ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



قسمت چهارم

RSS
تغییر یافته در 2011/08/10 01:04 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان انوری ابیوردی, شعر کهن
آن مــــاه کــــه مـــاه نـــو ســــزد یـــاره اوخـــورشــیــد مــی نــشـــاط نــظــاره او
چــون گـیـرد عـکـس از لـب مـی خــواره اوســر بــرزنــد از مــشــرق رخــســاره او
***
ای راحــت آن نـفــس کـه جــان زد بــا تــویــک داو دلــم در دو جــهــان زد بـــا تـــو
هـجــر تــو چــنـیـن اســت اگـر وصـل بــودیـارب کـه چـو عـیـشـهـا تــوان زد بــا تـو
***
رفــتــم چــو نــمــانــد هــیــچ آبــم بــر تــودر چــشــم تــو خــوارتــر ز خــاک در تــو
بـا ایـن هـمـه روز و شـب بـر آتـش بـاشـمزان بــیـم کــه بــاد بــگـذرد بــر ســر تــو
***
دسـتـی نـه کـه گـسـتــاخ بــکـوبــد در تــوپـــایــی نــه کــه آزاد بـــپـــویــد بـــر تــو
بـــا نــاز تـــو هــر ســری نــدارد ســر تـــودانـی کـه کـشــد بــار تــرا هـم خــر تــو
***
دل هــرچــه ز بــد دیــد پــســنــدیـد از تــووز جـمـلـه جـهـان بــریـد و نـبــریـد از تـو
گـفـتـی کـه نـبـینـد دلـت از مـن غـم هجـردیدی کـه بـه عـاقـبـت هـمـان دید از تـو
***
گــر هــیــچ ســعــادتـــم رســانــد بـــر تــوجـان پـیش کشـم مبـاش گو در خـور تـو
گـاهـی چـو زمـیـن بـوسـه دهـم بـر پـایـتگـاهـی چــو فــلـک گـردم گـرد ســر تــو
***
جــــان درد تــــو یـــادگـــار دارد بــــی تــــوانـــدوه تــــو در کـــنـــار دارد بــــی تــــو
بـا این هـمـه مـن ز جـان بـه جـان آمـده امجــان در تــن مـن چـه کـار دارد بــی تــو
***
دورم ز قــــــرار و خــــــواب از دوری تـــــــووز پـرده بــرون شـدم بــه مـسـتـوری تـو
گـویـی کـه کـراسـت بـرگ مـهـجـوری مـنانگشت بـه خـود کشم بـه دستـوری تـو
***
آن صـبــر کـه حـامـی مـنـسـت از غـم تــومــویـی نـبــرد ز عــهـد نــامــحــکــم تــو
وین وصل که قبـله ایسـت در عالم عشـقاز گـمـشـدگـان یـکـیـسـت در عـالـم تــو
***
دســت تــو کــه جــود در ســجــود آیـد ازوســـرمـــایــه نـــزهـــت وجـــود آیـــد ازو
دسـتـارچـه ای کـه یک دمش خـدمت کـردتـا نـیـسـت نـگـشـت بــوی عـود آیـد ازو
***
آن دل کـه نـشـان نـیـســت مـرا در بــر ازوجـز درد و بــه درد مـی زنـم بــر سـر ازو
بــازآمـد و مـحــنـتــی درافــکـنـده چــو دودهـــرگـــز نـــبــــود حـــرام روزی تــــر ازو
***
آن بــت کـه بــه دســت غـم گـرفـتــارم ازووز دســـت هــمــی درگـــذرد کـــارم ازو
بـــیــزار شــدســت از مــن و مــن زارم ازودل نــــــــی و هــــــــزار درد دل دارم ازو
***
گـفـتــی چــه شـود کـار فـراقـت یـک ســوچون اشک چو شمع گرم بـاشم بـی تـو
آن روز ز روبـــهــای اشـــکــت بـــه کــجـــاوان گرم سـریهای چـو اشـکـت پـس کـو
