ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



در مدح عزیزالدین طغرائی

RSS
تغییر یافته در 2011/08/10 00:47 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان انوری ابیوردی, شعر کهن
خـرد را دوش مـی گـفـتـم کـه ای اکـسـیر دانـاییهمت بـی مغـز هشـیاری همت بـی دیده بـینایی
چه گویی در وجود آن کیست کو شایستـگی داردکـه تـو بــا آب روی خـویـش خـاک پــای او شـایـی
کسـی کاندر جـهان بـی هیچ اسـتـکمال از غـیریجـهانی کـامل آمـد خـود بـه اسـتـقـلـال و تـنهایی
زمــان در امــتــثــال امــر و نـهـی او چــنــان والــهکـه ممکـن نیسـت در تـعـجـیل او گنج شـکـیبـایی
زمـیـن در احــتــمـال بــار حــلـم او چــنـان عــاجــزکـه صـد مـنزل هزیمـت شـد از آن سـوی تـوانـایی
در آمـد شــد بــه چــیـن دامـن هـمـت فـرو رفـتــهغــبــار نـیـســتــی پــذرفـتــن از گـردون مـیـنـایـی
چــنـان عــالـی نـهـاد آمـد ز رفـعــت پــایـه قـدرشکـه گـردونـیسـت بـیرون از نـهم گـردون خـضـرایی
نــظـــام عـــالــم از تـــایــیــد قــدر او پـــدیــد آمــدوگـرنـه غـوطـه دادسـتـی جـهان را مـوج رسـوایی
ز حـسـن یـوسـف آرایـش بـه مـصـر چـرخ چـارم دردل خــورشــیـد بــا یـک خــانـمـان درد زلـیـخــایـی
بـــه جــذب هــمــت ار دور زمــان را بـــاز گــردانــدکــنــد امــروز بــر عــکــس تــوالــی بــاز فــردایــی
گر از حزمش قضا سدی کشیدی بـر جهان شاملنـکـردی روزگـار انـدر حــریـمـش عــمـر فـرســایـی
وگر بـر آسمان حلمش بـه حـشمت سایه افکندیزمـان را دسـت بـودی بـر زمـیـن در پـای بـر جـایی
حــریـم حــرمـتــش در ایـمـنـی آن خــاصـیـت داردکـه از روی تــقـرب گـر بــه خــاکـش رخ بــیـالـایـی
بـــه خــاک پــای او یــعــنــی ردای گــردن گــردونکــه از نـنـگ تــصــرف کــردن گــردون بــرآســایـی
هـوا بــا آب گــفــتــا گــرد خــیـل مــوکــب او شــواگر خـواهی که چـون آتـش سراندر آسمان سایی
بــــهـــار دولــــت او آن هـــوای مـــعــــتــــدل داردکــه گــردون خــرف را تــازه کــرد ایــام بـــرنــایــی
بـه دسـت آرد ضـمیرش ز آفرینش نسـخـه روشـناگـر یـک لـحـظـه در خـلـوت سـرای فـکـرتـش آیـی
نـه از مـوجـسـت قـلـزم را شـبــانـروزی تــب لـرزهز طـبـع اوسـت تـا چـون مـی کـند کـانی و دریایی
ز بـس کز غـصـه طـبـعـش تـفـکـر می کند شـبـهاشــدســت انـدر عـروق لـجــه او مـاده ســودایـی
بـبـیند بـی نظـر نرگس بـگوید بـی لغـت سـوسـناگــر طــبــعــش بــیـامـوزد صــبــا را عــالــم آرایـی
اگـرنه فـضـلـه طـبـعـش جـهان را چـاشـنی بـودیصـبـا در نـقـش بـسـتـان کـی زدی نیرنـگ زیبـایی
چـو نـیسـان گـر کـنـار خـاک پـرگـوهـر کـنـد شـایدچو سوسن محض آزادی نه چون گل عین رعنایی
زنطـقـش در خـوی خـجـلت روان صـاحـب وصـابـیز دسـتـش در طـی نـسـیـان رسـوم حـاتـم طـایی
قضـا هر سـاعتـی بـا دسـت او گوید نه تـو گفتـیکه در بـخـشـش نه دینی مطلبـی دارم نه دنیایی
ولـیـکـن در کـرم واجــب بــود درویـش بــخـشـودنچو کان درویش گشت از تو چرا بـر وی نبـخشایی
چـو این اوصـاف نیکـو حـصـر کـردم بـا خـرد گـفـتـمبـرین دعـوی که بـرخـیزد درین معـنی چـه فرمایی
خرد زان طیره گشت الحق مرا گفتا که بـا من همبـه گـز مـهتـاب پـیمـایی بـه گـل خـورشـیدانـدایی
عجب تر اینکه می دانی و می دانی که می دانمپـسـم هر سـاعـتـی گـویی نـشـانی بـاز ننـمـایی
گـرم بـاور نـمـی داری نـمـایـم چـون کـه بـنـمـایـمعــزیـزالـدیـن طــغــرایـی عــزیـزالـدیـن طــغــرایـی
الـا تــا گــاه درگــاهـش بــود گــاهـی در افــزایـشذراع روز و شــب هــمــواره در تــاریــخ پــیـمــایـی
از آن کاهش نصـیب دشـمنش جـان کاسـتـن بـاداوزان افــزایـش او را تــا قــیـامــت زیـنــت افــزایـی
بـه هر کاری که روی آورده خصمش گفتـه نومیدیتــرا ایـن کــار بــرنــایـد تــو بــا ایـن کــار بــرنــایـی



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.