ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



در مدح صاحب جلال الدین احمدبن مخلص

RSS
تغییر یافته در 2011/08/09 16:38 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان انوری ابیوردی, شعر کهن
هرکـجـا تـیغـی چـنان کـلـک چـنین را شـد معـینفـتــنـه جــو در خــوابــگـه حــقـا اگـر سـازد مـقـام
تــیـغ او کـلـک تــرا هـر سـاعـتــی گـویـد بــبــیـنکــار مـن کـشــور گـشــادن کــار تــو دادن نـظــام
آن حــشـم کـز اخـتــیـار آسـمـان بــیـرون شـدنـدداده انــد اکــنـون بــه دســت اخــتــیـار تــو زمــام
وان کسـان کابـنای شـاهانشـان غلامی کرده اندگشتـه اند اکنون بـه سمع و طاعتـت یکسـر غلام
آنـکــه زر شــد در مـســام کــان ز بــیـم او عــرقمـی رود رازش کـنون پـیشـت عـرق وار از مـسـام
وانـکـه نـشــنـیـدی پــیـام آیـتــی در شــان عـدلمی بـرد اکـنون ز عـدلـت سـوی مـظـلـومـان پـیام
تـا نـه بـس گـر تـو بـوی در خـدمـت ایـن پـادشـاهمـن هـمـی بـینـم کـه زاید تـوامـان جـاهـت مـدام
سـکـه را لب گشـتـه از شـادی نامش خـنده ناکخـطـبـه را رخ گـشـتـه از تـاثـیـر ذکـرش لـعـل فـام
مـلـک را رای تـو گـر افـزون کـنـد نشـگـفـت ازآنکصـیـد کـم نـایـد چـو مـسـتـظـهـر بــود از دانـه دام
عـالـمی مـعـمـور خـواهد شـد ز عـدل تـو چـنانکعــون تــو بــیـرون نــهـد رخــت خــرابــی از مــدام
صـاحـبــا مـن بــنـده را بــی خـدمـت مـیـمـون تـوهیچ شب حامل نشد الا بـه صبـحی همچـو شام
گــرچـــه انــعــام تـــو عــام آمــد ادای شــکــر آنخــاصــه انــدر ذمــت مــن بــنـده دارد حــکــم وام
زانکه بر من همچو روزی دایم و بی سابقه استخــرد بــاشـد ایـن چــنـیـن انـعـام وانـگـه بــر دوام
گرچـه سوسن ده زبـان گردم چـو بـلبـل صد لغتهـم نـیـارم کـرد تــا بــاشــم بــه شــکـر آن قـیـام
از فـلـک بـا این هـمـه گـرد در هـمـایون خـدمـتـتمـدتـی بـاشـم طـبـیعـی چـون دگـر یاران بـه کـام
گـرنـه از آب ســخــن پــیـدا کـنـم ســحــر حــلـالدر مــدیـحــت بــر تــنــم بــاد جــهــان بــادا حــرام
ای حـــروف آفـــریـــنـــش را کـــمـــال تــــو الـــفوانـگــهـش از لـاجــورد ســرمـدی بــر چــهـره لـام
ای از آن بـــرتــر کــه در طــی زبـــان آیــد ثــنــاتهرچـه مدحـسـت اندرین مصـراع گفـتـم والسـلام
تــا نــبــاشــد چــاره هــرگــز بــعــد را از اتــصــالتــا نـبــاشـد چــاره هـرگـز جــسـم را از انـقـسـام
مـنـقـسـم خــاطـر مـبــادی هـرگـز از گـردون دونمـــتـــصـــل اقـــبـــال بـــادی دایــم از اجـــرام رام
از بـهـشـتـت بــاد سـاقـی وز رحـیـقـت بــاد مـیاز سـپــهـرت بــاد مـجـلـس وز هـلـالـت بــاد جــام
از اقـــالـــیـــم نـــفـــاذ تــــو تــــوقـــف را خــــروجدر گــلــســتــان بــقــای تــو تــبـــاهــی را ز کــام
از وجــودت جــاودان ســعــد عــلــو پــایـنــده ذاتیعـنی از هسـتـیت مـسـعـود و عـلـی پـاینـده نـام
ای بــه اسـتـحـقـاق شـاه شـرق را قـایـم مـقـاموز قـدیم الـدهـر شـاهـان پـیـشـوای خـاص و عـام
قــدر تــو کــیـوان و او را مـشــتــری در کــوکــبــهرای تــو خــورشــیـد و او را آســمـان در اهـتــمـام