***
ای نحـس چـو مریخ و زحـل بـی گـه و گـاهچون زهره غرو چو مشتـری غره بـه جاه
چـون تـیر مـنـافـق نـه سـفـید و نـه سـیـاهغــمــاز چــو آفــتــاب و نـمــام چــو مــاه
***
بـــا روز رخ تـــو گــرچــه ای روت چــو مــاهاز روز و شـــب جـــهــان نــبـــودم آگـــاه
بـنـمـود چـو چـشـم بـد فـروبـسـت این راهشــبــهــای فــراق تــو مــرا روز ســیــاه
***
از بـــهــر هــلـــال عـــیــد آن مـــه نــاگـــاهبــر بــام دویـد و هـر طــرف کــرد نــگــاه
هـرکـس کـه بـدیـد گـفـت سـبــحـان الـلـهخـورشـید بـرآمـدسـت و می جـوید مـاه
***
بــا مـن بــه ســخــن درآمــد امـروز پــگــاهآن لـــاغـــری کـــه دارمـــش از پـــی راه
گـفـتــا کـه طـمـع نـیـسـت مـرا بــاری جـوچـندان کـه بـبـویم ای مـسـلـمـانان کـاه
***
بــر مـن در مــحــنـت و بــلــا بــاز مــخــواهدرد مـــن دل داده جـــان بـــاز مـــخـــواه
جــانـی کـه بــه عــاریـت دو دم یـافـتــه امچـنـدانـک دمـی بـینـمـت آن بـاز مـخـواه
***
ای امــر تــو مــلــک را عــنـان بــگــرفــتــهفـتــراک تــو دســت آسـمـان بــگـرفـتــه
روزی بــــیـــنـــی ســـپـــاه تـــازنـــده تـــوپــیـروز شـد و مـلـک جــهـان بــگـرفـتــه
***
ای لــشــکــر تــو روی زمــیـن بــگــرفــتــهنــام تــو دیــار کــفــر و دیـن بــگــرفــتــه
روزی بـــه بـــهــانــه شـــکــاری بـــیــنــیاز روم کـمـیـن کـرده و چــیـن بــگـرفـتــه
***
دی طـوف چـمن کـرده سـه چـاری خـوردهآهــنــگ حـــزیــن و پـــرده حــزان کــرده
او چــون گـل و سـرو و گـرد او عـاشـق وارگــل جـــامــه دریــده ســرو حـــال آورده
***
کـســری کـه کـمـان عــدل او کــرد بــه زهحـاتـم کـه ز کـان بـه جـود بـگـشـاد گـره
رسـتــم کـه بــه گـرز خـود کـردی چــو زرهپـیـروز شـه از هـرسـه دریـن هـریـک بـه
***
چـــون بـــاز کــنــی ز زلــف پـــرتـــاب گــرهاحـسـنـت کـنـد چــرخ و فـلـک گـویـد زه
بــر چــشــم جــهـانـیـان نـگــارا کــه و مـههــر روز نــکــوتــری و هـر ســاعــت بــه
***
آیــا کــه مــرا تـــو دســت گــیــری یــا نــهفــریــادرســی در ایـن اســیـری یــا نــه
گـفــتــی کـه تــرا بــه بــنـدگـی بــپــذیـرمخـــدمــت کــردم اگــر پـــذیــری یــا نــه
***
در راه فـــــریـــــد کـــــاتـــــب فـــــرزانـــــهبــگـشــاد شــبــی در تــنـاســل خــانـه
آورده بـــه صـــحـــرای جـــهــان مـــردانـــهخــــوارزمـــیـــکــــی بــــاره و دنـــدانـــه
***
ای فــتـــنــه روزگــار شـــب پـــوش مــنــهو ابــدالــان را غــاشــیـه بــر دوش مـنـه
زلـفـی کـه هـزار جــان ازو در خــطـرســتاز چـشـم بـدان بـتـرس و بـرگـوش مـنـه
***
در مــرتــبــه از ســپــهـر پــیـش آمــده ایوز آدم در وجــــود بـــــیــــش آمــــده ای
نشـکـفـت کـه سـلـطـان لـقـبـت داد ملـکتـو خـود مـلـک از مـادر خـویش آمـده ای
