ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



حـبـذا بـخـت مسـاعـد که سـوی حـضـرت شـاهمـردمـی کـرد و رهـم داد پــس از چـنـدیـن گـاه
بــعـد مـا کـز سـر حـسـرت هـمـه روز افـکـنـدیســـخـــن رفــتـــن و نــارفــتـــن مــن در افــواه
انــدر آمــد ز در حـــجـــره مــن صــبـــحـــدمــیروز بــهـمـنـجــنـه یـعــنـی دوم از بــهـمـن مــاه
سـال بـر پـانـصـد و سـی و سـه ز تـاریخ عـجـمگـفـت بـرخـیـز کـه از شـهـر بـرون شـد هـمـراه
چـــه روی راه تـــردد قـــضـــی الـــامــر فـــقـــمچـه کـنـی نـقـش تــخـیـل بــلـغ الـسـیـل زبــاه
چـون بـرانگیخـت مرا رفـت و چـراغـی بـفروخـتبـی تـحـاشـی چـو رفـیـقـی کـه بـود از اشـبـاه
تـا کـه مـن جـامـه بــپـوشـیـدم و بــیـرون رفـتـمبـه شـتـابـی کـه وداعـم نـه رهی کـرد و نه راه
او بـــرون بـــرد بـــه در مــفــرش و آورد ســتــورمـحـملـی بـسـت مرا کـرد چـو شـاهی بـر گـاه
گفت سـاکت شو و هشـدار و بـه تـعجـیل بـراندآنــچـــنـــان کـــز ره و بـــی راه نــبـــودم آگـــاه
مـنـتــی داشــتــم از وی کــه نـدارد بــه مــثــلاعـمـی از چـشـم و فـقـیـر از زر و عـنـین از بـاه
اتــفــاقــا بـــه در رحــبــه بـــوفــدی بـــرســیــدهــمــه اعــیـان و بــزرگــان نــشــابــور و هــراه
همـچـنین جـمـلـه راهم بـه سـلـامـت مـی بـردنـه در آن طــبــع مـلـالـت نـه در آن طــوع اکـراه
تـا بـه جـایی که مرا داد همی مسحی و کفشتـا بـه حـدی کـه هـمـی داد خـرم را جـو و کـاه
خـوف جـیـحـون مـگـر انـدر سـخـنـم پــیـدا شـدکــه حــدیـثــم هـمــه ره بــود ز انــهـار و مــیـاه
رخ بـه من کـرد و مرا گـفـت کـزین جـوی متـرسای ز نـاجــســتــه و نـاگـشـتــه ز جــویـت آگـاه
بـه شـنـا کـرد مـرا گـفـت کـه ایـن جـوی بـبـیـنای بـسـا جـسـتـه و من دیده ز جـوی و از چـاه
انـدر آن عــهـد کــه تــعــلــیـم هـمـی داد آنـجــاکــنـد کــرت بــه زبــان رانـد کــه مـاشــاء الـلـه
بــالـلـه ار نـیـمـه ایـن بــاشـد جـیـحـون صـد بـارعبـده پـیش نبـشتـستـست بـدین جوی و فداه
گفـتـم آری چـو چـنین اسـت مرا بـاکـی نیسـتکــه ز مــا مــنــع نـیـایـد ز شــمــا اســتــکــراه
چـون بـه جـیحـون بـرسـیدیم ز من هوش بـرفتگـــفـــت لـــا حـــول و لـــا قـــوة الـــا بـــالــلــه
بـــاز از آن ســاده دلــیــهــای حــکــیــمــان آوردچـه کـنـم تــا نـکـنـد مـصـلـحـت خـویـش تـبــاه
رفت و بـربـسـت ازاری و بـه جـیحـون درجـسـتدسـت اندازان بـگـذشـت بـه یک دم بـه شـنـاه
بــاز بــازآمـد و گـفـتــا کـه بــدیـدی سـهـلـسـتدرنشـین خـیز و مکـن وقـت گذشـتـن بـی گـاه
کـشـتـی آورد و نـشـسـتـیم درو هـر دو بـه همچـون دو یار او هـمـه یاری ده و مـن یاری خـواه
او چو شیری بـه یکی گوشه کشتی بـنشستمـن سـر انـدر زن و بـیـرون زن هـمـچـون روبــاه
آخـرالـامر چـو کـشـتـی بـه سـلـامت بـگـذشـتجـسـتـم از کشـتـی و آمد بـه لب کشتـی گاه
عرصه ای دیدم چون جـان و جـوانی بـه خوشیشـادی افـزای چـو جـان و چـو جـوانی غـم کاه