فـتــنـه هـا از بــخــت بــیـدار تــو در زنـدان خــوابتــیـغــهـا از عــهـده کــلــک تــو در حــبــس نــیـام
کــلــک تــو جــذر اصــم را بــشــنـوانـد از صــمـاخهرچه بـر شاخ خواطر از سخن پـخته است و خام
گـوش گـردون بـر صـریر کـلک تـو دانی ز چـیسـتزانـکـه در تــرتـیـب عـالـم کـلـک تـسـت او را امـام
راسـتـی بـه بـا کـف و کـلـک تـو بـیـرون بـرده انـدنــام صــاحــب از کــفــاة و نــام حـــاتـــم از کــرام
مـلـک را حـبــل مـتــیـن جـز دامـن جـاهـت نـبــودلـاجـرم تــنـبــیـهـش افـتــاد و بــدو کـرد اعـتــصـام
تـا چـه فـعـالـی کـه چـرخ مـسـتـبــد هـرگـز نـداددر یـکــی فــرمــان مـیـان امــر و نـهـیـت الــتــیـام
رتـبـت تـو بـر تـو مقصورست چـون خـورشید و نورچــون تــویــی را از وزارت کــی فــزایــد احــتـــرام
زاســمــان قــرآن تــمــام آمــد هـم از بــدو نــزولآنکه می گوید هم از تـذهیب مصـحـف شـد تـمام
ای تـرا در سـلـک بـیعـت هم ضـعـیف و هم قـویوی تــرا در داغ طــاعـت هـم خــواص و هـم عـوام
لـطــف تــو از قـهـر تــو پــیـدا چــو آب انـدر زجــاجعـفو تـو در خـشـم تـو پـنهان چـو مغز اندر عـظـام
مسـندت گـر جـوهری قـایم بـه ذات آمـد رواسـتعـقـل ازین تـسـلـیـم هـرگـز بـاز پـس نـنـهـاد گـام
ملک و ملت چـون عـرض شـد بـاری اندر جـنب اوزانکه هسـت این هردو را دایم بـدین مسـند قـوام
بـــدر در اصــل لــغــت مــاه تــمــام آمــد ولــیــکتــو نـه آن بــدری بــگــویـم تــو کــدامـی او کــدام
تـــو تـــمــام بـــا ثــبـــاتـــی بـــاز بـــدر آســمــاناز دو نـقــصــان در تــحــیـر از خــلــف هـم از امـام
پــایـه قــدر تــرا از مــه نـشــان مـی خــواســتــمگـفـت او تـن کـی دهد بـا ما در این خـلقـان خـیام
سـبــز خــنـگ آسـمـان در زیـر زریـن قـدر تــسـتزان ز مـاهش نعـل کـردسـتـنـد و از پـروین سـتـام
دایـه جــود تــرا گــفــتــم کــرا خــواهــی رضــیــعگــفــت بــاری آز را کــو نـیـســت امـکــان فــطــام
ابــر را گـفـتــم چــه گـویـی در مـحــیـط دسـت اوگـفـت هان درمـی کـشـی یا نه زبـانت را بـه کـام
گفتـمش چـون گفت هرگز دیده ای ای سـاده دلفــتــوی از مــحــض کــرم مـفــتــی ز ابــنـای لئام
رعــد را مـعــنـی دیـگــر نـیـســت الــا قــهـقــهـهبـرق چـون در نسـبـت دسـتـش نخـندد بـر غـمـام
تـا چـه کردسـتـند بـحـر و کان بـه جـای دسـت اواین چنین کو می کشد زین هر دو مسکین انتقام
صــاحــبــا صـدرا خــداونـدا چــه خــوانـم در نـداتکـز عــلـو پــایـه وصــفـت مـی نـگـنـجــد در کـلـام
مــی نــیــارم از ره فــکــرت رســیــدن در تــو وایچــون تــوان بــر آســمـان آخــر شــدن از راه بــام
خـسـرو صـاحـب قـران طـوطـی کـه از انـصـاف تـوبـاز را تـیهـو هوا خـواهـسـت و شـاهین را حـمـام
مـلـک او را هسـت رایت چـون سـکـنـدر را خـضـرتـیغ او را هسـت کـلـکـت چـون ملـکـشـه را نظـام
هرکـجـا بـا تـیغ چـونان شـد چـنین کـلـکـی قـرینچــرخ در فــرمـان بــری بــالـلـه اگـر خــایـد لـگــام



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.