***
بــر چــرخ هـمـیـشـه هـم عـنـان رانـده ایبــر مـاه غــبــار مـوکــب افــشــانـده ای
آدم پــدر مـنـســت و زو فــخــرم نـیـســتاز تــســت کــه تــو بــرادرم خــوانـده ای
***
پــایـی کــه مــرا نــزد تــو بــد راهـنــمــایدستی که بـدان خواستمت من ز خدای
آن پــای مـرا چــنـیـن بــیـفـکـنـد از دسـتوآن دســت مــرا چــنــیـن درآورد ز پــای
***
زان شب که نشسـتـیم بـه هم بـا طربـیکــردیــم فــراق را بـــه وصــلــت ادبـــی
بـس روز کـه بــرخـاسـتـه ام بــا تـک و تـازدر آرزوی چــنـان نـشـسـتــی و شـبــی
***
دوش ارنـه وقـارت بــه زمـیـن پــیـوسـتــیفـریاد و دعـایت بـه زمـین کـی بـسـتـی
ور حــلــم تــو بــر دامـن او نـنـشــســتــیاز زلـزلـه سـقـف آسـمان بـشـکـسـتـی
***
دوش از سـر درد نـیـســتــی در مـسـتــیگفـتـم فـلکـا نیسـت شـدم گر هسـتـی
گفت این چه علی لاست که بر ما بستیبـوطـالـب نـعـمـه بــر زبــان ران رسـتـی
***
گــر دل پــی یــار گــیــردی نــیـکــســتــییــا دامــن کــار گــیــردی نــیـکــســتــی
چــون عــمـر هـمـی دهـد قـرار هـمـه کـارگــر عــمـر قــرار گــیـردی نـیـکــســتــی
***
گــر شـــعــر در مــراد مــی بـــگــشـــادییـا کـار کـســی بــه شــعــر نـوری دادی
آخـر بــه سـه چـار خـدمـتــم صـدر جــهـاناز مـلـک چـنـان یـک صـلـه بـفـرسـتـادی
***
گـر هـمـت مـن دل بــه جــهـان بــرنـهـدیطـبـعـم بـه ذخـیـره گـنـج گـوهـر نـهـدی
ور بـــخــت بـــگــویــم قــدم انــدر نــهــدیجــود کــف مــن جــهـان دیـگــر نــهـدی
***
دی در چـمـن آن زمـان کـه طـوفـی کـردیبــا گـل گـفـتـم کـز آن شـرابـی خـوردی
گـل گـفـت کـه سـهل بـود گـفـتـم کـه بـروچــون جــامـه دریـدی ز چـه رنـگ آوردی
***
ای دل تو بـسی که از غمش خون خوردیچـندین مخـروش و بـاش تـا چـون کردی
آری شـب عـشـق دیـر بــازسـت و سـیـاهلــیــکــن تـــو ســپـــیــد کــار زود آوردی
***
جــــانــــا بــــر نـــور شــــمــــع دود آوردییعـنی که خـط ارچـه خـوش نبـود آوردی
گــر آتـــش آه مــاســت دیــرت بـــگــرفــتور خــط بـــه خــون مــاســت زود آوردی
***
دیـــروز کـــه در ســـرای عـــالـــی بـــودیرمــزی گــفــتــی اشــارتــی فــرمــودی
گـر هـسـت بــده ورنـه در آن بـنـد مـبــاشانـگـار کـه از مـن این سـخـن نـشـنـودی
***
در کـــفـــر گــریــزم ار تـــو ایــمــان گــردیبـــا درد بـــســازم ار تــو درمــان گــردی
چـون از سـر ایـن حـدیـث بـرخـاسـت دلـمدل بــرکـنـم از تــوگـر مـثــل جـان گـردی
***
بـــا دل گــفــتــم گــرد بـــلــا مــی گــردیمغـرور شـدی بـه صـبـر و پـی گم کردی
مــن نــیــز بـــدان رســن فــروچــاه شــدمدیــدی کـــه تـــو خـــوردی و مــرا آزردی
***
ای دل بــنـشــیـن بــه عــافــیـت کـو داریتـــا بـــاز نــیــفـــکــنــی مــرا در کـــاری
