ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



غرور نیکبختان

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 19:05 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان پروین اعتصامی, شعر کهن
ز دامـی دیـد گــنـجــشــگـی هـمـائیهـمـایـون طــالــعــی، فــرخــنـده رائی
نـه پــایـش مــانـده انـدر حــلــقــه دامنـه یـکـشـب در قـفـس بــگـرفـتـه آرام
نـــه دیـــده خـــواری افـــتــــادگـــان رانــه بـــنـــدی گـــشـــتـــن آزادگـــان را
نــه فـــکـــریــش از بـــرای آب و دانــهنـــه انـــدوهــیــش بـــهــر آشـــیــانــه
نه غافل گشـتـه هیچ از رسـم و رفتـارنـه بــا صــیـادش افــتــاده ســر و کــار
نـه تـیـری بـر پـر و بــالـش نـشـسـتـهنه سـنگ فـتـنه، اندامـش شـکـسـتـه
بـکـرد آن صـیـد مـسـکـیـن، نـالـه آغـازکــه ای اقــبـــال بــخــش تــنــد پــرواز
مـرا بــیـن و رهـا کـن خــودپــرسـتــیخــمــار مـن نـگــر، بــگــذار مـســتــی
چـنـان در بـند سـخـتـم بـسـتـه صـیادکــه مــی نــتــوانـم از دل کــرد فــریـاد
چنان تیره است در چشم من این دامکـه نشـناسـم صـبـاح روشـن از شـام
چـنـان دلـتـنـگـم ازیـن مـحـبـس تـنـگکه گوئی بسته ام در حصنی از سنگ
نه دارم دسـت دام از هم گـسـسـتـننــه کـــارآگــاهــی از دام جـــســـتـــن
مـشـوش گـشـتـه از مـحـنت، خـیالـمشــده ژولــیــده ز انــده، پــر و بـــالــم
غـــبـــار آلــوده ام، از پـــای تـــا ســـربــخـون آغـشـتـه ام، از پــنـجـه تــا پــر
ز اوج آســمــان، لــخـــتـــی فــرود آیبــتــدبــیـری ز پــایـم بــنـد بــگـشــای
بـگـفـت، ای پـسـت طـالع، ما همائیمکــجـــا بـــا تـــیــره روزان آشـــنــائیــم
سـحـرگـه، چـون گـذر زان ره فـتــادشپـــریــشـــان صـــیـــد، بـــاز آواز دادش
کـــه، ای پـــیــرو شـــده آز و هــوی رادریــن بـــیــچـــارگـــی، دریــاب مـــا را
از آن مــیــتـــرســم، ای یــار دلــفــروزکــه گـردم کــشــتــه تــا پــایـان امـروز
مــرا هــم هــســـت امــیــد رهــیــدنبـــمــانــنــد تـــو، در گـــردون پـــریــدن
نـشـسـتـن در درون خـانـه، خـرسـنـدز کـوی و بــام، چــیـدن دانـه ای چــنـد
چـو کـبـکـان، گـر کـه نـتـوانم خـرامـیتــوانـم جــسـتــن از بــامـی بــبــامـی
نـدانـم گـر چـه بـا شـاهـیـن سـتـیـزیتــوانـم کـرد کـوتــه جــسـت و خـیـزی
تـوانـم خـفـت بــر شـاخـی بــه گـلـزارتــوانــم بــرد خــاشــاکــی بــمــنــقــار
بـگـفـت اکـنون زمـان سـیر بـاغ اسـتنـه وقــت کــار، هـنـگــام فــراغ اســت
چـو روزی و شـبـی بـگذشـت زین کـاربــــیـــامـــد طـــائر دولـــت دگـــر بــــار
خـــریـــده دل بـــرای مـــهـــربـــانـــیگــشـــوده پـــر بـــرای ســـایــبـــانــی
فـــرامـــش کـــرده آن گـــردن فـــرازیشـــده آمـــاده بـــهــر چـــاره ســـازی
ز بـــرق آرزو، خـــاکـــســـتـــری دیـــدپــراکــنــده بــهــر ســوئی، پــری دیــد
بـــنـــای شـــوق را بـــنــیــاد رفـــتـــههـوســهـا جــمـلـگـی بــر بــاد رفــتــه
رســیــده آن ســیـه کــاری بــانــجــامگـسـسـتـه رشـتـه هـای مـحـکـم دام
از آن کــشــتــیـت افــتــادســت در آبکـه بــرهـانـی غــریـقـی را ز غــرقــاب
از آنـت هـســت چــشــم دل، فـروزانکــه بــفــروزی چــراغــی تــیــره روزان
بـگـلشـن، سـرو از آن بـفـراشـت پـایهکـه بــر گـلـهـای بــاغ افــکـنـد ســایـه
بـــپـــرس از نــاتـــوانــان تـــا تـــوانــیبـــــتــــرس از روزگــــار نــــاتــــوانــــی
ز مــهــر، آمــوز رســـم تـــابـــنــاکـــیکـه بــخــشـد نـور بــر آبــی و خــاکـی
نـکـوکـار آنـکـه هـمـراهـی روا داشــتنـــوائی داد تـــا بـــرگ و نــوا داشـــت
خـوش آنکو گمرهی را جـسـتـجـو کردبــه نــیـکــی، پــارگــیـهـا را رفــو کــرد
متـاب، ای دوست، بـر بـیچـارگان رویمــبـــادا بــر تــو گــردون تــابــد ابــروی
اگــر بــر دامـن کــیـوان نـشــســتــیـمچـو خـیر کـس نـمـیخـواهیم، پـسـتـیم



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.