ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



صاعقه ما، ستم اغنیاست

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 11:04 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان پروین اعتصامی, شعر کهن
بــــرزگـــری پــــنـــد بــــه فـــرزنـــد دادکای پسر، این پیشه پس از من تراست
مـدت مـا جـمـلـه بـه مـحـنـت گـذشـتنـوبــت خــون خـوردن و رنـج شـمـاسـت
کشت کن آنجا که نسیم و نمی استخـــرمــی مــزرعـــه، ز آب و هــواســـت
دانه، چـو طفلی است در آغوش خـاکروز و شب، این طفل بـه نشو و نماست
مـیـوه دهـد شــاخ، چــو گــردد درخــتایـــن هـــنـــر دایـــه بـــاد صـــبـــاســـت
دولــــت نـــوروز نـــپــــایـــد بــــســــیحــمــلــه و تــاراج خــزان در قــفــاســت
دور کــن از دامــن انــدیــشــه دســـتاز پـــی مــقــصــود بـــرو تــات پـــاســت
هـر چـه کـنـی کـشـت، همـان بـدرویکـار بــد و نـیـک، چــو کـوه و صــداســت
سبـزه بـهر جـای که روید، خوش استرونـق بــاغ، از گــل و بــرگ و گـیـاســت
راســتــی آمـوز، بــســی جــو فــروشهسـت در این کـوی، کـه گندم نماسـت
نــان خـــود از بـــازوی مــردم مــخـــواهگــر کـــه تـــو را بـــازوی زور آزمــاســـت
ســعــی کــن، ای کــودک مـهـد امـیـدســعـی تــو بــنـا و سـعـادت بــنـاســت
تــجــربـــه مــیــبـــایــدت اول، نــه کــارصـاعـقـه در مـوسـم خــرمـن، بــلـاسـت
گــفــت چــنـیـن، کــای پــدر نـیـک رایصــاعــقــه مــا ســـتـــم اغــنــیــاســت
پـــیــشــه آنــان، هــمــه آرام و خــوابقـسـمـت مـا، درد و غـم و ابــتــلـاســت
دولــت و آســـایــش و اقــبـــال و جـــاهگـر حـق آنـهـاسـت، حـق مـا کـجـاسـت
قــوت، بــخــونــاب جــگــر مــیــخــوریـمروزی مـــــا، در دهــــن اژدهـــــاســـــت
غــلــه نــداریــم و گــه خــرمــن اســتهــیــمــه نــداریـم و زمــان شــتــاســت
حـــاصـــل مــا را، دگــران مــی بـــرنــدزحــمـت مـا زحــمـت بــی مـدعــاســت
از غــم بــاران و گــل و بــرف و ســیــلقــامـت دهـقـان، بــجــوانـی دوتــاســت
سفره ما از خـورش و نان، تـهی اسـتدر ده مـا، بــس شــکــم نـاشــتــاســت
گــه نــبـــود روغـــن و گــاهــی چـــراغخـانه مـا، کـی همـه شـب روشـناسـت
زیـن هـمـه گــنـج و زر و مـلـک جــهـانآنچـه کـه مـا راسـت، همـین بـوریاسـت
همچـو منی، زاده شـاهنشـهی اسـتلـیـک دو صـد وصـلـه، مـرا بــر قـبــاسـت
رنــجـــبـــر، ار شــاه بـــود وقــت شــامبــاز چــو شـب روز شـود، بــی نـواسـت
خــــرقـــه درویـــش، ز درمـــانـــدگـــیگـاه لـحــاف اسـت و زمـانـی عـبــاسـت
از چـه، شـهـان مـلـک سـتـانـی کـنـنـداز چــه، بــیـک کـلـبــه تــرا اکـتــفـاسـت
پـای من از چیست که بـی موزه استدر تــن تــو، جــامـه خــلـقـان چــراسـت
خـرمـن امـسـالـه مـا را، کـه سـوخـت؟از چـه دریـن دهـکـده قـحـط و غـلـاسـت
در عــــوض رنـــج و ســــزای عــــمـــلآنــچــه رعــیـت شــنــود، نــاســزاســت
چــــنـــد شـــود بــــارکـــش ایـــن و آنزارع بـــدبـــخــت، مــگــر چـــارپـــاســت
کـار ضـعـیـفـان ز چـه بـی رونـق اسـتخـون فـقـیـران ز چـه رو، بـی بــهـاسـت
عـدل، چــه افـتــاد کـه مـنـســوخ شـدرحــمـت و انـصــاف، چــرا کـیـمـیـاســت
آنــکــه چــو مــا ســوخــتــه از آفــتــابچـشـم و دلش را، چـه فروغ و ضیاسـت
ز انـــده ایــن گـــنـــبـــد آئیــنـــه گـــونآیــنــه خـــاطــر مــا بـــی صـــفــاســـت
آنــچـــه کــه داریــم ز دهــر، آرزوســتآنـچـه کـه بــیـنـیـم ز گـردون، جـفـاسـت
پــیـر جــهــانــدیــده بــخــنــدیـد کــایـنقــصــه زور اســت، نـه کـار قــضــاســت
مـردمـی و عـدل و مـســاوات نـیـسـتزان، ســتــم و جــور و تــعــدی رواســت
گــشـــت حـــق کـــارگــران پـــایــمــالبــر صــفــت غــلــه کــه در آســیـاســت
هـیـچـکـسـی پــاس نـگـهـدار نـیـسـتایـن لـغــت از دفــتــر امـکـان جــداســت
پـــیــش کـــه مـــظـــلـــوم بـــرد داوریفــکــر بــزرگـان، هـمـه آز و هـوی ســت
انــجــمــن آنــجـــا کــه مــجــازی بـــودگـفـتــه حـق را، چـه ثـبــات و بــقـاسـت
رشـوه نـه مـا را، کـه بــقـاضـی دهـیـمخــدمـت ایـن قـوم، بــه روی و ریـاســت
نـبــض تــهـی دســت نـگـیـرد طـبــیـبدرد فـقـیـر، ای پــسـرک، بــی دواســت
مــا فــقــرا، از هــمــه بــیــگــانــه ایــممـرد غـنـی، بـا هـمـه کـس آشـنـاسـت
بـــار خـــود از آب بـــرون مــیــکـــشـــدهـر کـس، اگـر پـیـرو و گـر پـیـشـواسـت
مــردم ایـن مــحــکــمــه، اهـریـمــنـنــددولــت حــکــام، ز غــصــب و ربـــاســت
آنکه سـحـر، حـامی شرع اسـت و دیناشـک یـتـیمـانـش، گـه شـب غـذاسـت
لــاشـــه خـــورانــنــد و بـــه آلــودگــیپـــنــجـــه آلـــوده ایــشـــان گـــواســـت
خــون بــسـی پــیـرزنـان خـورده اسـتآنـکـه بــچـشـم مـن و تـو، پــارسـاسـت
خـوابــگـه آنـرا کـه سـمـور و خـز اسـتکـی غـم سـرمـای زمـســتــان مـاسـت
هــر کــه پــشــیــزی بـــگــدائی دهــددر طــلــب و نــیـت عــمــری دعــاســت
تــیـره دلـان را چـه غـم از تـیـرگـیـسـتبــی خـبــران را، چـه خـبــر از خـداسـت



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.