ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



دو محضر

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 11:02 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان پروین اعتصامی, شعر کهن
قـاضـی کـشــمـر ز مـحــضـر، شــامـگـاهرفــت ســوی خــانــه بـــا حــالــی تــبـــاه
هــــر کــــجــــا در دیــــد، بــــر دیـــوار زدبـــانـــگ بـــر دربـــان و خـــدمـــتـــکـــار زد
کـودکـان را رانـد بــا ســیـلـی و مـشــتگربـه را بـا چـوبـدسـتـی خـسـت و کشـت
خــشـم هـم بــر کـوزه، هـم بــر آب کـردهــم قــدح، هـم کــاســه را پــرتــاب کــرد
هـر چـه کـم گـفـتـنـد، او بـسـیـار گـفـتحــرفــهـای ســخــت و نــاهـمــوار گــفــت
کــرد خــشــم آلــوده، ســوی زن نــگــاهگـفــت کــز دســت تــو روزم شــد ســیـاه
تــو ز ســرد و گــرم گـیـتــی بــی خــبــرمـــن گـــرفـــتـــار هـــزاران شـــور و شـــر
تـــو غــنــودی، مــن دویــدم روز و شــبکــاســتــم مـن، تــو فــزودی، ای عــجــب
تـو شـدی دمـسـاز بــا پـیـونـد و دوسـتچــرخ، روزی صـد ره از مـن کـنـد پــوســت
نـــاگــــواریـــهـــا مـــرا بــــرد از مـــیـــانتـــو غـــنـــودی در حـــریـــر و پــــرنـــیـــان
تـــو نــشــســتــی تـــا بـــیــارنــدت ز درمــــا بــــیـــاوردیـــم بــــا خــــون جــــگــــر
هــر چـــه کـــردم گــرد، بـــا وزر و وبـــالتــــو بـــــپـــــای آز کــــردی پــــایــــمــــال
تــوشــه بــســتــم از حــلــال و از حــرامهـم تــو خــوردی گـاه پــخــتــه، گـاه خــام
تــا کــه چــشــمــت دیـد هــمــیـان زریکـــــــــــــردی از دل، آرزوی زیـــــــــــــوری
تــا یـتـیـم از یـک بــمـن بــخـشـیـد نـیـمتــــو خــــریـــدی گـــوهـــر و در یـــتــــیـــم
کـور و عــاجــز بــس در افـکـنـدم بــچــاهتـــا کـــه شـــد هــمـــوار از بـــهــر تـــو راه
از پــی یـک راســت، گـفــتــم صــد دروغمــاســـت را مــن بـــردم و مــظــلــوم دوغ
ســـنـــگـــهـــا انـــداخـــتـــم در راه هـــااشــــکـــهـــا آمـــیـــخــــتــــم بــــا آه هـــا
بــــدره زر دیـــدم و رفــــتــــم ز دســــتبــی تــامــل روز را گــفــتــم شــب اســت
حــق نـهـفــتــم، بــافـتــم افـســانـه هـاســوخــتــم بــا تــهـمـتــی کــاشــانـه هـا
ایـن سـخــنـهـا بــهـر تــو گـفـتــم تــمـامتــو چـه گـفـتــی؟ آرمـیـدی صـبــح و شـام
ریــخـــتـــم بـــهـــر تـــو عـــمـــری آبـــروتـــو چـــه کـــردی از بـــرای مـــن، بـــگـــو
رشـــوت آوردم، تـــو مــال انــدوخـــتـــیتــیــرگــی کــردم، تـــو بـــزم افــروخــتــی
تـــا بــــه مـــرداری بــــیـــالـــودم دهـــنتــو حــســابــی ســاخــتــی از بــهـر مــن
خـــدمــت مــحـــضــر ز مــن نــایــد دگــرهــر کــه را خــواهـی، بــجــای مــن بــبــر
بــعــد ازیــن نــه پــیــروم، نــه پــیــشــواچــون تــو، انـدر خــانـه خــواهـم کــرد جــا
چـون تـو خـواهم بـود پـاک از هر حـسابجـز حـسـاب سیرو گشت و خـورد و خـواب
زن بـلطـف و خـنده گفـت اینکار چـیسـتبـــا در و دیــوار، ایــن پــیــکــار چــیــســت
امـشــب از عــقــل و خــرد بــیـگـانـه ایگــر نـه مـســتــی، بــیـگــمـان دیـوانـه ای
کــودکــان را پـــای بـــر ســـر مــیــزنــیمــشــت بــر طــومــار و دفــتــر مــیــزنــی
خـودپــسـنـدیـدن، و بــال اسـت و گـزنـددیـگـران را کــی پــســنـدد، خــودپــســنـد
مــن نــمــیـگــویـم کــه کــاری داشــتــمیــا چــو تـــو، بـــر دوش، بـــاری داشــتـــم
مـــیــروم فـــردا مـــن از خـــانـــه بـــرونتـــو بــــر افـــراز ایـــن بــــســـاط واژگـــون
