ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٢٨

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 18:56 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان پروین اعتصامی, شعر کهن
نفس گفتـست بـسی ژاژ و بـسی مبـهمبـه کز این پـس کندش نطـق خـرد ابـکم
ره پــر پــیــچ و خــم آز چــو بـــگــرفــتــیروی درهم مـکـش ار کـار تـو شـد درهم
خــشـک شـد زمـزم پــاکـیـزه جــان نـاگـهشـسـتـشـو کـرد هریمن چـو درین زمزم
بــه کـه از مـطـبــخ وســواس بــرون آئیـمتــا کــه خــود را بــرهــانــیـم ز دود و دم
کــاخ مــکــر اســت دریـن کــنـگــره مـیـنـاچــاه مـرگ اسـت دریـن سـیـرگـه خــرم
ز بــدانـدیـش فــلـک چــنـد شــوی ایـمـنز ستـم پـیشه جهان چند کشی استـم
تــو نــدیـدی مــگــر ایـن دانــه دانــا کــشتــو نـدیـدی مـگـر ایـن دامـگـه مـحــکــم
وارث مـلــک ســلـیـمـان نـتــوان خــوانـدنهر کـسـیرا کـه در انـگـشـت بـود خـاتـم
آنـکـه هـر لـحـظـه بـزخـم تـو زنـد زخـمـیتــو ازو خــیـره چــه داری طــمـع مـرهـم
فـــلــک آنــگــونــه بـــه نــاورد دلــیــر آیــدکــه نـه از زال اثــر مــانــد و نـز رســتــم
نـه بــبـخـشـود بـمـوسـی خـلـف عـمـراننـه وفـا کـرد بــه عـیـسـی پـسـر مـریـم
تـخـت جـمـشـید حـکـایت کـند ار پـرسـیکه چه آمد بـه فریدون و چه شد بـر جـم
ز خوشیها چه شوی خوش که درین معبربـه یکی سـور قرین اسـت دو صـد ماتـم
تـو بـه نی بـین که ز هر بـند چـسـان نالدز زبــــردســـتـــی ایـــام بــــزیـــر و بـــم
داســتــان گــویـدت از بــابــلــیــان بــابــلعــبــرت آمــوزدت از دیــلــمــیــان دیـلــم
فرصـتـی را که بـدسـتـسـت، غنیمت دانبـهر روزی که گذشتـسـت چـه داری غم
زان گل تـازه کـه بـشـکـفـت سـحـرگـاهاننه سر و ساق بـجـا ماند، نه رنگ و شم
گر صبـاحـیست، مسـائی رسدش از پـیور بــهـاریـســت، خــزانـی بــودش تــوام
صـبـحـدم اشـک بـچـهـر گـل از آن بـیـنـیکـه شـبـانگـه بـچـمن گـریه کـند شـبـنم
اندرین دشـت مـخـوف، ای بـره مـسـکـینبـیم جـانست، چه شد کز رمه کردی رم
مـخـور ای کـودک بـی تـجـربـه زیـن حـلـواکه شد آمیخته بـا روغن و شهدش سم
دسـت و پـائی بـزن ای غـرقـه، تـوانی گـرتــا مــگــر بــاز رهــانــنــد تــو را زیـن یـم
مشک حـیفست که بـا دوده شود همسرکبـک زشـتـسـت که بـا زاغ شود همدم
بـرو ای فـاخـتـه، بـا مـرغ سـحـر بـنـشـینبـرو ای گل، بـصـف سـرو و سـمن بـردم
ز چــنـار آمـوز، ای دوســت گـرانـسـنـگـیچـه شـوی بـر صـفـت بـیـد ز بــادی خـم
خـویـش و پـیونـد هـنـر بـاش کـه تـا روزینــروی از پـــی نــان بـــر در خــال و عــم
روح را ســـیــر کــن از مــائده حـــکــمــتبـیـکـی نـان جـویـن سـیـر شـود اشـکـم
جـز که آموخـت تـرا که خواب و خور غفلتبـه چـه کار آمدت این سـفـله تـن ملحـم
خـزفـسـت اینـکـه تـو داریش چـنـو گـوهـررسن است اینکه تو بـینیش چو ابـریشم
مار خود، هم تـو خودی، مار چـه افسائیبـخود، ای بیخبـر از خویش، فسون میدم
ز تــو در هـر نـفـسـی کـاسـتــه مـیـگـرددغم خود خور، چه خوری انده بیش و کم
بــیـم آنـســت کــه صــراف قــضــا نــاگــهزر ســرخ تــو بــگـیـرد بــه یـکــی درهـم
کـشـت یک دانه کـسـی را نـدهد خـرمـنبــذل یـک جـوز کـسـی را نـکـنـد حـاتــم
بـه پـری پـر، کـه عـقـابـان نـکـنـنـدت سـربـه رهـی رو، کـه بــزرگـان نـکـنـنـدت ذم
جـان چـو کـان آمد و دانش گهرش، پـرویندل چـو خورشید شد و ملک تـنش عالم



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.