ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



گل سرخ

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 11:08 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان پروین اعتصامی, شعر کهن
گــل ســـرخ، روزی ز گـــرمــا فـــســـردفــروزنــده خــورشــیـد، رنــگــش بــبــرد
در آن دم کـه پــژمـرد و بــیـمـار گـشـتیـکـی ابــر خـرد، از سـرش مـیـگـذشـت
چـــو گــل دیــد آن ابـــر را رهــســـپـــاربــــرآورد فــــریـــاد و شــــد بــــی قـــرار
کـه، ای روح بـخـشـنـده، لـخـتـی درنگمــرا بـــرد بـــی آبـــی از چـــهــر، رنــگ
مــرا بـــود دشــمــن، فــروزنــده مــهــروگــر نـه چــرا کــاســت رنــگــم ز چــهـر
هـــمـــه زیـــورم را بـــیـــکـــبــــار بـــردبـــــجــــورم ز دامــــان گــــلــــزار بـــــرد
هـمـان جــامـه ای را کـه دیـروز دوخــتدر آتــش درافــکــنـد امــروز و ســوخــت
چــرا رشـتــه هـسـتــیـم را گـسـسـتچــرا ســاقـه ام را ز گـلـبــن شـکـسـت
گسست و ندانست این رشته چیستبـکشـت و نپـرسـید این کشتـه کیسـت
جــهـان بــود خــوشـبــوی از بــوی مـنگـلـســتــان، هـمـه روشــن از روی مـن
مــرا دوش، مــهــتــاب بـــوئیــد و رفــتفـرشـتــه، ســحــرگـاه بــوسـیـد و رفـت
صــبــا هـمـچــو طـفـلـم در آغـوش کـردز ژالـــه، مـــرا گــــوهـــر گــــوش کــــرد
هـمــان بــلــبــل، آن دوســتــدار عــزیـزکـه بـودش بــدامـان مـن، خـفـت و خـیـز
چــو مـحــبــوب خــود را ســیـه روز دیـدز گـلـشــن، بــیـکــبــارگـی پــا کـشــیـد
مــرا بــود دیــهــیــم ســرخــی بـــســرز پـــیـــرایـــه صـــبـــح، پـــاکـــیـــزه تـــر
بـدینـگـونـه چـون تـیـره شـد بـخـت مـنربـــــودنــــد آرایــــش تـــــخـــــت مــــن
نـمــیـســوخــتــم گــر، ز گــرمــا و رنـجنـمـیـدادم، ای دوســت، از دسـت گـنـج
مـــرا روح بـــخـــش چـــمــن بـــود نــامنـدیـده خـوشـی، فـرصـتــم شـد تــمـام
گــرم پـــرتـــو و رنــگ، بـــر جــای بـــودمـــرا چـــهـــره ای بـــس دلـــارای بـــود
چــو تــاجــم عـروسـان بــسـر مـیـزدنـدچــو پــیــرایــه ام، بــر کــمــر مــیــزدنــد
بــــیـــکـــبــــاره از دوســـتـــداران مـــنزمـــانــه تـــهــی کـــرد ایــن انــجـــمــن
ازان راهم، امـروز کـس دوسـت نیسـتکه کاهیده شد مغز و جز پوست نیست
چــو بــرتــافـت روی از تــو، چــرخ دنـیهـمــه دوســتــیـهـا شــود دشــمــنــی
تـــوانــا تـــوئی، قــطــره ای جــود کــنمــرا نــیــز شـــاداب و خـــشــنــود کــن
کــه تـــا بـــار دیــگــر، جــوانــی کــنــمز غـــم وارهــم، شـــادمـــانــی کـــنـــم
بـــدو گـــفـــت ابـــر، ای خـــداونــد نــازبـــکـــن کـــوتـــه، ایــن داســـتـــان دراز
هـمـیـن لــحــظــه بــاز آیـم از مــرغــزارنــــثـــــارت کـــــنــــم لؤلؤ شـــــاهــــوار
گـر ایـن یـک نـفـس را شـکـیـبــا شـویدگـــر بــــاره شـــاداب و زیـــبـــا شـــوی
دهـــم گـــوشـــوارت ز در خــــوشــــابروان ســـازم از هـــر طـــرف، جـــوی آب
بــگــیـرد خــوشــی، جــای پــژمـردگـینـه انـدیـشــه مــانـد، نـه افــســردگــی
کـنـم خــاطــرت را ز تــشــویـش، پــاکفــرو شــویــم از چـــهــر زیــبـــات خــاک
ز من هر نمی، چـشـمه زندگـی اسـتســیـاهـیـم بــهــر فــروزنــدگــی اســت
نـشــاط جــوانـی ز ســر بــخــشــمــتصـــفـــا و فـــروغ دگـــر بـــخـــشـــمــت
شــود بـــلــبـــل آگــاه زیــن داســتـــاندگــر ره، نــهــد ســر بــر ایــن آســتــان
در اقــلـیـم خــود، بــاز شــاهـی کــنـیبــجـلـوه گـری، هـر چـه خـواهـی کـنـی
بــدیـن گــونـه چــون داد پــنــد و نــویـدشــد از صــفــحــه بــوســتــان نــاپــدیـد
هـمـی تــافــت بــر گـل خــور تــابــنـاکنــشـــانــیــدش آخـــر بـــدامــان خـــاک
ســیـه گــشــت آن چــهــره از آفــتــابنـه شـبـنـم رسـیـد و نـه یـک قـطـره آب
چـنـانـش سـر و سـاق، در هـم فـشـردکـه یـکـبـاره بـشـکـسـت و افـتـاد و مـرد
ز رخـــســـاره اش رونــق و رنــگ رفــتبــگــیـتــی بــخــنـدیـد و دلـتــنـگ رفــت
ره و رســـم گـــردون، دل آزردنـــســـتشـکـفـتــه شـدن، بــهـر پــژمـردنـســت
چــو بـــاز آمــد آن ابــر گــوهــرفــشــانازان گـمـشـده، جــســت نـام و نـشــان
شـکـسـتـه گـلـی دید بـی رنگ و بـویهـــمــــه انـــتــــظــــار و هـــمـــه آرزوی
همی شست رویش، بـروشن سرشکچـــه دارو دهــد مــردگــان را پـــزشـــک
بــسـی ریـخـت در کـام آن تــشـنـه آببــســی قـصــه گـفــت و نـیـامـد جــواب
نــــخـــــنــــدیــــد زان گـــــریــــه زار زارنــیــاویــخـــت از گـــوش، آن گــوشـــوار
نــنــوشــیــد یـک قــطــره زان آب پــاکنـگـشـت آن تــن ســوخــتــه، تــابــنـاک
ز امــیــدهــا، جـــز خــیــالــی نــمــانــدز انــدیـشــه هـا جــز مــلــالــی نـمــانـد
چـو انـدر سـبـوی تـو، بــاقـی اسـت آببــشــکــرانـه، از تــشــنـگـان رخ مـتــاب
بآزردگـــان، مـــومـــیـــائی فــــرســــتگــه تـــیــرگــی، روشــنــائی فــرســـت
چـــو رنـــجـــور بـــیــنــی، دوائیــش دهچــو بــی تــوشــه یـابــی، نــوائیـش ده
هـمـیشـه تـو را تـوش این راه نـیـسـتبــرو، تــا کـه تــاریـک و بــیـگـاه نـیـسـت



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.