ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



بزرگی به خانه انوری رفت در تهنیت قدوم او گوید

RSS
تغییر یافته در 2011/08/09 17:00 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان انوری ابیوردی, شعر کهن
مــــرحــــبـــــا مــــرحــــبــــا درآی درآیاثـــــر خـــــیــــر اثـــــیــــر دیــــن خـــــدای
ای زمــام قــضــا گــرفــتــه بـــه دســتوی مــحــیــط فــلــک ســپــرده بـــه پـــای
نـــه بـــه از خـــدمـــت تـــو آلـــت جـــاهنــه بـــه از هــمــت تـــو مــکـــنــت جـــای
از نـــهـــیـــبــــت ســـتــــاره بــــی آراموز رکـــــابــــــت زمـــــانـــــه نـــــاپـــــروای
ای بــر افــلـاک دســت کــرده بــه قــدروی ز خـــورشـــیــد گـــوی بـــرده بـــه رای
بــه ســر کــوی بــوده ای کــه هــمــیبـــه ســـجـــود انــدر آمـــدســـت ســـرای
کــای فــلـک بــا تــو پــســت ره بــگـذاروی جـــهــان بـــا تـــو خـــرد رخ بـــنــمــای
بـــه کـــرم بـــر زمــیــن مـــن بـــخـــرامبــــه قــــدم در نــــهـــاد مــــن بــــفــــزای
مــنــزل ار در خــور قــدوم تــو نــیـســتچـه شـود سـاعـتــی بــه فـضـل بــه پــای
تــو هــمــایــی بـــه فــر و پـــر فــکــنــدبـــر تـــر و خــشــک ســایــه پـــر هــمــای
ای کـمـر بـسـتـه پـیـشـت اخـتـر سـعـداخـــتـــر مــن تـــویــی کــمــر بـــگــشــای
کـــــردی آراســـــتـــــه ســـــرای مــــراهــمــچــنــیــن ســال و مــه هــمــی آرای
چـــون رســم زحـــمــتـــی هــمــی آرمچــو رســی خــدمــتــی هـمــی فــرمــای
تــــا بــــود آســــمــــان زمـــانـــه نـــوردتـــا بــــود اخـــتـــران فـــلـــک پـــیـــمـــای
بـــاد عـــمـــر تـــو بـــا زمـــانــه قـــریــنبــــاد قـــدر تـــو بـــا فـــلـــک هـــمـــتـــای
***
ای آنـکـه جـویـبـار جـهـان از نـهـال جـودخـالیسـت تـا تـو سرو سعادت بـرستـه ای
الا نظـیر خـویش که آن را وجـود نیسـتاز روزگـار یـافـتــه ای هـرچـه جــسـتــه ای
دسـت از سـرم بـه علت تـقصیر بـرمگیرتـو کار خویش کن که نه شیران مستـه ای
پـارم سـه دسـتـه کـاغـذ نیکو بـداده ایامسال از آن حدیث ورق چون بـشسته ای
***
چــنــان زنــدگــانــی کــن ای نـیـک رایبـــه وقـــتـــی کــه اقـــبـــال دادت خـــدای
کـه خـایـنـد از بــهـرت انـگـشـت دسـتگــرت بـــر زمــیــن آمــد انــگــشــت پـــای
***
بــر آفــتــاب حــوادث بــســوزم اولــیـتــرکه به هر سایه بود بر سرم سپاس همای
از این سپس من و کنجی و خانه تاریککـه سـرد شـد دلم بـر هوای بـاغ و سـرای



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.