ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



دکان ریا

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 11:02 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان پروین اعتصامی, شعر کهن
حـــیــلــه روبـــاهــیــش از یــاد رفــتخـــانـــه تــــزویـــر را بــــنـــیـــاد رفـــت
گــر چــه زائیــن ســپــهــر آگــاه بــودهـر چـه بـود، آن شـیـر و ایـن روبـاه بـود
تــیــره روزش کــرد، چــرخ نــیـل فــامتـا شـود روشـن که شـاگردیسـت خـام
بــا هـمـه تـردسـتـی، از پــای اوفـتـاددل بـه رنـج و تـن بـه بــدبــخـتـی نـهـاد
گر چه در نیرنگ سازی داشت دستبــنـد نـیـرنـگ قـضـایـش دسـت بــسـت
حــرص، بــا رســوائیـش هـمـراه کـردتــیــغ ذلــت، نــاخــنــش کــوتـــاه کــرد
بـــود روز کـــار و یـــارائی نـــداشـــتبـــود وقــت رفــتــن و پـــائی نــداشــت
آهنی سـنـگـین، دمـش را کـنـده بـودمـــرگ را مـــیـــدیــد، امـــا زنـــده بـــود
مــیــفــشـــردی اشـــکــم نــاهــار رامـی گــزیـدی حــلــقــه و مــســمــار را
دام تــــادیـــب اســــت، دام روزگــــارهـر کـه شــد صـیـاد، آخــر شـد شـکـار
مـا کـیانـهـا کـشـتـه بـود این روبـهـکزان ســبــب شــد صــیـد روبــاه فــلــک
خـیرگـیهـا کـرده بـود این خـودپـسـنـدخــیـرگــی را چــاره زنـدانـســت و بــنـد
مـاکــیـانـی ســاده از ده دور گـشــتبـــر ســـر آن تـــلــه و روبـــه گــذشــت
از بـــلــای دام و زنــدان بـــی خـــبـــرگــفــت زان کــیــســت ایــن ایـوان و در
گـفـت روبــه ایـن در و ایـوان مـاســتپــوسـتـیـن دوزیـم و ایـن دکـان مـاسـت
هسـت مـا را بـهـتـر از هـر خـواسـتـهانـــدریـــن دکــــان، دمـــی آراســــتــــه
ســـاده و پـــاکـــیــزه و زیــبـــا و نــرمهمچـو خـز شایان و چـون سنجـاب گرم
مـی فـروشـیـم ایـن دم پــر پــشـم رابـــاز کــن وقــت خـــریــدن، چـــشــم را
گـــر دم مـــا را خـــریـــداری کـــنـــیهـمـچــو مـا، یـک عــمـر طــراری کـنـی
گـر ز مهر، این دم بـه بـندیمت بـه دمراه را هــرگـــز نــخـــواهــی کـــرد گـــم
گـــر ز رســـم و راه مــا آگــه شـــویمـاکــیـانـی بــس کــنـی، روبــه شــوی
گــر کــه بـــربــنــدی در چــون و چــراســودهـا بــیـنـی در ایـن بــیـع و شـری
بـــایــد آن دم کـــژت کـــنـــدن ز تـــنویــن دم نــیــکــو بـــجــایــش دوخــتــن
مـاکـیـان را ایـن مـقــال آمـد پــســنـدگــفــت: بــر گــو دمـت ای روبــاه چــنـد
گـفــت بــایـد دیـد کـالـا را نـخــســتور نـه، ایـن بــیـع و شـری نـایـد درسـت
گـــر خـــریــداری، در آی انــدر دکـــاننـــرخ، آنـــگــــه پــــرس از بــــازارگــــان
مــاکـــیــان را آن فـــریــب از راه بـــردراســــت انــــدر تــــلــــه روبـــــاه بــــرد
کـاش مـیدانـسـت روبـه نـاشـتـاسـتوان نــه دکــان اســت، دکــان ریـاســت
تـا دهـن بـگـشـود بـهـر چـنـد و چـونچــنـگ روبــاه از گـلـویـش ریـخـت خـون
آن دل فــارغ، ز خـــون آکــنــده شـــدوان سـر بــی بــاک، از تــن کـنـده شـد
ره نـــدیــده، روی بـــر راهــی نــهــادچـشـم بـسـتـه، پـای در چـاهـی نـهـاد
هیچ نگـرفـت و گرفـتـند آنچـه داشـتهم گذشت از کار دم، هم سر گذاشت
بــر سـر آنـسـت نـفـس حــیـلـه سـازکــه کــنــد راهــی ســوی راه تـــو بـــاز
تــا در آن ره، ســربـــپـــیــچــانــد تــراونــــدر آن آتــــش بــــســــوزانـــد تــــرا
اهـرمـن هـرگـز نـخــواهـد بــســت درتـــا تـــرا مــیــافـــتـــد از کــویــش گــذر
در جــوارت، حــرص زان دکـان گـشـودکــه تــو بــر بــنـدی دکــان خــویـش زود
تـا شوی بـیدار، رفتـست آنچه هستتـا بــدانـی کـیـسـتـی، رفـتـی ز دسـت
بـا مسـافـر، دزد چـون گـردید دوسـتزاد و بـــرگ آن مــســـافــر زان اوســـت
گـوهر کـان هوی جـز سـنـگ نـیسـتآب و رنـگـش جـز فـریب و رنـگ نـیسـت
اینـچـنـین خـوانـدم کـه روزی روبـهـیپــایــبــنــد تــلــه گــشــت انــدر رهــی



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.