـه در بــاغ جـلـالـت بـه بــرآمـد
صدری که تـر و خـشک جـهان فانی و بـاقیبــر گـوشـه خـوان کـرمـش مـاحـضـر آمـد
جــز بــر در او قـسـمـت روزی نـکـنـد بــخـتآری چــکــنــد چــون در رزق بــشــر آمــد
هـرگـز چــو فـلـک راه ســعــادت نـکـنـد گـمآن را کـه فـلـک سـوی درش راهـبــر آمـد
بـی نعـمـت او بـیخ بـقـا خـشـک لـب افـتـادبــا هــمــت او شــاخ ســخــا بــارور آمــد
از هـمـت او شـکـل جــهـانـی بــکـشـیـدنـددر نـسـبـت او کـل جـهـان مـخـتـصـر آمـد
ای شـاه نـشـانـی کـه ز عـدل تـو جـهـان رادر وصـف نیاید کـه چـه بـخـتـی بـه درآمد
عدل تـو هماییست که چون سایه بـگستـردخـاصـیت خـورشـید در آن بـی خـطـر آمد
نــام تــو بــســی تــربــیــت نــام عــمــر دادزان روی که عـدل تـو چـو عـدل عـمر آمد
ســرمــایـه دریـا نــه بــه بــازوی دلــت بــودزیـن روی دفـیـنـش ز کـران بــر حـذر آمـد
کــان در نــظــر رای تــو نــامــد ز حــقــیــریآن چـیسـت کـه آن رای تـرا در نـظـر آمـد
بی دست تو کس را به مرادی نرسد دستبــوسـیـدن دسـت تـو از آن مـعـتـبــر آمـد
در شــان نــیــاز آیــت احــســان و ایــادیــتچـون پـیرهـن یوسـف و چـشـم پـدر آمـد
بــر تــو قـدیـمـیـسـت چـنـان کـز ره تــقـدیـرنـزد هـمـه در کـوکـبــه خـواب و خـور آمـد
عـزم تـو چـه عزمیسـت که بـی منت تـدبـیردر هرچـه بـکـوشـید نصـیبـش ظـفـر آمـد
عـالـم کـه ز نه بـرد بـه حـیلـت کـلـهی کـردتـــرک کـــلـــه قـــدر تـــرا آســـتـــر آمـــد
گـردون کـه پـی وهـم مـهنـدس نـسـپـردشآمــد شــد تــایـیـد تــرا پــی ســپــر آمـد
اول قـدم قـدر تــو بــود آنـکـه چـو بــرداشـتعــالـم هـمـه زیـر آمـد و قــدرت زبــر آمـد
صاحب که بـه سیر قلمش تـیغ سکون یافتحاتم که ز دست کرمش کان بـه سر آمد
اوصـــاف تـــو در نــســـبـــت آوازه ایــشـــانوصــف نـفـس عــیـســی و آواز خــر آمـد
در امــر تــو امــکــان تــغــیـر نــنــهــفــتــنــدگـویـی کـه مـثــالـی ز قـضــا و قــدر آمـد
در کــیـن تــو امــیـد ســلــامــت نــنـهـادنــدگویی کـه نشـانی ز سـعـیر و سـقـر آمد
دشـمـن کـمـر کـین تـو از بـیم تـو بـربـسـتنـی را ز پــی حــمـلـه صـرصـر کـمـر آمـد
از آتــش بــاس تــو مــگــر دود نــدیــدســتکـز سـاده دلـیش آرزوی شـور و شـر آمد
بـاس تـو شـهابـیسـت که در کام شـیاطـینبــا حـرقـتـش آتـش چـو شـراب کـدر آمـد
خـطـم تـو چـه پـروانـه شـود صـاعـقـه ای راکـان را ز فـلـک دود و ز اخــتــر شـرر آمـد
تـو سـاکنی و خـصم تـو جـنبـان و چـنین بـهزیـرا کـه سـکـون حـلـیـت کـل سـیـر آمـد
عـنقـا که ز نازک منشـی جـای نگه داشـتهـرگــز طــرف دامــنـش از عــار تــر آمــد
وز هرزه روی سـر چـو بـه هر جـای فـرو کردیـک سـال زغـن مـاده و یکـسـال نـر آمـد
ای ملک سـتـانی که ز درگاه تـو بـرخـاسـتهر مرغ کـه در عـرصـه ملکـی بـه پـر آمد
مـن بـنـده کـز این پـیش نزد زخـم درشـتـیگـردون کـه نه احـوال من او را سـپـر آمـد
در مدت ده سـال کـه این گـوشـه و سـکـنهدر قــبــه اســلــام مـرا مـســتــقــر آمــد
هـر نــور و نــظــامــی کــه درآمــد ز در مــناز جــود تـــو آمــد نــه ز جــای دگــر آمــد
گردون جـگرم داد کـه احـسـان نه ز دل کـردآن تــو ز دل بـــود از آن بــی جــگــر آمــد
صــدرا تــو خــداونـد قــدیـمـی نـه مـرا بــسآنـرا کـه هـنـرهـای مـن او را ســمـر آمـد
اقــران مــرا زر ز طـــمــع بـــیــش تـــو دادیزان در تو سخنشان همه چون آب زر آمد
از خــدمـت فــرخــنـده تــو بــاز نـگـشــتــنـدهرگز که نه تـشـریف تـوشـان بـر اثـر آمد
انعـام تـو بـر اهل هنـر گـرچـه بـه حـدیسـتکز شـکر تـو کام همه شـان پـر شکر آمد
نظـمی کـه در احـوال مـن آمـد همه وقـتـیاز فـضـل تـو آمـد نـه ز فـضـل و هـنـر آمـد
جـانـم کـه درو نـقـش هوای تـو گـرفـتـسـتپـاینـده تـر از نـقـش حـجـر بـر حـجـر آمـد
اقــبــال ز تــوقـیـع تــو نـقـشــی بــنـمـودشهرلحـظـه که بـر غرفه سـمع و بـصـر آمد
از تــو نــگــزیــرد کــه تــو در قــالــب عــالــمجـانی و یقـین اسـت کـه جـان ناگـزر آمد
تــا در مــثــل آرنــد کــه انـدر ســفــر عــمــرجـان مرکـب و دم زاد و جـهان رهگذر آمد
یـک دم ز جـهـان جــان تــو جـز شـاد مـبــاداکز یک نظـرت بـرگ چـنین صـد سـفر آمد
مـقــصــود جــهـان کـام تــو بــادا کـه بــرآیـدزان کـز تـو بـرآمـد همه کـامی کـه بـرآمد



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.