ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



صید پریشان

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 19:04 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان پروین اعتصامی, شعر کهن
گــرفــتــم زلـف ســنـبــل را در آغــوشفــضـــای لــانــه را کــردم فـــرامــوش
ســخــن هـا بــا صــبــا و ژالـه گـفـتــمحــکـایـت هـا ز سـرو و لـالـه گـفـتــم
زمـردگـون شـده هـم جـوی و هـم جــرفــــراوان اســــت آب و مــــیـــوه تــــر
ریـاحــیـن در گـلـســتــان مـیـهـمـانـنـدبـکوه و دشـت، مرغـان نغـمه خـوانند
صـلـا زن هـمـچــو مـرغـان ســحــرگـاهکـه صـبـح زندگـی شـام اسـت ناگـاه
بـگفت، ایدوست، ما را بـیم جان استکـــجـــا آســـایــش آزادگـــان اســـت
تـو سـرمـسـتـی و مـا صـیـد پـریـشـانتـــو آزادی و مـــا در بـــنـــد فـــرمـــان
فراخ این باغ و گل خوش آب و رنگستگـرفـتـاریم و بـر مـا عـرصـه تـنگـسـت
تـو جـز در بــوسـتــان، جـولـان نـکـردینـظـر چـون مـن، بـدین زنـدان نـکـردی
اثـرهـای غـم و شـادی، یکـی نـیسـتگـرفــتــاری و آزادی، یـکــی نـیـســت
چــه راحــت بــود در بــی خــانـمــانـیچـــه دارو داشـــت، درد نـــاتـــوانـــی
کــی ایـن روز ســیـه گــردد دگــرگــونچـه تـدبـیـرم بـرد زین حـبـس، بـیـرون
مرا جـز اشک حـسرت، ژاله ای نیستبـجـز خـونـابـه دل، لـالـه ای نـیـسـت
چـه سـود از جـسـتـن و گردن کشیدنچــمـن را از شــکــاف و رخــنـه دیـدن
کـجـا خـواهـم نـهـادن زین قـفـس پـایچـه خـواهم دید زین حـصن غم افزای
چــه خــواهـم خـورد، غـیـر از دانـه دامچـه خـواهم بـود، جـز تـیره سـرانجـام
چـه خـواهـم داشـت غـیـر از نـالـه و آهچـه خـواهـم کـرد بـا این عـمـر کـوتـاه
چـه خـواهم خـواند، غـیر از نغـمـه غـمچـه خـواهم گفت بـا مهتـاب و شبـنم
چــه گـرد آورده ام، جــز مـحـنـت و دردچــه خــواهـم بــرد، زی یـاران ره آورد
در و بـــام قــفـــس، بـــام و درم شـــدپــرم کــنـدنـد و عــریـانـی پــرم شــد
اگـر در طـرف گلشـن، میهمانی اسـتبــرای طــائران بــوســتــانــی اســت
کـسـی کـایـن خـانـه را بــنـیـاد بـنـهـادمــرا بـــســـت و شـــمــا را کــرد آزاد
تــرا بــگـشـود پــا و بــا هـمـان دســتپـر و بـال مـرا پـیـچـانـد و بـشـکـسـت
تــرا، هــم نــعــمــت و هـم نــاز دادنــدمــرا ســـوی قـــفـــس پـــرواز دادنــد
شـــنـــیـــدم بــــود در دامـــان راغـــیکــهــن بــرزیــگــری را، تــازه بــاغــی
بــپــاکـی، چــون بــســاط پــاک بــازانبـه جـانـبـخـشـی، چـو مـهر دلـنوازان
بـچـشـمـه، مـاهیان سـرمـسـت بـازیبــسـبــزه، طـائران در نـغـمـه ســازی
صــفــیــر قــمــری و بــانــگ شــبــاویـززمـانـی دلـکـش و گـاهـی غـم انـگـیز
بـتـاکسـتـان شده، گنجـشک خـرسـندز شیرین خوشه، خورده دانه ای چند
شــده هـر گـوشـه اش نـظـاره گـاهـیز هـر ســنـگــیـش، روئیـده گــیـاهـی
جــداگــانـه بــهـر ســو رنــگ و تــابــیبــهـر کــنـجــی، مـهـی یـا آفــتــابــی
یــکـــی پـــاکــیــزه رودی از بـــیــابـــانروان گــشــتــه بــدامـان گــلـســتــان
فــروزنــده چــنــان کــز چــرخ، انــجـــمگــریــزنــده چـــنــان کــز دیــو، مــردم
چـو جــان، ز آلـودگـیـهـا پــاک گـشـتــهبــه آن پــاکـی، نـدیـم خـاک گـشـتـه
شـــتـــابـــنـــده چـــو ایــام جـــوانـــیجـوانـی بــخـش هـسـتـی رایـگـانـی
رونـده روز و شــب، امــا نـه اش جــایدونـده هـمـچــنـان، امـا نـه اش پــای
چـو چـشـم پـاسـبـان، بـیخـواب مـانـدهچـو گـیـسـوی بــتـان، در تـاب مـانـده
جـهـنـده هـمـچـو بــرق، امـا نـه آتــشخـروشـنده چـو رعـد، اما نه سـرکش
ز کـوه آورده در دامـن، بــسـی ســنـگچـو یـاقـوت و زمـرد، گـونـه گـون رنـگ
بــهــاری ابــر، گــوهــر دانــه مــیــکــردصـبـا، گیسـوی سـنبـل شـانه میکـرد
نـمــوده غــنـچــه گــل، خــنـده آهـنـگکـه در گـلـشـن نـشـاید بـود دلـتـنـگ
گـرفــتــه تــنـگ، خــیـری نـســتــرن راکـه یـکــدل مـیـتــوان کـردن دو تــن را
بــیــکــســو، ارغــوان افــروخــتــه رویز ژالــه بــســتــه، مــرواریـد بــر مـوی
شـکـفـتـه یـاسـمـین از طـیـب اسـحـارنـهـفـتــه غـنـچـه زیـر بــرگ، رخـسـار
هـمـه رنـگ و صــفــا و جــلــوه و بــویهـمــه پــاکــیـزه و شــاداب نـیـکــوی
ســحــرگـاهـی در آن فـرخــنـده گـلـزارشـد از شـوریدگـی، مـرغـی گـرفـتـار
دلش چون حبـسگاهش غمگن و تـنگغــم انــگــیـزش نـوا و ســوگ آهـنـگ
بــزنــدان حــوادث، هـفــتــه هـا مــانــدز فـصـل بـیـنـوائی، نـکـتـه هـا خـوانـد
قـــفـــس آرامــگــاهــی، تـــیــره روزیبــه آه آتــشــیـن، کـاشــانـه ســوزی
پــرش پــژمــرده، از خــونــابــه خــوردنتــنـش مــســکــیـن ز رنـج دام بــردن
نـه هـیـچــش الــفــتــی بــا دانـه و آبنه هیچـش انس بـا آسـایش و خـواب
کــه انــدر بــنــد بــگــرفــتــســت آرام؟کدامین عـاقـل آسـوده اسـت در دام؟
گــران آیــد بـــه کـــبـــکـــان و هــزارانگــرفـــتـــاری بـــهــنــگـــام بـــهــاران
بــر او خــنــدیـد مــرغ صــبــحــگــاهـیکـه تـا کـی رخ نـهـفـتـن در سـیاهـی
من، ای شـوریده، گشـتـم هر چـمن راشــنــیــدم قــصــه هــر انــجــمــن را



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.