ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



در مدح جلال الوزرا مجدالدین علی

RSS
تغییر یافته در 2011/08/10 00:42 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان انوری ابیوردی, شعر کهن
ای جـهان خـاتـم جـان بـخـش تـرا زیر نگینآســمـان را ز جــمـال تــو نـظـر ســوی زمـیـن
طـیـره از طـره خـوشـبـوی تـو عـطـار خـتـنخـجـل از عـارض نـیـکـوی تـو صـورتــگـر چـیـن
حـسـن روی تـو نماینده تـرسـت از طـاوسچـنگ عـشـق تـو ربـاینده تـرسـت از شـاهین
عـقـل در کـوی تـو اعـراض نمود از فـردوسطـبــع بــا روی تــو بــیـزار شـد از حــورالـعـیـن
دل بـرآنـسـت کـه تـنـهـا بـکـشـد بـار فـراقتـو بـر این بـاش که تـنها بـکـشـی بـار سـرین
هــوس بـــار ســریــن تـــو بـــیــفــزود مــراکـه تـرا هـسـت هـمـه بـار سـرین بـار سـرین
سـخـن مـن ز پـس پـشـت منه از پـی آنکروی آن نیست که بـی روی تـو بـاشم چندین
مسکن درد شد از هجر تو مسکین دل منمسـکـن درد همـان بـه کـه نبـاشـد مسـکـین
آنکـه گفـتـت که مرا بـر سـر آتـش بـنشـانگو دگـر جـای شـو و بـی خـبـر از من بـنشـین
از قـریـن تـو هـمـی رشـک بـرم گـرچـه مـراکــرد بـــا عــز ابـــد لــطــف خــداونــد قــریــن
صـاحـب عـالـم و عـادل غـرض عـلـم و عـلوصــدر کــونــیـن جــلــال الــوزرا مــجــدالــدیـن
آنـکـه در مـلـک مـرادش ز عـدم کـرد وجــودوانکه در عقل ضـمیرش ز گمان سـاخـت یقین
عــقـلـهـا را هـنـرش داد بــلـاغـت تــعـلـیـمتـیـغـهـا را قـلـمـش کـرد شـجـاعـت تــلـقـیـن
مـلـکـان یافـتـه از طـاعـت او مـسـند و گـاهخـسـروان داشـتــه از دولـت او تــاج و نـگـیـن
رای او داده فــلــک را خــبــر ســود و زیــانوهم او گفتـه جـهان را سـخـن غـث و سـمین
شـاد بـاش ای کـف تـو مایه صـد ابـر مطـیردیــر زی ای در تــو جــلــوه گــه چــرخ بــریــن
حــق گـزاران هـوای تــو قـلـوب انـد و رقـابکــارداران رضــای تــو شــهــورنــد و ســنــیـن
پــر کـنـد نـقـد سـخـای تــو زمـیـن را دامـنبــشـکـنـد بــار عـطـای تـو فـلـک را شـاهـیـن
بـــر امــیــد مــدد رزق بـــه ســـوی در تـــوهم بـه اول حـرکـت سـجـده کـند جـان جـنین
گـر شـود عـرق زمین ممتـلـی از هیبـت تـوسـر بـرآرد ز مـسـامـش چـو عـرق یوم الـدیـن
در دیاری کـه بـود حـشـمت تـو مالک عـنفخـاک را هسـت بـه خـون ملک الموت عـجـین
اخـتـر بــوالـعـجـب از مـهـر تـو مـی نـگـذاردزیـر نــه حــقــه فــیـروزه یـکــی مــهـره کــیـن
تـا سـپـر بـفـکـنـد از خـنـجـر قـهر تـو جـهاناز جـگـر آب خـورد نـقـش بــدش چـون زوبـیـن
گـر شـود قـدرت کـلـک تــو مـصـور در شـیـربــه نــظــر آب کــنــد زهــره شــیــران عــریـن
صـورت دولـت تـو چـون ز ازل رایت سـاخـتکــرد تــقــدیــر ابــد را بــه ازل در تــضــمــیــن
کـبـریـای تـو چـنـان قـابـض ارواح شـدسـتکه وجـودش صـفـت کون و مکان اسـت مکین
کلک تـو چـون صفت سیر بـه ایشان بـنموداضـطـراب دو جـهـان مـایه گـرفـت از تـسـکـین
در عـالـی تـو آن سـجـده گـه محـتـرمسـتکـه رخ کــعــبــه بــود از حــســد او پــر چــیـن
صـاحـبـا شـعـر مـن از مـدح تـو بـفـزود بـهـامن به تفصیل چه گویم سخن این است ببین
نـامـه تـربـیـت مـن بــه هـمـه نـوع بــخـوانکــه بــود تــربــیـت مـن مـدد شــعــر مــتــیـن
آخـر از تـربــیـتـی قـیـمـت و مـقـدار گـرفـتشعر حـسان که همی کرد رسولش تـحسین
تـا همی طـبـع بـود از لـب دلـبـر می خـواهتــا هـمـی دیـده بــود از رخ جـانـان گـل چـیـن
قـد اعـدا ز عـنـا خـفـتـه همـی دار چـو لـامدل حـسـاد بـه غم رخـنه همی دار چـو سین
در زبـانـهـا سـخـن سـال نـو و مـاه نـوسـتنــاگــزیــران طـــرب را طـــرب و بـــاده گــزیــن
تــا بــود رایـت مـدحـت بــه ایـادی مـنـصـورتـــا بـــود آیــت اعــزاز بـــه اقــبـــال مــبـــیــن
دولـتــت در هـمـه احــوال قــوی بــاد قــویایـزدت در هـمـه آفــاق مــعــیـن بــاد مــعــیـن
بـر تـو میمـون و مـبـارک سـر سـال و مه نولـذت عـیـشــت از آن و طـرب طـبــعـت از ایـن



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.