ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



گره گشای

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 11:07 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان پروین اعتصامی, شعر کهن
پـیـرمـردی، مـفـلـس و بـرگـشـتـه بـخـتروزگـاری داشـت نـاهـمـوار و ســخــت
هـم پــسـر، هـم دخـتـرش بــیـمـار بــودهـم بــلــای فــقــر و هـم تــیـمـار بــود
این، دوا مـیـخـواسـتـی، آن یـک پـزشـکایـن، غـذایـش آه بــودی، آن سـرشـک
این، عـسـل میخـواسـت، آن یک شـوربـاایـن، لـحـافـش پـاره بــود، آن یـک قـبــا
روزهـــا مـــیـــرفـــت بـــر بـــازار و کـــوینـان طــلـب مـیـکــرد و مـیـبــرد آبــروی
دسـت بـر هـر خـودپـرسـتـی مـیگـشـودتــا پــشــیـزی بــر پــشـیـزی مـیـفـزود
هــر امــیــری را، روان مــیــشــد ز پـــیتـا مـگـر پـیـراهـنـی، بــخـشـد بــه وی
شــب، بــســوی خــانــه مــیآمــد زبــونقــالـب از نـیـرو تــهـی، دل پــر ز خــون
روز، ســـائل بـــود و شــب بـــیــمــار دارروز از مـردم، شـب از خـود شـرمـسـار
صــبـــحــگــاهــی رفــت و از اهــل کــرمکــس نــدادش نــه پــشــیـز و نــه درم
از دری مـــیـــرفـــت حـــیـــران بــــر دریرهــنــورد، امــا نــه پــائی، نــه ســری
نــاشـــمــرده، بـــرزن و کــوئی نــمــانــددیــگــرش پـــای تــکــاپــوئی نــمــانــد
درهـمـی در دسـت و در دامـن نـداشـتسـاز و بـرگ خـانه بـرگـشـتـن نداشـت
رفــت ســـوی آســـیــا هــنــگــام شــامگندمش بـخـشـید دهقـان یک دو جـام
زد گــره در دامــن آن گــنــدم، فـــقـــیــرشــد روان و گـفــت کــای حــی قــدیـر
گر تـو پـیش آری بـفـضـل خـویش دسـتبــرگـشــائی هـر گـره کــایـام بــســت
چــون کـنـم، یـارب، در ایـن فـصـل شـتــامــن عــلــیــل و کــودکــانــم نــاشــتــا
مـیـخـریـد ایـن گـنـدم ار یـک جـای کـسهم عـسـل زان مـیخـریدم، هم عـدس
آن عــدس، در شــوربـــا مــیــریــخــتـــموان عــســل، بـــا آب مــیآمــیــخــتـــم
درد اگـر بـاشـد یـکـی، دارو یـکـی اسـتجــان فـدای آنـکـه درد او یـکـی اســت
بــس گـره بــگـشـوده ای، از هـر قـبـیـلایـن گـره را نـیـز بــگـشــا، ای جــلـیـل
ایـن دعــا مــیــکــرد و مــی پــیـمــود راهنـاگـه افــتــادش بــه پــیـش پــا، نـگـاه
دیـد گــفــتــارش فــســاد انــگــیــخــتــهوان گــره بــگـشــوده، گـنـدم ریـخــتــه
بـــانـــگ بـــر زد، کـــای خـــدای دادگـــرچــون تــو دانــائی، نــمــیـدانــد مــگــر
ســـالـــهـــا نـــرد خـــدائی بـــاخـــتـــیایـن گــره را زان گــره نــشــنــاخــتــی
این چـه کار است، ای خـدای شهر و دهفـــرقـــهــا بـــود ایــن گــره را زان گــره
چـون نـمـی بــیـنـد، چـو تـو بـیـنـنـده ایکــایـن گــره را بــرگـشــایـد، بــنـده ای
تـــا کـــه بــــر دســـت تـــو دادم کـــار رانــاشــتـــا بـــگــذاشــتــی بـــیــمــار را
هـر چــه در غــربــال دیـدی، بــیـخــتــیهـم عـسـل، هـم شـوربــا را ریـخـتـی
مــن تــرا کــی گــفــتــم، ای یــار عــزیـزکـایـن گـره بـگـشـای و گـنـدم را بــریـز
ابــلـهـی کـردم کـه گـفــتــم، ای خــدایگــر تــوانــی ایــن گــره را بــرگــشــای
آن گــره را چــون نــیـارســتــی گــشــودایـن گـره بـگـشـودنـت، دیـگـر چـه بـود
مــن خـــداونــدی نــدیــدم زیــن نــمـــطیـک گــره بــگــشــودی و آنـهـم غــلـط
الـغـرض، بــرگـشـت مـســکـیـن دردنـاکتــا مـگـر بــرچــیـنـد آن گـنـدم ز خــاک
چــون بــرای جــسـتــجــو خـم کـرد سـردیــد افـــتـــاده یــکـــی هـــمـــیــان زر
ســجــده کــرد و گــفــت کــای رب ودودمن چـه دانسـتـم تـرا حـکمت چـه بـود
هـر بـلـائی کـز تـو آیـد، رحـمـتـی اسـتهر که را فقری دهی، آن دولتی است
تــو بــســی زانـدیـشـه بــرتــر بــوده ایهر چـه فـرمان اسـت، خـود فرموده ای
زان بــــتـــاریـــکـــی گـــذاری بـــنـــده راتـــا بــــبـــیـــنـــد آن رخ تـــابــــنـــده را
تــیـشـه، زان بــر هـر رگ و بــنـدم زنـنـدتــا کــه بــا لـطــف تــو، پــیـونـدم زنـنـد
گـر کـسـی را از تــو دردی شـد نـصـیـبهم، سـرانجـامش تـو گـردیدی طـبـیب
هـر کـه مـسـکـیـن و پــریـشـان تـو بــودخـود نـمـیـدانـسـت و مـهـمـان تـو بـود
رزق زان مــعــنــی نــدادنــدم خـــســانتـــا تـــرا دانــم پـــنـــاه بـــیــکـــســـان
نــاتــوانــی زان دهــی بـــر تــنــدرســتتــا بـــدانــد کآنــچــه دارد زان تــســت
زان بـــه درهـــا بـــردی ایــن درویـــش راتــا کـه بــشـنـاسـد خــدای خـویـش را
انـدریـن پــســتــی، قـضـایـم زان فـکـنـدتــا تــو را جـویـم، تــو را خـوانـم بــلـنـد
مــن بـــه مـــردم داشـــتـــم روی نــیــازگــرچــه روز و شــب در حــق بــود بــاز
مــن بـــســی دیــدم خـــداونــدان مــالتــو کــریـمـی، ای خــدای ذوالـجــلــال
بــــر در دونـــان، چـــو افـــتـــادم ز پـــایهم تـو دسـتـم را گـرفـتـی، ای خـدای
گــنــدمــم را ریــخـــتـــی، تـــا زر دهــیرشـتـه ام بــردی، تـا کـه گـوهـر دهـی
در تو، پروین، نیست فکر و عقل و هوشورنـه دیـگ حـق نـمـی افـتــد ز جــوش



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.