ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٣١

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 10:56 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان پروین اعتصامی, شعر کهن
حـاصـل عـمر تـو افسـوس شـد و حـرمانعـیب خـود را مـکـن ایدوسـت ز خـود پـنـهان
وقــت ضــایـع نـکـنـد هـیـچ هـنـرپــیـشــهجــفـت بــاطـل نـشـود هـیـچ حـقـیـقـت دان
هـیچـگـه نـیسـت ره و رسـم خـردمـنـدیگـرسـنـه خـفـتـن و در سـفـره نـهـفـتـن نـان
دهر گـرگـیسـت گـرسـنه، رخ از او بـرگـیرچـرخ دیـویـسـت سـیـه دل، دل ازو بــسـتـان
پــا بــر ایـن رهـگـذر سـخــت گـرانـتــر نـهاسـب زیـن دشـت خـطـرنـاک سـبــکـتــر ران
مـوج و طـوفـان و نـهـنـگـسـت دریـن دریـابـایـد انـدیـشـه کـنـد زین هـمـه کـشـتـیـبـان
هــیـچ آگــاه نــیــاســود دریـن ظــلــمــتهـیـچ دیـوانــه نــشــد بــســتــه ایـن زنــدان
ای بــســا خــرمــن امـیـد کــه در یـکــدمکـرد خــاکـســتــرش ایـن صــاعـقـه ســوزان
تــکـیـه بــر اخـتــر فـیـروز مـکـن چــنـدیـنایــمــن از فـــتـــنــه ایــام مــشـــو چـــنــدان
بـی تـو بـس خـواهد بـودن دی و فروردینبـی تـو بــس خـواهـد گـشـتـن فـلـک گـردان
چـو شود جـان، بـه چه دردیت رسد پـیکرچـو رود سـر بــه چـه کـاریـت خـورد سـامـان
تـو خـود ار بـا نـگـهـی پـاک بـخـود بـیـنـییـابــی آن گــنــج کــه جــوئیـش دریـن ویـران
چـو کـتـابـیسـت ریا، بـی ورق و بـی خـطچـو درختـیست هوی، بـی بـن و بـی اغصان
هـیـچ عـاقـل نـنـهـد بـر کـف دسـت آتـشهـیـچ هـشــیـار نـســایـد بــزبــان ســوهـان
تـا تـو چـون گوی درین کـوی بـسـر گردیبــایـدت خــیـره جــفــا دیـدن از ایـن چــوگـان
گشت هنگام درو، کشت چـه کردی هینآمــد آوای جــرس، تــوشــه چــه داری هــان
رهــرو گــمــشــده و راهـزنــان در پــیـششــب تـــار و خــر لــنــگ و ره بـــی پـــایــان
بـکش این نفس حقیقت کش خود بـین رااین نه جـرمی اسـت که خـواهند ز تـو تـاوان
بــه یـکـی دل نـتـوان کـار تـن و جـان کـردبــه یـکــی دســت دو طــنـبــور زدن، نـتــوان
خـرد اسـتـاد و تـو شاگرد و جـهان مکتـبچــه رســیـدت کـه چــنـیـن کـودنـی و نـادان
تـو شـدی کـاهـل و از کـاربــری گـشـتـینـه زمـسـتـان گـنـهی داشـت نه تـابـسـتـان
بــوســتــان بــود وجــود تــو گـه خــلـقـتتــخــم کـردار بــدش کـرد چــو شـورســتــان
تــو مــپــنـدار کــه عــنـاب دهـد عــلــقــمتــو مــپـــنــدار کــه عــزت رســد از خــذلــان
منشـین بـا همه کس، کـاز پـی بـد کاریآدمــــی روی تــــوانــــنــــد شــــدن دیــــوان
گـشـت ابـلـیـس چـو غـواص بـه بـحـر دلمـانـد بــر جــا شــبــه و رفــت در غــلــطــان
پـویـه آسـوده نـکـردسـت کـسـی زیـن رهلقمه بی سنگ نخوردست کسی زین خوان
گـر شـوی بــاد بــگـردش نـرســی هـرگـزطـــائر عـــمـــر چـــو از دام تـــو شـــد پـــران
دی شـد امـروز، بـخـیره مـخـور انـدوهـشکــز پــس مــرده خــردمــنــد نـکــرد افــغــان