از تـلـخـی عـیش اگـر تـرا سـیری نـیسـتمـن سـیـر شـدم ز جـان شـیـریـن بـاری
***
مـسـعـود قـزل مـسـت نـه ای هـشـیـارییـک دم چـه بـود کـه مـطـربـی بــگـذاری
زر بــــســــتــــانــــی ازارکــــی بـــــرداریمــا را گـــل و بـــاقـــلــی و ریــواس آری
***
بـــر ســـنــگ قــنــاعــت ار عــیــاری داریاز نــیــک و بـــد جـــهــان کــنــاری داری
ور بــا هـمـه کـس بــهـر خــلـافـی کـه روددر کــــــار شــــــوی دراز کــــــاری داری
***
گـفـتـی کـه بـه هـر قـطـعـه مـرا هـر بـاریاز خــواجــه بــه تــازگــی بــرآیــد کــاری
دوران شـــــمـــــاســـــت ای بـــــرادر آریمـا را بـه سـه چـار و پـنج خـدمـت داری
***
ای دل بــه غـم عـشــق بــدیـن دشــواریآســـان آســـان پـــرده مـــگـــر بـــرداری
ور هـسـت وگـر نـیـسـت بـه کـامـت بـاریآن دم کـــه بـــه کـــام دل یـــاری یــاری
***
هـر شـب بـت مـن بـه وقـت بــاد سـحـریدل بــاز فـرسـتـدم بــه صـاحـب خـبــری
دل بــا هـمـه بــی رحــمـی و بــیـدادگـریآیــد بـــر مـــن نـــشـــیــنـــد و زارگـــری
***
کـویـی کـه درو مـسـت و بــهـش درگـذریزنـهـار بــه خــاک او بــه حــرمـت نـگـری
نــیــکــو نــبــود کــه از ســر بــی خــبــریتـو زلف بـتـان و چـشم شـاهان سـپـری
***
ای شـب چـو ز نـالـهـای مـن بـی خـبــریبـر خـیره کـنـون چـنـد کـنـم نوحـه گـری
ای روز ســـپـــیــد وقـــت نــامــد کــه مــرااز صـحـبـت ایـن شـب سـیـه بــاز خـری
***
در بـــنــده بـــه دیــده دگـــر مــی نــگــریبـا این همه خـوش دلم چـو درمی نگری
هــر روز ســپــس تــرســت کــارم بـــا تــودر من نه بـه چـشم پـیشـتـر می نگری
***
دل ســـیـــر نـــگـــرددت ز بــــیـــدادگـــریچـشـم آب نـگـیـردت چـو در مـن نـگـری
ایـن طـرفـه کـه دوسـت تــر ز جــانـت دارمبــا آنـکــه ز صــدهـزار دشــمــن بــتــری
***
بــــا دلـــبــــرم از زبــــان بــــاد ســـحـــریگـل گـفـت نـیـایـی بــه چـمـن درنـگـری
گـفـت آیـم اگـر تــو جــامـه بــر خـود نـدریچـون رنـگ آری بـه خـنـده بـیـرون نـبـری
***
چـون چـنـگ خـودم بـه عـمـری ار بــنـوازیهـم در ســاعـت پــرده خــواری ســازی
آن را کــه چـــو زیــر کــرد گــویــا غــم تـــوچـون زیـر گـسـسـتـه اش بـرون انـدازی
***
چــون صــبــح درآمــد بــه جــهـان افــروزیمـعـشـوقـه بــه گـاه رفـتـن از دلـسـوزی
مـی گـفـت و گـری کـه بــا مـن غــم روزیصـبـحـا ز شـفـق چـون شـفـقت ناموزی
***
بــر جــان مـنـت نـیـسـت دمـی دلـسـوزیبـر وصـل تـوام نـیـسـت شـبـی پـیـروزی
در عـشـق کـســی بــود بــدیـن بــد روزیوای مــن مــســتــمــنـد هـجــران روزی
***
هـرکــو بــه مـواظــبــت بــخــوانـد چــیـزیبــا او بــه هـمـه حــال بــمــانـد چــیـزی
آخـر پــس از آن، از آن بــه چـیـزی بــرسـدچــیـزی نــبــود هـر کــه نــدانـد چــیـزی
