ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



در مدح امیر عادل ضیاء الدین مودود احمد عصمی

RSS
تغییر یافته در 2011/08/09 16:40 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان انوری ابیوردی, شعر کهن
نـمـاز شــام چــو خــورشــیـد گــنـبــد گــردانبـه کـوه رفـت فـرود و ز چـشـم گشـت نهان
بــه فــال نــیــک بــرون آمــدیـم و رای صــواببــه عـزم خـدمـت درگـاه پــیـشـوای جــهـان
بـه طالعی که بـبـستـه است ز ابـتـدای وجودبـه پـیـش طـالـع عـالـیش بـر سـپـهـر مـیـان
تــــکـــاورانـــی در زیـــر زیـــن بــــه دولـــت اوچـو ابــر گـاه مـسـیـر و چـو پــیـل گـاه تــوان
ز نـعـلـهـاشـان سـطـح زمـیـن گـرفـتـه هـلـالز گـوشـهـاشــان روی هـوا گـرفـتــه ســنـان
نـه در مـفـاصـل ایـن سـسـتـیـی ز بــار رکـابنـه در طــبــیـعــت آن نـفـرتــی ز بــاد عـنـان
بــه کــوهــســار و بــیــابــانــی انــدر آوردیــمجــمــازگــان بــیــابـــان نــورد کــه کــوهــان
چـو بـیشه بـیشه درو درزهای خـار و خـسـکچــو پـــاره پــاره درو خــامــهــای ریــگ روان
کـسـی ندیده فـرازش مگـر بـه چـشـم ضـمیرکسـی نرفـتـه نشـیبـش مگر بـه پـای گمان
بــه غــارهـاش درون مــار گــرزه از حــشــراتبــه نـاوهـاش درون شـیـر شـرزه از حــیـوان
ز تـنـگ عـیـشـی بــر ذروهـاش بـرده هـمـایز اســتــخــوان مـســافـر ذخــیـرهـای گـران
کـســی بــه روز ســفـیـد و شـب سـیـاه دروبــجــز کـبــودی گـردون هـمـی نـداد نـشـان
ز بــیـم دیـو بــدل در هـمـی گـداخـت ضـمـیـرز بــاد ســر بــه تــن در هـمـی فـسـرد روان
هـزاربــار بــه هـر لـحــظـه بــیـش گـفـت دلـمکـه یارب این ره دلـگـیر کـی رسـد بـه کـران
زمـان زمـان دهـدم آن قـدر کـه بــوســه دهـمزمـیـن حــضــرت آن مـقـصــد زمـیـن و زمـان
ضــیـاء دیـن خــدای آنـکـه حــســن عــادت اوزمـــانـــه دارد در زیـــر ســـایـــه احـــســـان
امــیــر عـــادل مــودود احـــمـــد عـــصـــمــیکه هسـت جـوهری از عدل و عصمت یزدان
بــزرگ بــار خـدایـی کـه طـبــع و دسـتــش راهـمـی نـمـاز بــرد بــحـر و سـجــده آرد کـان
بـــود عــنــایــتــش از نــایــبـــات چــرخ پــنــاهدهـد حــمــایـتــش از حــادثــات دهـر امــان
بــه غـیـرت از نـفـسـش روح عـیـسـی مـریـمبـه خـجـلت از قلمش چـوب موسـی عمران
ز آب گــــرد بــــرآرد بــــه یــــاد بـــــاد افــــراهز شـیـر کـیـن بـسـتـانـد بـه شـیـر شـادروان
هـر آن کــمـر کـه نـه ازبــهـر خــدمـتــش زنـارهر آن سخن که نه در شکر نعمتـش هذیان
نـه نـاشـنـاسـی تـشـبــیـه خـواسـتـم کـردنســـر انــامــل او را بـــه ابـــر در نــیــســـان
خــرد قـلـم بــسـتــد از انـامـلـم بــشـکـسـتچـه گـفـت زهـی غـیـبــت و زهـی بــهـتــان
بـه ابـر نیسـان آخـر چـه نـسـبـت اسـت او راکـزیـن هـمـیـشــه گـهـر بــارد و از آن بــاران
بـــه اضـــطـــرار بـــود بــــذل آن و آن دشـــواربــه اخــتــیــار بــود جــود ایـن و ایـن آســان
عـنـان این چـو سـبـک شـد بـیا بـبـین نعـمـترکـاب آن چـو گـران شـد بـیـا بـبـیـن طـوفـان
ایـا مــحــامـد تــو وقــف گــشــتــه بــر اقــوالو یـا مـدایـح تــو نـقـش گـشـتــه بــر اذهـان
مــحــامـد تــو هـمـی درنـیـایـدم بــه ضــمـیـرمـدایـح تــو هـمـی در نـگـنـجـدم بــه دهـان
تــو آن کـسـی کـه نـیـارد بــه صـدهـزار قـرونتـو آن کـسـی کـه نـیـارد بـه صـدهـزار قـران
