ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



در مدح شمس الدین اغل بیک

RSS
تغییر یافته در 2011/08/09 16:32 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان انوری ابیوردی, شعر کهن
دوش در هــجـــر آن بـــت عــیــارتــا بــه روزم نــبــود خــواب و قــرار
همـه بـا مـاه و زهـره بـودم انـسهــمــه بـــا آه و نــالــه بــودم کــار
نه کـسـی یک زمـان مـرا مـونسنه کـسـی یک نفـس مرا غـمخـوار
همه بـسـتـر ز اشـک مـن رنگـینهــمــه کــشــور ز آه مــن بــیــدار
رخـم از خـون چـو لـالـه خـودرنـگاشــکـم از غــم چــو لؤلؤ شــهـوار
بــر و رویـم ز زخـم دسـت کـبــوددل و جــانـم بــه تــیـر هـجـر فـکـار
رخــم از رنـج زرد هـمـچــو تــرنـجدلــم از درد پـــاره هــمــچـــو انــار
نفـسـم سـرد و سـینه آتـشـگـاهدهنـم خـشـک و دیده طـوفـان بـار
گـاه چـون شـمـع قـوت آتـش تـیزگــاه چــون زیـر جــفــت نــالــه زار
دسـت بـر سـر زنان همی گفـتـمکای فلک دست از این ضعیف بدار
تـن بـفـرسـود چـند ازین مـحـنـتجــان بــپــالــود چــنــد از ایــن آزار
تـا کـی ایـن جـور کـردن پـیوسـتچـنـد از ایـن نـحـس بـودن هـمـوار
بــــرگــــذر از ره جــــفــــا و مـــراروزکـی چــنـد بــی غـمـی بــگـذار
طـاقتـم نیسـت از خـدای بـتـرسبـیش ازینم بـه دست غم مسـپـار
این همـی گـفـتـم و همی کـردمخـــاک بـــر ســـر ز گـــنــبـــد دوار
یـار چـون نـالـهـای مـن بــشـنـیـدگفت بـا من بـه سر در آن شب تار
مـکـن ای انـوری خـروش و جــزعکه شدت بـخـت جـفت و دولت یار
بــار انـده مــکــش کــه بــار دگــربــرهــانــیــدت ایــزد از غــم و بـــار
بـند بـگـشـود چـرخ، تـنگ مبـاشراه بــنــمــود بــخــت، بــاک مــدار
بــه تــو آورد ســعــد گـردون رویروی زی درگــــــه خــــــداونـــــد آر
شـمس دین پـهلوان لشـکر شـاهپــشــت اســلـام و قــبــلـه احــرار
خاص سلطان اغلبـک آنکه کفشدر سـخـا هسـت همـچـو ابـر بـهار
مـوی بـر سـایـلـان زبــان خـواهـدطـبـعـش از بـهـر بـخـشـش دیـنـار
نـظــر لـطــف او بــر آنـکــه فــتــادبــــاز رســــت از زمــــانـــه غــــدار
زیـــر پــــر هــــمــــای دولــــت اوچـه یـکـی تـن چـه صـدهـزار هـزار
روز هـیـجـا بــر اسـب کـه پــیـکـرچــو بـــرون آیــد از پـــی پـــیــکــار
مـرکـب زهـره طـبــع مـه نـعـلـشکـه تــن بــاد پــای خــوش رفــتــار
گــه زمـیـن را کــنـد ز پــویـه هـواگــه هـوا را زمــیـن کــنـد ز غــبــار
بـــربــــایـــد شـــهـــاب نـــاوک اوانــجــم از چــرخ و نـقــش از دیـوار
پـیش او مار و مرغ در صـف جـنگتــحــفــه و هــدیـه از بــرای نــثــار
مـــهــر آرد گـــرفـــتـــه در دنــداندیــده آرد گــرفـــتـــه در مــنــقـــار
سـایه رمح و عکس شـمشـیرشگـر بــیـفـتــد بــر جــبــال و بــحــار
ســنـگ ایـن خــاک گـردد از انـدهآب آن قـــیـــر گـــردد از تـــیـــمـــار
ای بـــه مــلــکــت چــو وارث داودای بـــه مــردی چــو حــیــدر کــرار
ای چـو چـرخت هزار مدحت گویوی چــو دهـرت هـزار خــدمـتــگـار
تــا چـو تــیـرسـت کـار دولـت تــوبـی زبـانسـت خـصم چـون سـوفار
تو بشادی نشین که گشت فلکخــود بــرآرد ز دشــمــن تــو دمــار
بــس تــرا پــشــت نـصـرت یـزدانبـــــس تـــــرا یــــار دولـــــت دادار
آنـــکـــه در دیـــده تـــو دارد قـــدروانــکــه بــر درگــه تــو یــابــد بـــار
رفعت این را همی دهد تـشـریفدولــت آنــرا هـمــی نـهـد مــقــدار
بــنـده نـیـز ار بـه حـکـم اومـیـدیمدحـتـی گفت ازو عـجـب مشـمار
عـالـمـی را چـو از تـو شـاکـر دیـدگـشـت در دام خـدمـت تـو شـکـار
ور ز اقـــبـــال قــربـــتـــی یــابـــدپـیش تـخـت تـو چـون صغار و کبـار
جــســت از جــور عـالـم جــافـیرســت از مــکــر گــیــتــی مــکــار
کـــرد در مـــنــزل قـــبـــول نــزولگــشــت بــر مـرکــب مـراد ســوار
تـا نبـاشـد بـه رنگ روز چـو شـبتـا نـبــاشـد بــه فـعـل نـور چـو نـار
شـــب اعـــدات را مــبـــاد کـــرانروز شـــادیـــت را مـــبـــاد کـــنـــار
پــای بــدگـوی حـاسـدت در بــنـدسـر بــدخــواه و دشـمـنـت بــر دار



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.