گـفـتـم ای بــخـت بــهـشـتـسـت سـواد تــرمـدگـفـت راضـی مـشـو از روضـه رضـوان بـه گـیـاه
بــاش تــا شــهــر بــبــیـنــی و درو بــاد مــلــکبــاش تـا قـلـعـه بــبــیـنـی و درو عـرض سـپـاه
تــا دریـن بــودم گـردی ز در شــهـر بــخــاســتگفتـم آن چـیسـت مرا گفت جـنیبـت کش شاه
آفــریـن کــردم بــر شــاه کـه انـدر دو جــهـانـشآفـــریـــنـــنـــده ز هـــر حـــادثـــه داراد نـــگـــاه
آمــد الــقــصــه و آورد جـــنــیــبـــت پـــیــشـــمدیده مـن چـو در آن شـکـل و شـبـه کـرد نـگـاه
اســـتـــری بـــود ســیــه زیــر مــغــرق زیــنــیراست چون تیره شبی بسته برو یک شبه ماه
بــوســه دادم ســم و زانـو و رکـابــش هـر سـهگـفـتـم ای روز بــراق از تـو چـو رنـگ تـو سـیـاه
بــه سـعـادت بــه سـوی آخــر خــود بــاز خــرامکــه تــرا پــایـه بــلــنـدســت و مــرا ره کــوتــاه
این همی گفتم و او دست همی کوفت که نیتـرک فـرمـان بـه هـمـه روی گـنـاهـسـت گـنـاه
مــتـــنــبـــه شــدم و قــصــد عــنــانــش کــردمبــخــت آنـجــا بــه مـن و پــایـه مـن کــرد نـگـاه
گــفــت مــا را بـــه در شــاه فــرامــوش مــکــنکـه چـو مـاهـسـت کـنـون گـرد رکـابـت پـنـجـاه
گـفـتـم آخـر نه همـانـا کـه مـن آن کـس بـاشـمکـه بـه پـاداش چـنـیـن سـعـی کـنـم بـاد افـراه
کـردمـش خـوشـدل و پـس پــای درآوردم و رانـدتـا بـدان سـده که از سـدره فـزونسـت بـه جـاه
ســـده درگـــه اعـــلـــای خـــداونـــد جــــهـــانکه سـلاطین جـهان سـجـده بـرندش بـه جـبـاه
شــاه حــیــدر دل هــاشــم تــبــع احــمــد نــامکـه ز گـردونش سـریرسـت و ز خـورشـید کـلاه
آنـکـه بــا خــنـجــر او هـســت قـضــا کـارافــزایوانـکــه در حــضــرت او هـســت قــدر کــارآگـاه
درشدم جـان بـه طرب رقص کنان در پـی بـخـتگــویـی انـدر ســر مــن هـوش نـوایـی زد و راه
چـون ازو حـاجـب بـارم بـسـتـد مسـکـین گـفـتآه آمــد بـــه ســـرم آنــچـــه گــمــان بـــردم آه
حــاجــبــش گــفــت مـعــاذالـلـه ازو بــاز مـگــردویحـک آن رشـتـه همه سـاله چـنین بـاد دوتـاه
هـردو مـا را بــه سـر مـائده بــردنـد کـه چـشـمتــا نـشــد صــایـم مــا زاغ نـگــفــتــنـد صــلــاه
چــو ز ابــرام لــبــم دســت مــلــک فــارغ شــدگـفـت بـخـتـم خـنـکـا مـوزه بـنه کـفـش بـخـواه
زین قدم من چـو روی گشتـه و بـختـم چو ردیفحــالــهـا نـیـز بــگــردد ز نـســق گــاه بــه گــاه
نـه کـلـیـمـی تـو بـرین کـوه کـه گـیـری کـم تـیهنـه عـزیزی تـو درین مـصـر کـه گـیـری کـم چـاه
بــیـتـکـی چـنـد بــخـوان لـایـق ایـن حـال و بــروبــر غــلـامـان مـلـک تــنـگ چــه داری خــرگــاه
هـمـچـنـان کـردم و ایـن شـعـر ادا کـردم و رفـتجــان از آن رجــعــت بــر فــور پــر از واشــوقــاه
پــای یـالـیـت ز پــس دسـت مـنـاجـات ز پــیـشکـای بـهسـتـی تـو بـر هرچـه وجـودسـت گـواه
بـــخـــت بـــیــدار مــلـــک را مــلــکـــا دایــم دارتــا جــهــان هـرگــز ازیـن خــواب نــگــردد آگــاه



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.