ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



رفوی وقت

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 11:02 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان پروین اعتصامی, شعر کهن
گـفـت ســوزن بــا رفـوگـر وقـت شـامشــب شـد و آخــر نـشـد کـارت تــمـام
روز و شـب، بـیـهـوده سـوزن مـیـزنـیهـر دمـی، صـد زخـم بــر مـن مـیـزنـی
من ز خـون، رنگین شدم در مشت تـوبـسـکـه خـون مـیـریـزد از انـگـشـت تـو
زیـنـهـمـه نـخــهـای کــوتــاه و بــلــنـدگـه شـدم سـرگـشـتـه، گـاهی پـایبـند
گــه زبـــون گــردیــدم و گــه نــاتـــوانگه شـکسـتـم، گه خـمیدم چـون کمان
چــون فــتــادم یـا فــرومــانــدم ز کــارتـو همـی رانـدی بـه پـیشـم بـا فـشـار
مـیـبـری هـر جـا کـه مـیخـواهـی مـرامــیــفـــزائی کــار و مــیــکــاهــی مــرا
مـن بــسـر، ایـن راه پـیـمـودم هـمـیخــون دل خــوردم، نــیــاســودم دمــی
گـاهـم انـگـشـتـانـه مـیـکـوبــد بــسـرگــاه رویــم مــیــکــشــد، گــاه آســتــر
گـر تـو زاسـایش بـری گـشـتـی و دوربــهـر مـن، آســایـشـی بــاشــد ضـرور
گـفـت در پــاسـخ رفـوگـر کـای رفـیـقنـیـسـت هـر رهـپــوی، از اهـل طـریـق
زین جـهـان و زین فـسـاد و ریو و رنـگتـو چه خواهی دید بـا این چـشم تـنگ
روز مــی بــیــنــی تــو و مــن روزگــارکـار مـی بــیـنـی تــو و مـن عـیـب کـار
تـو چـه مـیـدانـی چـه پـیش آرد قـضـامــن هــدف بــودم قــضــا را ســالــهــا
نــالــه تــو از نــخ و ابــریـشــم اســتمن خـبـردارم که هسـتـی یکدم اسـت
تـو چـه مـیدانـی چـهـا بـر مـن رسـیدموی مـن شـد زین سـیهکـاری سـفـید
سـوزنـی، بــرتــر ز سـوزن نـیـسـتــیآگــهـی از جــامــه، از تــن نـیـســتــی
مــن نــهـان را بــیـنــم و تــو آشــکــارتــو یـکــی مــیـدانــی، امــا مــن هــزار
مـن دریـنـجـا هـر چـه سـوزن مـیـزنـمسـوزنـی بــر چـشـم روشـن مـی زنـم
من چـو گردم خـسـتـه، فرصت بـگذردچــون گـذشــت، آنـگـه کـه بــازش آورد
چـونـکـه تـن فـرسـودنی و بـینواسـتگـر هم از کـارش بـفـرسـائی، رواسـت
چــون دل شـوریـده روزی خــون شـودبـه کاز آن خون، چـهره ای گلگون شود
دیـده را چـون عـاقـبـت نـادیدن اسـتبـه کـه نـیـکـو بـنـگـرد تـا روشـن اسـت
از چه وامانم، چو فرصت رفتنی استچون نگویم، کاین حکایت گفتنی است
خــرقــه هـا بــا ســوزنـی کــردم رفــوســوزنـی کآن خــرقــه دل دوخــت کــو
خـون دگـر شـد، خـون دل خـوردن دگرتـــو نـــدیــدی پـــارگـــیــهــای جـــگـــر
پــاره هـر جــامـه را سـوزن بــدوخــتسـوزنـی صـد رنـگ پـیـراهـن بــدوخـت
پـاره جـان در رگ و بــنـد اسـت و پـیسـوزنش کـی چـاره خـواهد کـرد، کـی
ســوزنـی بــایـد کـه در دل نـشــکـنـدجــای جــامـه، بــخــیـه انـدر جــان زنـد
جـهد را بـسیار کن، عمر اندکی استکـار را نیکـو گزین، فـرصـت یکی اسـت
کــاردانــان چـــون رفــو آمــوخـــتـــنــدپــاره هــای وقــت بــر هـم دوخــتــنــد
عـــمــر را بـــایــد رفـــو بـــا کــار کــردوقــت کــم را بــا هـنـر، بــســیـار کــرد
کــار را از وقــت، چـــون کــردی جـــداایـن یـکــی گـردد تــبــاه، آن یـک هـبــا
گـر چـه انـدر دیـده و دل نـور نـیـسـتتا نفس بـاقی است، تن معذور نیست



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.