***
ای نـوبــت تــو گـذشـتــه از چــرخ بــسـیبــی نـوبــت تــو مـبــاد عـالـم نـفـســی
آوازه نــوبـــتـــت بـــه هــر کــس بـــرســادلـیـکـن مـرسـاد از تـو نـوبـت بـه کـسـی
***
دی درویـشــی بــه راز بــا هـمـنـفــســیمی گفـت کـریم در جـهان مانده کسـی
از گـوشـه چـرخ هـاتــفـی گـفـت خـمـوشبــوطــالـب نـعـمـه را بــقـا بــاد بــســی
***
بــا دل گـفــتــم کــه ای هـمـه قــلـاشــیچـونی و چـگـونه ای کـجـا مـی بـاشـی
دل دیـده پــرآب کـرد و گـفـتـا کـه خـمـوشدر خــدمـت خــیـل دخــتــر جــمـاشــی
***
تــا چــنـد ز جــان مـســتــمـنـد انـدیـشـیتــا کـی ز جــهـان پــر گـزنـد انـدیـشــی
آنـچ از تـو تـوان شـدن همـین کـالـبـدسـتیک مـزبـلـه گـو مـبـاش چـنـد انـدیشـی
***
ای نسـبـت تـو هم بـه نبـی هم بـه عـلیعــــمـــر ابــــدی بــــادت و عــــز ازلـــی
بــاقـی بـه وجـود تـو پـس از پـانـصـد سـالهم گـوهـر مـصـطـفـی و هم نـام عـلـی
***
ای پـــیــش کــفــت جـــود فــلــک زراقــیابــنـای مـلـوک مـجــلـســت را ســاقـی
مــن بـــنــده ز پـــای مــی درآیــم ز نــیــازدریــاب کــه جـــز دمــی نــدارم بـــاقــی
***
کـو آنـکـه ز غـم دسـت بــه جـایـی زدمـییــا در طــلــب وصــل تـــو رایــی زدمــی
بــر حـیـلـه گـری دسـتــرسـم نـیـز نـمـانـدآن دولت شـد کـه دسـت و پـایی زدمی
***
گـر عــقـل عــزیـز را بــه فــرمـان شــومـینــاریـخــتــه آبــم از پــی نـان شــومــی
زیــن قـــصـــه دیــربـــاز چـــون الــبـــقـــرههـم بــا ســر درس آل عـمـران شـومـی
***
در مـلـک چـنین کـه وسـعـتـش مـی دانیبا شعر چنین که روز و شب می خوانی
آبـــم بـــشــد از شــکــایــت بـــی نــانــیکـو مـجـدالـدیـن بــوالـحـسـن عـمـرانـی
***
ای دل طــمـعــم زان هـمـه ســرگــردانـینــومــیــدی و درد بــود و بــی درمــانــی
ایــن کـــار نــه بـــر امــیــد آن مــی کــردمبـــاری تــو کــه در مــیــان کــاری دانــی
***
شــاهــا چـــو تـــو مــادر زمــان زایــد نــیبـخشد چـو تـو هیچ شاه و بـخشاید نی
تـا حـشر چـو تـیغ و تـازیانه ات پـس از اینیک ملـک سـتـان و ملـک بـخـش آید نی
***
صـدرا چـو تـو چـشـم آسـمـان بــیـنـد نـیخـورشـیـد بــه پـایـه تـو بــنـشـنـیـد نـی
آنــجـــا کــه تـــو دامــن کــرم افــشــانــیاز خـاک بــجـز سـتـاره کـس چـیـنـد نـی
***
ای گــل گــهـر ژالــه چــو در گــوش کــنـیوز سـایـه ابــر تــرک شـب پــوش کـنـی
آن کـت ز چـمـن پـار بـرون کـرد اینجـاسـتامـسـال چـه خـویشـتـن فـراموش کـنی
***
گــر مــن ز فــلــک شـــکــایــت کــنــمــیهرچ او کـنـدی جـمـلـه حـکـایت کـنمـی
افـسـوس کـه دسـت مـن بـدو می نرسـدورنـه شــر او جــمـلـه کـفــایـت کـنـمـی
***
گـر در هـمـه عــمـر یـک نـکـویـی بــکــنـیصـد گـونـه جـفـا و زشـت خـویی بـکـنی
گـویی کـه بـرغـم تـو چـنـیـن خـواهـم کـردداری سـر آنـکـه هـرچـه گـویـی بـکـنـی
