ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



خوان کرم

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 19:01 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان پروین اعتصامی, شعر کهن
بـــر ســـر راهـــی، گـــدائی تـــیـــره روزنـالـه هـا مـیـکـرد بــا صـد آه و ســوز
کــای خــدا، بـــی خــانــه و بــی روزیــمز آتــش ادبــار، خــوش مــیـســوزیـم
شـد پـریـشـانـی چـو بـاد و مـن چـو کـاهپـیـش بــاد، از کـاه آسـایـش مـخـواه
سـاخــتــم بــا آنـکـه عـمـری سـوخــتــمسـوخـتـم یک عـمـر و صـبـر آموخـتـم
آسـمان، کـس را بـدین پـسـتـی نکشـتچـون من از درد تـهیدسـتـی نکشـت
هـیـچــکـس مـانـنـد مـن، حــیـران نـشـدروز و شـب سـرگشتـه بـهر نان نشد
ایــســـتـــادم در پـــس درهـــا بـــســـیداد دشــنـامـم کـســی و نـاکـســی
رشـتـه را رشـتـم ولی از هم گـسـیخـتبـخـت را خـواندم ولی از من گریخـت
پــیـش مــن خــوردنــد مــردم نــان گــرممن همی خـون جـگر خـوردم ز شـرم
دیــده ام رنـــگـــی نـــدیــد از رخـــت نــوسـیـر، یـک نـوبــت نـخـوردم نـان جـو
ایـــن تـــرازو، گـــر تـــرازوی خـــداســـتاین کـژی و نـادرسـتـی از کـجـاسـت
در زمــســتــانــم، تــف دل آتــش اســتبرف و بـاران خوابگاه و پوشش است
آبـــــرو بـــــردم، نــــدیــــدم از تـــــو رویگم شدم، هرگز نکردی جـسـتـجـوی
گـــفـــتـــش انــدر گـــوش دل، رب و دودگــر نـبــودی کــاردان، جــرم تــو بــود
نــیــســـت راه کــج، ره حـــق جـــلــیــلکــجــروان را حــق نـمـیـگــردد دلـیـل
تـــو بـــراه مــن بـــنــه گـــامــی تـــمــامتــا مـنـت نـزدیـک آیـم بــیـسـت گـام
گــر بـــنــام حـــق گــشـــائی دفـــتـــریجــز در اخــلــاص نـشــنـاســی دری
گــــر کــــنـــی آئیـــنـــه مــــا را نـــظــــرعـیـبـهـاسـت سـر بـسـر گـردد هـنـر
مـا تــرا بــی تــوشــه نـفــرســتــاده ایـمآنـچـه مـی بـایـسـت دادن، داده ایـم
دســت دادیـمــت کــه تــا کــاری کــنـیدر همـی گـر هسـت، دینـاری کـنـی
پــای دادیـمـت کـه بــاشــی پــا بــجــایوارهـانــی خــویـش را از تــنــگــنــای
چـــشـــم دادم تـــا دلــت ایــمــن کــنــدبــر تــو راه زنــدگــی، روشــن کــنــد
بـــر تـــن خــاکــی دمــیــدم جــان پـــاکخـیرگـیهـا دیـدم از یک مـشـت خـاک
تــا تــو خــاکـی را مـنـظــم شــد نـفــسای عجـب! خود را پـرستـیدی و بـس
مــا کــســی را نـاشــتــا نـگــذاشــتــیـمایـن بــنـا از بــهـر خـلـق افـراشـتـیـم
کــار مـا جــز رحــمـت و احــســان نـبــودهیچـگاه این سـفره بـی مهمان نبـود
در نــمــی بـــنــدد بـــکــس، دربـــان مــاکــم نـمــیـگــردد ز خــوردن، نـان مــا
آنکه جـان کرده است بـی خـواهش عطانــان کــجـــا دارد دریــغ از نــاشـــتـــا
ایــن تــوانــائی کــه در بـــازوی تـــســتشاهد بخت است و در پهلوی تست
گـنـجـهـا بــخـشـیـدمـت، ای نـاسـپــاسکـه نـگـنـجـد هـیچـکـس را در قـیاس
آنچه گفتی نیست، یک یک در تو هستگـنجـها داری و هسـتـی تـنگـدسـت
عـقل و رای و عـزم و همت، گنج تـسـتبـهتـرین گنجـور، سعی و رنج تـسـت
عـارفـان، چــون دولـت از مـا خـواسـتــنـددسـت و بــازوی تــوانـا خــواسـتــنـد
مـــا نـــمـــیـــگـــوئیــم ســـائل در مـــزنچــون زدی ایــن در، در دیــگــر مــزن
آنـکـه بــر خــوان کــریـمـان کـرد پــشــتاز لئیـمـان بــشــنـود حــرف درشــت
آن درشـتــی، کـیـفـر خــودکـامـهـاســتورنـه بــهـر نـامـجـویـان، نـامـهـاسـت
هیچ خـودبـین، از خـدا خـرسـنـد نیسـتشـاخ بـی بـر، در خـور پـیوند نیسـت
زین هـمـه شـادی، چـرا غـم خـواسـتـیاز کـریمان، از چـه رو کـم خـواسـتـی
نـور حــق، هـمـواره در جــلـوه گـریـسـتآنکـه آگه نیسـت، از بـینش بـریسـت
گــلــبـــن مــا بـــاش و بــهــر مــا بـــرویهم صـفا از ما طلب، هم رنگ و بـوی
زارع مــــا، خــــوشــــه را خــــروار کــــردهـر چـه کـم کـردنـد، او بـسـیـار کـرد
تــا نـبــاشـی قـطـره، دریـا چــون شــویتا نه ای گم گشته، پـیدا چون شوی



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.