مـیـروم مــن، یـک دو روز ایـنـجــا بــمــانهــمــچــو مــن، دانــســتــنــیـهــا را بــدان
عـارفـان، عـلـم و عـمـل پــیـوسـتــه انـددیــده انــد اول، ســپــس دانــســتــه انــد
زن چـو از خـانـه سـحـرگـه رخـت بـسـتخـانـه دیوانـخـانه شـد، قـاضـی نـشـسـت
گـاه خـط بـنوشـت و گاه افـسـانه خـواندمــانــد، امــا بـــیــخــبـــر از خــانــه مــانــد
روزی انـدر خــانـه ســخــت آشـوب شـدگـفـتـگـوی مـشـت و سـنـگ و چـوب شـد
خــــادم و طــــبــــاخ و فـــراش آمـــدنـــدتــــا تـــوانـــســـتـــنـــد، دربــــان را زدنـــد
پـیش قاضـی آن دروغ، این راسـت گفـتدر حقیقت، هر چه هر کس خواست گفت
عــیـبــهـا گــفــتــنـد از هـم بــیـشــمــاررازهـــای بـــســـتـــه کـــردنـــد آشـــکـــار
گـفـت دربــان ایـن خــسـان اهـریـمـنـنـدمــجـــرمــنــد و بـــی گـــنــه رامــیــزنــنــد
بــاز کــردم هــر ســه را امــروز مــشــتبـــرگــرفــتــم بـــار دزدیــشــان ز پـــشــت
بـانـگ زد خـادم بـر او کـی خـود پـرسـتقـفـل مـخـزن را کـه دیشـب مـیشـکـسـت
کــوزه روغـــن تـــو مــیــبـــردی بـــدوشیـــا بــــرای خــــانـــه یـــا بــــهـــر فـــروش
خــواجــه از آغــاز شــب در خــانــه بـــودحــاجــب از بــهــر کــه، در را مــیـگــشــود
دایــه آمــد گــفــت طــفــل شــیــرخــوارگــشــتـــه رنــجـــور و نــمــیــگــیــرد قــرار
گـفـت نـاظــر، دخــتــر مـن دیـده اســتمـطـبـخـی کـشـک و عـدس دزدیده اسـت
نــاگــهـان، فــراش هـمــیـانـی گــشــودگــفــت کــایـن زرهــا مــیـان هـیـمــه بــود
بــاغـبـان آمـد کـه دزد، ایـن نـاظـر اسـتغـائبـسـت از حـق، اگـر چـه حـاضـر اسـت
زر فـــزون مــیــگــیــرد و کــم مــیــخـــردآنــچــه دیــنــار اســت و درهــم، مــیــبــرد
مـیکـنـد از مـا بـه جـور و ظـلـم، پـوسـتخـواجـه مهمـانسـت، صـاحـبـخـانه اوسـت
دوش، یـک مـن هـیمـه را بـاری نـوشـتخـــوشـــه ای آورد و خــــرواری نـــوشـــت
از کــــــنــــــار در، کــــــنـــــیـــــز آواز دادبــعــد ازیــن، نــان را کــجــا بـــایــد نــهــاد
کــودکــان نـان و عــســل را خــورده انـدســفــره اش را نــیــز بـــا خــود بــرده انــد
دید قـاضـی، خـانه پـرشـور و شـر اسـتمحـضـر اسـت، اما دگـرگون محـضـر اسـت
کــار قــاضــی جــز خــط و دفــتــر نــبــودآشــنــا بــا ایـن چــنــیـن مــحــضــر نــبــود
او چـه مـیـدانـسـت آشـوب از کـجـاسـتوین کـم و افـزون، کـه افـزود و که کـاسـت
چــون امـیـن نـشــنـاخــت از دزد و دغـلدفـــتــــر خــــود را نـــهـــاد انـــدر بــــغـــل
گفت زین جنگ و جدل، سر خیره گشتبــایـدم رفــتــن، گــه مــحــضــر گــذشــت
چـون ز جـا بـرخـاسـت، زن در را گـشـودگـفـت دیـدی آنـچــه گـفـتــم راســت بــود
تــو، بـــه مــحــضــر داوری کــردی هــزارلـــیــک انـــدر خـــانــه درمـــانـــدی ز کـــار
گـر چــه تــرسـانـدی خـلـایـق را بــسـیاز تـــو خـــانــه نــمــیــتـــرســـد کــســـی
تــو بــسـی گـفـتــی ز کـار خــویـشـتــنمــن نــگــفــتــم هــیـچ و دیـدی کــار مــن
تـــا تــو انــدر خــانــه دیــدی گــیــر و دارچــــنـــد روزی مـــانـــدی و کـــردی فــــرار
مـن کـنم صـد شـعـلـه در یکـدم خـموشگـاه دســتــم، گـاه چــشـمـم، گـاه گـوش
هـر کـه بـیـنـی رشـتـه ای دارد بـدسـتهر کـجـا راهی اسـت، رهـپـوئیش هسـت
تـو چـه مـیدانـی کـه دزد خـانـه کـیسـتزین حـکایت حـق کدام، افـسـانه چـیسـت
زن، بــــدام افــــکــــنـــد دزد خــــانـــه رااز حـــقـــیــقـــت دور کـــرد افـــســـانــه را



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.