ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



کنج روح

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 19:04 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان پروین اعتصامی, شعر کهن
بـــزنــدان تـــاریــک، در بـــنــد ســخـــتبــخــود گـفـت زنـدانئی تــیـره بــخــت
که شـب گشـت و راه نظر بـسـتـه شـدبــرویـم دگـر بــاره، در بــســتــه شــد
زمـیـن سـنـگ، در سـنـگ، دیوار سـنـگفــضــا و دل و فــرصــت و کــار، تــنـگ
ســرانـجــام کــردار بــد، نـیـک نـیـســتجـز این سهمگین جـای تـاریک نیست
چــنـیـن اسـت فـرجــام خــون ریـخــتــنرســد فـتــنـه، از فـتــنـه انـگـیـخــتــن
در آن لـحــظـه، دیـگـر نـمـیـدیـد چــشـمبـجز خون نبـودی به چشمم، ز خشم
نـبـخـشـودم، از مـن چـو زنهار خـواسـتنـبــخـشـایـد ار چـرخ بـر مـن، رواسـت
پــشــیـمــانـم از کــرده، امـا چــه ســودچـــو آتـــش بـــرافــروخــتـــم، داد دود
اگــر دیــده لــخــتــی گــرایــد بـــخــوابگــهـی دار بــیـنــم، زمــانــی طــنــاب
شب، این وحشت و درد و کابوس و رنجســحــرگـاه، آن آتــش و آن شــکــنـج
چــرا خــیـرگــی بــا جــهــان مــیـکــنــمحــدیـث عــیــان را نــهــان مــیـکــنــم
نـخــســتــیـن دم، از کـرده پــسـت مـنخـبــر داد، خـونـیـن شـده دسـت مـن
مــرا بـــازگــشـــت، اول کـــار مــشـــتهمی گفت هر قطره خـون، که کشت
مــن آن تـــیــغ آلــوده، کـــردم بـــخـــاکپــــدیـــدار کـــردش خـــداونـــد پــــاک
نــهــفــتــم مــن و ایــزدش بـــاز یــافــتچــو مـن بــافــتــم دام، او نـیـز بــافـت
هــمــانــا کــه مــا را در آن تـــنــگــنــایدر آن لـحـظـه مـیـدیـد چــشـم خـدای
نـه بــر خــیـره، گــردون تــبــاهـی کــنـدسـیـاهـی چـو بـینـد، سـیـاهـی کـنـد
کــســانـی کــه بــر مـا گــواهـی دهـنـدســزای تــبــاهـی، تــبــاهـی دهــنــد
پــــی کــــیــــفــــر روزگــــارم بـــــرنــــدبـــدیــن پـــای، تــا پـــای دارم بـــرنــد
بــبــنــدنــد ایــن چــشــم بــی بـــاک راکـــه آلـــوده کــــرد ایـــن دل پــــاک را
بــدیـن دسـت، دژخـیـم پــیـشـم کـشـدبــنـزدیـکـی دسـت خــویـشـم کـشـد
بــدســت از قـفــا، دســت بــنـدم زنـنـدکــشــنــد و بــجــائی بــلــنــدم زنـنــد
بــــدانـــم، در آن جـــایـــگـــاه بـــلـــنـــدکـه بـینـد گـزنـد، آنـکـه خـواهـد گـزنـد
بــجــز پــســتــی، از آن بــلــنــدی نــزادکـسـی را چـنـیـن سـربـلـنـدی مـبــاد
بــد مـن کـه اکـنـون شـریـک مـن اسـتپـس از مرگ هم، مرده ریگ من است
بــهـر جــا نــهـم پــا، دریـن تــیـره جــایفتـاده اسـت آن کشـتـه ام پـیش پـای
ز وحـــشــت بـــگــردانــم ار ســر دمــیز دنــبـــالــم آهــســتــه آیــد هــمــی
شـبــی، آن تــن بــی روان جـان گـرفـتمــرا نــاگــهــان از گــریــبــان گــرفــت
چـــو دیـــدم، بـــلـــرزیــدم از دیــدنـــشعــیــان بـــود آن زخــم بـــر گــردنــش
نشـسـتـم بـهر سـوی، بـا من نشسـتاشـارت همی کرد بـا چـشم و دسـت
چــــو راه اوفــــتــــادم، بــــراه افــــتــــادچـو بــاز ایـسـتــادم، بــجـای ایـسـتـاد
در بــــســـتـــه را از کـــجـــا کـــرد بــــازچــو رفــت، از کــجــا بــاز گــردیـد بــاز
سـرانـجــام ایـن کـار دشـوار چــیـســتدرین تـیرگـی، بـا مـنش کـار چـیسـت
نـگـاهـش، هـزارم ســخــن گـفـت دوشدل آگـاه شـد، گـر چـه نـشـنید گـوش
شـبــی گـفـت آهـسـتــه در گـوش مـنکــه چــو مــن، تــرا نـیـز بــایـد کــفــن
چــنــیــن اســت فــرجـــام بـــد کــارهــاچـــو خــاری بـــکــاری، دمــد خــارهــا
چـــنــیــن اســت مــرد ســیــاه انــدرونخـطـایـش ره و ظـلـمـتــش رهـنـمـون
رفـیقـی چـو کـردار بـد، پـسـت نـیـسـتکه جز در بدی، بـا تو همدست نیست
چــنــیــن اســت مــزدوری نــفــس دونبــریـزنـد خــونــت، بــریـزی چــو خــون
مـرو زیـن ره سـخــت بــا پــای سـسـتمکش چونکه خونرا بجز خون نشست



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.