ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٤٠

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 18:57 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان پروین اعتصامی, شعر کهن
اگـــر روی طـــلـــب زائیــنــه مـــعـــنــی نـــگـــردانــیفسـاد از دل فروشـوئی، غـبـار از جـان بـرافشـانی
هـنـر شـد خــواسـتــه، تــمـیـیـز بــازار و تــو بــازرگـانطـمـع زنـدان شـد و پــنـدار زنـدانـبــان، تـو زنـدانـی
یـکـی دیـوار نـاسـتــوار بــی پــایـه سـت خـود کـامـیاگـــر بـــادی وزد، نـــاگـــه گـــدازد رو بـــویـــرانـــی
دریـن دریـا بـسـی کـشـتـی بــرفـت و گـشـت نـاپـیـداتــرا انــدیـشــه بــایـد کــرد زیـن دریـای طــوفــانـی
بـچـشـم از معـرفـت نوری بـیفـزای، ار نه بـیچـشـمیبجان از فضل و دانش جامه ای پوش، ار نه بیجانی
بـکـس مـپـسـند رنـجـی کـز بـرای خـویش نـپـسـندیبـدوش کـس مـنه بـاری کـه خـود بـردنـش نـتـوانی
قـــنـــاعــــت کـــن اگـــر در آرزوی گـــنـــج قـــارونـــیگـدای خـویـش بـاش ار طـالـب مـلـک سـلـیمـانـی
مـتـرس از جـانـفـشـانـی گـر طـریق عـشـق مـیپـوئیچــو اســمـعــیـل بــایـد ســر نـهـادن روز قـربــانـی
بــه نـرد زنــدگــانـی مــهـره هـای وقــت و فــرصــت راهمـه یکـبـاره مـیبـازی، نـه مـیپـرسـی، نه مـیدانی
تــرا پـــاک آفــریــد ایــزد، ز خــود شــرمــت نــمــیآیــدکـه روزی پــاک بــودسـتــی، کـنـون آلـوده دامـانـی
از آنــرو مــیــپـــذیــری ژاژخـــائیــهــای شـــیــطـــان راکـه هـرگـز دفـتــر پــاک حــقـیـقـت را نـمـیـخـوانـی
مـخـوان جـز درس عـرفـان تــا کـه از رفـتـار و گـفـتـارتبــدانــد دیــو کــز شــاگــردهــای ایــن دبــســتــان
چــه زنـگـی مـیـتــوان از دل سـتــردن بــا سـیـه رائیچـه کـاری مـیـتـوان از پـیـش بـردن بـا تـن آسـانـی
دریــن ره پــیــشــوایــان تــو دیــوانــنــد و گــمــراهــانسـمـنـد خـویش را هر جـا کـه مـیخـواهنـد مـیرانی
مـزن جــز خــیـمـه عــلــم و هـنـر، تــا ســربــرافــرازیمـگـو جـز راسـتـی، تـا گـوش اهـریمـن بـپـیـچـانـی
زبــد کــاری قــبـــا کــردی و از تــلــبــیــس پــیــراهــنبــسـی زیـبـنـده تـر بـود از قـبــای نـنـگ، عـریـانـی
هــمــی کــنــدی در و دیــوار بـــام قـــلــعـــه جـــان رایکـی روزش نـکـردی چـون نـگـهـبـانـان نـگـهـبـانـی
ز خـود بـیـنـی سـیه کـردی دل بـیـغـش، ز خـودبـینـیز نــادانــی در افــتـــادی دریــن آتـــش، ز نــادانــی
چـــرا در کـــارگــاه مــردمــی بـــی مــایــه و ســـودیچــرا از آفــتــاب عــلــم چــون خــفــاش پــنـهـانـی
چـه مـیـبــافـی پــرنـد و پــرنـیـان در دوک نـخ ریـسـیچـه میخـواهی درین تـاریک شب زین تـیه ظلمانی
عــصــا را اژدهـا بــایـســت کــردن، شــعــلـه را گـلـزارتـو بـا دعـوی گـه ابـراهـیم و گـاهـی پـور عـمـرانـی
چــرا تــا زر و داروئیــت هــســت از درد بـــخــروشــیچـرا تـا دسـت و بـازوئیـت هـسـت از کـار و امـانـی
چو زرع و خوشه داری، از چه معنی خوشه چینستیچـو اسـب و تـوشـه داری، از چـه انـدر راه حـیرانی
چـه کـوشـی بـهـر یـک گـوهـر بــکـان تـیـره هـسـتـیتـو خـود هم گـوهری گـر تـربـیت یابـی و هم کـانی
تــو خــواهـی دردهـا درمـان کـنـی، امـا بــه بــیـدردیتـو خـواهی صـعـبـها آسـان کـنـی، امـا بـه آسـانی
بــیـابــانـیـســت تــن، پــر سـنـگـلـاخ و ریـگ سـوزنـدهســرابــت مـیـفــریـبــد تــا مـقــیـم ایـن بــیـابــانـی
چــو نــورت تــیـرگــیـهـا را مــنــور کــرد، خــورشــیـدیچـو در دل پــرورانـیـدی گـل مـعـنـی، گـلـسـتــانـی
خــرابــیـهـای جــانــرا بــا یـکــی تــغــیـیـر مــعــمــاریخــســارتــهـای تــن را بــا یـکـی تــدبــیـر تــاوانـی