خــر تــو مــیـبــرد ایـن غــول بــیــابــانــیآخـــر کـــار تـــو مــیــمــانــی و ایــن پـــالــان
شــبــرو دهــر نــگــردد هـمــه در یـک راهگـشـتـن چـرخ نـبــاشـد هـمـه بــر یـکـسـان
کـامـهـا تــلـخ شـد از تــلـخـی ایـن حـلـواعهدها سسـت شد از سسـتـی این پـیمان
آنـکــه نـشــنـاخــتــه از هـم الـف و بــا رازو چــــه داری طــــمـــع مـــعـــرفـــت قـــرآن
پــرتــوی ده، تــو نــه ای دیـو درون تــیــرهکـوشـشـی کـن، تـو نه ای کـالبـد بـی جـان
بـه تـو هرچ آن رسد از تـنگی و مسکینیهــمــه از تـــســت، نــه از کــجـــروی دوران
نـام جـوئی؟ چـو مـلـک بــاش نـکـو کـردارقـدر خـواهـی؟ چـو فـلـک بـاش بـلـنـد ارکـان
بـرو ای قـطـره در آغـوش صـدف بـنـشـینروی بــنـمـای چــو گـشـتــی گـهـر رخـشـان
یاری از عـلـم و هـنـر خـواه، چـو درمـانـینـه فــلـان بــا تــو کــنـد یـاری و نـه بــهـمـان
دانـش انـدوز، چـه حـاصـل بــود از دعـویمـعـنـی آمـوز، چــه سـودی رســد از عـنـوان
بـــســتــه شــوق بــود از دو جــهــان آزادکــشــتـــه عــشــق بـــود زنــده جـــاویــدان
هــمــه زارع نــبـــرد وقـــت درو خـــرمــنهــمـــه غـــواص نــیــارد گـــهــر از عـــمـــان
زیــب یــابــد ســر و تــن از ادب و دانــشزنــده گــردد دل و جــان از هــنــر و عــرفــان
عـقـل گـنـجـسـت، نـبـاید کـه بـرد دزدشعــلـم نـورســت، نـبــایـد کـه شــود پــنـهـان
هـسـتـی از بـهـر تـن آسـانـی اگـر بـودیچـــه بــــدی بـــرتـــری آدمـــی از حـــیـــوان
گـر نـبـودی سـخـن طـیـبــت و رنـگ و بـوخـسـک و خـشک بـدی همچـو گل و ریحـان
جـــامــه جــان تـــو زیــور عــلــم آراســتچــه غــم ار پــیـرهـن تــنـت بــود خــلــقــان
سحر باز است فلک، لیک چه خواهد کردســحــر بــا آنـکـه بــود چــون پــسـر عـمـران
چـو شـدی نـیـک، چـه پـروات ز بــد روزیچـو شـدی نوح، چـه انـدیشـه ات از طـوفـان
بــرو از تــیـه بــلــا گــمــشــده ای دریـاببـــزن آبــی و ز جــانــی شــرری بـــنــشــان
بـه یـکـی لـقـمـه، دل گـرسـنـه ای بـنـوازبــه یـکـی جـامـه، تـن بــرهـنـه ای پــوشـان
بــیـنــوا مــرد بــحــســرت ز غــم نــانــیخــواجــه دلـکـوفـتــه گـشــت از بــره بــریـان
سـوخـت گـر در دل شـب خـرمـن پـروانـهشـمـع هـم تــا بــســحــرگـاه بــود مـهـمـان
بـی هنر گـر چـه بـتـن دیبـه چـین پـوشـدبــه پــشـیـزی نـخـرنـدش چــو شـود عـریـان
هـمـه یـاران تــو از چـسـتـی و چـالـاکـیپـــرنــیــان بـــاف و تـــو در کـــارگــه کـــتـــان
آنـکــه صــراف گــهـر شــد نـنـهـد هـرگــزســنــگ را بـــا در شــهــوار بـــیــک مــیــزان
ز چـه، ای شـاخـک نـورس، نـدهی بـاریبـــامــیــد ثـــمــری کــشـــت تـــرا دهــقــان
هـیـچ، آزاده نــشــد بــنــده تــن، پــرویـنهـــیــچ پـــاکـــیــزه نـــیــالـــود دل و دامـــان



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.