ســپــهـر مـثــل تــو از اتــصـال هـفـت اخــتــرزمــانــه مــثــل تــو از امــتـــزاج چــار ارکــان
حــکــایــتــی اســت ز فــر تــو فــر افــریــدونتـشـبــهـیـسـت ز عـدل تـو عـدل نـوشـروان
کـمـر بــبــسـتـه بـه سـودای خـدمـتـت جـوزاکــلـه نـهـاده ز تــشــویـر رفــعــتــت کــیـوان
مـضـای خــشـم تــو بــر نـامـه اجــل تــوقـیـعنــفــاذ امــر تــو بــر دعــوی قــضــا بــرهــان
قــضــا و امـر تــرا آن یـگــانـگـیـســت بــه ذاتکه دست و پای دویی درنمی رسد به میان
بــه زیـر دامـن کـیـن تــو فـتــنـه هـا مـسـتـوربــه پــیـش دیــده وهــم تــو رازهــا عــریــان
سـپـهر حـلقـه حـکم تـو درکـشـیده بـه گوشزمـــانــه داغ هــوای تـــو بـــرنــهــاده بـــران
سـپـهر کیسـت که در خـدمتـت کـند تـقـصـیرزمـانه کـیسـت کـه در نعـمتـت کـند کـفـران
دهــد لــطــایـف طــبــع تــو بــحــر را حــیــرتکــنـد شــمـایـل حــلــم تــو کــوه را حــیـران
جــهـان ز عـدل تــو یـارب چــه خــاصـیـت داردکه شیر محتسب است اندرو و گرگ شبـان
نه ای نبـی و سـر کـلـک تـسـت قـابـل وحـینه ای خدای و کف دست تـست واهب جان
قــوای غــاذیــه را در طـــبـــاع جـــای نــبـــوداگـرنه جـود تـو بـودی بـه رزق خـلـق ضـمان
جـهان سـفـلـه نبـیند بـه جـود چـون تـو جـوادسـپـهـر پـیـر نـیـارد بــه جـاه چـون تـو جـوان
بــه امـتــلــا چــو قــنـاعــت شــونـد آز و نـیـازاگـر طـفـیـلـی خـوان تـو شـان بـرد مـهـمـان
ز شــوق خــدمــت خــوان تــو در تــنـور اثــیـرهــزار بــار حــمــل کــرد خــویـش را بــریــان
تــو آن جـهـان جـلـالـی کـه در مـراتــب مـلـکبـه هرچـه از بـد و نیک جـهان دهی فـرمـان
سـپـهر گـفـت نـیارد کـه این چـراسـت چـنینزمـانـه زهـره نـدارد کـه آن چــراسـت چـنـان
گـر آســمـان چــو مـخــالـف نـداردت طــاعــتوگـر زمـیـن چــو مـوافـق نـیـاردت عــصــیـان
ســیــاســت تــو کــنــد اخــتـــران آن اخــگــرعــنــایـت تــو کــنــد خــارهـای ایـن ریـحــان
بــزرگــوارا احــوال دهــر یـکــســان نــیـســتکـه بــد چــو نـیـک نـزایـد ز دفــتــر حــدثــان
زمـانـه را بــه هـمـه عـمـر یـک خــطــا افـتــادبــر آســتــان خــداونــد و درگــه ســلــطــان
بـه حـکـم شـرعـش کـافـر مـدان بـه یک زلـتز روی عفوش طـاغی مخـوان بـه یک طغیان
بـه عـذر مـاضـی تـا کـیـن ز خـصـم بـسـتـانـدنشسـتـه بـر سـر پـایسـت و بـر سـر پـیمان
چنان ز خواب کند بازشان که کس پس از اینخــیـال نـیـز نـبــیـنـد بــه خــواب در زیـشـان
نـه دیـر زود کــه خــر بــنـدگــان لـشــکــرگــاهبــه پــالــهـنــگ بــبــنــدنــد گــردن الــخــان
چـنان شـود کـه شـود موی بـر تـنش مسـمارچـنان شود که شود پـوست بـر تـنش زندان
بــه هـر دیـار کـه بــاشــد مـقــام آن مـلـعــونبـه هر مـقـام کـه بـاشـد مکـان آن شـیطـان
بـــه تـــف تـــیــغ ز آبـــش بـــرآورنــد بـــخـــاربــه نـعـل اسـب ز خــاکـش بــرآورنـد دخــان
هـمـیـشـه تــا ز ورای کـمـال نـیـسـت کـمـالهـمـیـشـه ز ورای سـپــهـر نـیـسـت مـکـان
هـمـیـشــه بــاد مـکــان تــو از ورای ســپــهـرهـمـیـشـه بـاد کـمـال تـو ایـمـن از نـقـصـان
کـــشـــیــده جـــامــه جـــاه تـــرا دوام طـــرازنــوشــتــه نــامــه عــمــر تــرا ابــد عــنــوان



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.