بــنــور افــزای، نــایــد هــیــچــگــاه از نــور تــاریــکــیبـه نـیکـی کـوش، هرگـز نـاید از نیکـی پـشـیمـانی
تــــو انـــدر دکــــه دانـــش خــــریـــداری و دلــــالــــیتــو انـدر مـزرع هـســتــی کـشـاورزی و دهـقـانـی
مـکـن خـود را غـبــار از صـرصـر جـهـل و هـوی و کـیـندریـن جــمـعـیـت گـمـره نـیـابــی جــز پــریـشـانـی
هـمــی مــردم بــیـازاری و جــای مــردمــی خــواهـیهمی در هم کـشـی ابـروی، چـون گویند ثـعـبـانی
چـو پــتـک ار زیـر دسـتــانـرا بــکـوبــی و نـیـنـدیـشـیرسد روزی که بـینی چـرخ پـتـکست و تـو سندانی
چـو شـمـع حـق بـرافـروزنـد و هـر پـنـهـان شـود پـیـداتـو دیـگـر کـی تـوانـی عـیـب کـار خـود بـپـوشـانـی
عـوامـت دسـت مـیـبـوسـنـد و تـو پـابـنـد سـالـوسـیخـواصـت شـیر مـیخـوانـنـد و تـو از گـربـه تـرسـانی
تــرا فــرقــان دبــیـرســتــان اخــلـاق و مـعــالـی شــدچـرا چـون طـفـل کـودن زین دبـیـرسـتـان گـریزانـی
نـگـردد بــا تــو تــقـوی دوســت، تــا هـمـکـاســه آزینـبــاشـد بــا تـو دیـن انـبــاز، تــا انـبــاز شـیـطـانـی
بــدانــش نــیـســتــی نــام آور و مــنــعــم بــدیـنــاریبــعــمــنـی نـیـســتــی آزاده و عــارف بــعــنـوانـی
تـو تـصـویـر و هـوی نـقـاش و خـودکـامـی نـگـارسـتـاناز آنـرو گـه سـپــیـدی، گـه سـیـاهـی، گـه الـوانـی
جــز آلــایــش چــه زایــد زیــن زبــونــی و ســیـه رائیجـز اهریمـن کـرا افـتـد پـسـنـد این خـوی حـیوانـی
پــلــنــگ انــدر چــرا خــور، یــوز در ره، گــرگ در آغــلتـو چـوپـان نیسـتـی، بـهر تـو عـنوانـسـت چـوپـانی
قــمـاش خــود نـدانـم بــا چــه تــار و پــود مـیـبــافــینه زربـفـتـی، نه دیبـائی، نه کربـاسـی، نه کـتـانی
بــرای شــســتــشــوی جــان ز شــوخ و ریـم آلـایـشز علم و تـربـیت بـهتـر چـه صـابـونی، چـه اشـنانی
ز جـــوی عـــلـــم، دل را آب ده تـــا بـــر لـــب جـــوئیز خـوان عـقل، جـان را سـیر کن تـا بـر سـر خـوانی
روان نــاشــتــا را کــشــت نــاهـاری و مــســکــیـنــیتــو گـه در پــرســش آبــی و گـه در فــکـرت نـانـی
بــیـا کــنـدنـد بــارت تــا نـیـنـگـاری کـه بــی تــوشــیگـران کــردنـد ســنـگـت تــا نـپــنـداری کــه ارزانـی
ز آلــایــش نــداری بــاک تــا عــقــلــســت مــعــیــارتسـبـکـسـاری نـبـیـنـی تـا درین فـرخـنـده مـیـزانـی
چــرا بــا هـزل و مــســتــی بــگــذرانـی زنـدگــانـی راچــرا مـسـتــی کـنـی و هـوشـیـارانـرا بــخـنـدانـی
بــغــیـر از درگــه اخــلـاص، بــر هـر درگــهـی خــاکــیبــغـیـر از کـوچــه تــوفـیـق، در هـر کـو بــجــولـانـی
بــصـحــرای وجــود انـدر، بــود صـد چــشـمـه حــیـوانگناه کـیسـت چـون هرگز نمینوشـی و عـطـشـانی
بـــرای غــرق گــشــتــن انــدریــن دریــا نــیــفــتــادیمـکـن فـرصـت تــبــه، غـواص مـرواریـد و مـرجـانـی
هـمـی اهـریمـنـان را بـدسـرشـت و پـسـت مـینـامـیتـو بــا ایـن بـد سـگـالـیـهـا کـجـا بـهـتـر ازیـشـانـی
نـدیـدی لــاشــه هـای مـطــبــخ خــونـیـن شــهـرت رااگـر دیـدی، چـرا بـر سـفـره اش هـر روز مـهـمـانـی
نــکــو کــارت چــرا دانــنــد، بـــدرای و بــدانــدیــشــیســبــکـبــارت چــرا خــوانـنـد، زیـر بــار عـصــیـانـی
بــــتــــیـــغ مـــردم آزاری چــــرا دل را بــــفـــرســـائیبــرای پــیـکــر خــاکــی چــرا جــان را بــرنــجــانـی
دبـــیــری و دبـــیــر بـــی کــتـــاب و خـــط و امــلــائیهــژبــری و هـژبــر بــیـدل و چــنــگــال و دنــدانــی
کــجـــا بـــا تـــنــد بـــاد زنــدگــی دانــی در افــتـــادنتـو مـسـکـین کـاز نسـیم اندکـی چـون بـید لـرزانی
دریـن گـلـزار نـتــوانـی نـشـســتــن جــاودان، پــرویـنهمان بـه تـا که بـنشستـی، نهالی چـند بـنشانی



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.