***
ای شــاه گـر آنـچــه مـی تــوانـی نـکـنـیزیـن پــس بــجــز از دریـغ و آوخ نـکــنـی
انـــدر رمـــه خــــدای گــــرگ آمـــد گـــرگهـیـهـات اگـر تـوشـان شـبـانـی بـکـنـی
***
بــا بــوعــلــی اب ارب هــم بــنــشــیـنــیشـخـصـی شـش جــهـتــش زو بــیـنـی
گــر دیــده بــه دیـدن رخــش چــار کــنــیچـنـدان کـه ازو بــیـنـی بــیـنـی بــیـنـی
***
رو رو کــه تــو یـار چــو مـنـی کــم بــیـنـیوین پـس همه مرد جـلـد مـحـکـم بـینی
مــن بـــا تــو وفــا کــردم از آن غــم دیــدمبــا اهـل جــفــا وفـا کـنـی غــم بــیـنـی
***
عـــمـــزاد و عـــمـــزاد خـــریـــدنـــد بـــریعــمـزادگــکــی قــدیـمـشــان انـدر پــی
ایـنــک چــو دو نــوبــهـار بــیـن بــا یـک دیعــمــزاد هـمــی رود دو عــمــزاد ز پــی
***
ای چــرخ جـــز آیــت بـــلــا خــوانــی نــیبــر کـس قـلـمـی ز عــافـیـت رانـی نـی
چــیـزی نـدهـی کـه بــاز نـســتــانـی نـیای کـوژ کـبــود خـود جـز ایـن دانـی نـی
***
مــریــخ بــه خــنــجــر تــو جــویــد فــتــوینــاهــیـد بــه ســاغــر تــو پــویـد مــاوی
زانـسـت کـه مـی کـنـد بــه عـیـد اضـحـیاز بــهــر تــرا آن حــمــل ایـن ثــور فــدی
***
شب نیست دلا که از غمش خـون نشویوز دیـده بـه جـای اشـک بـیرون نـشـوی
چــون نـیـســت امـیـد آنـکـه بــر گـردد کـارای دل پـس کار خـویشتـن چـون نشوی
***
هر روز بـه نـویی ای بـت سـلـسـلـه مـویجـای دگری بـه دوسـتـی در تـک و پـوی
مـاهـی تـو و مـاه را چـنـیـن بــاشـد خـویهــر روز بـــه مــنــزلـــی دگـــر دارد روی
***
گــفــتــم کــه نـثــار جــان کــنـم گــر آیـیگـفـتـا بـه رخـم کـه بــاد مـی پـیـمـایـی
تــو زنـده بــه جــان دگــران مـی بــاشــیاز کیسـه خـویش چـون فـقـع بـگشـایی
***
ای مــحــنـت هـجــر بــر دلــم ســرنــایـیوی دولــــت وصـــــل از درم درنــــایــــی
از بــخــت چــو هــیــچ کــار بــرمــی نــایـدای جــان ســتــیـزه کــار هـم بــرنــایـی
***
چــون دیـده فـرو ریـخــت بــه رخ بــیـنـایـیوز دل اثـــری نــمــانــد جـــز رســوایــی
ای جـان تـو چـه مـی کـنی کـرا می پـایینـیکـو سـر و کـاریـسـت تـو درمـی بـایی
***
بـــا دل گــفــتــم گــرد بــلــا مــی پــویــیبـنشـین که نه مرد عـشـق آن مه رویی
دل گــفــت ز خـــواب دیــر بـــیــدار شــدیخر جـست و رسن بـرد کنون می گویی
***
صــورت گـر فــطــرت نـنـگــارد چــو تــویـیدوران فــلــک بــرون نــیــارد چــو تــویـی
هـرچــنـد هـمـه جــهـان تــو داری لـیـکــنای صـدر جـهـان جـهان نـدارد چـو تـویی
***
ای نــامــتــحــرک حــیــوانــی کــه تــویـیای خـواجــه رایـگـان گـرانـی کـه تــویـی
ای قــاعــده قــحــط جــهـانـی کـه تــویـیای آب دریــغ کــاهــدانــی کــه تـــویــی



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.