ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



گنج درویش

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 19:08 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان پروین اعتصامی, شعر کهن
دزد عـــیــاری، بـــفـــکــر دســـتـــبـــردگــاه ره مـیـزد، گــهـی ره مـیـســپــرد
در کــمــیـن رهـنـوردان مـیـنـشــســتهم کله میبـرد و هم سـر میشکسـت
روز، مــیــگـــردیــد از کـــوئی بـــکـــویشـب، بـسـوی خـانـه ها مـیکـرد روی
از طـمـع بـودش بـدسـت انـدر، کـمـنـدبــر هـمـه دیـوار و بــامـش مـیـفــکـنـد
قــفــل از صــنـدوق آهـن مــیـگــشــودخـفـتـه را پــیـراهـن از تــن مـی ربــود
یک شـبـی آن سـفـلـه بـی ننگ و نـامجــســت نـاگـاه از یـکـی کـوتــاه بــام
بــــاز در آن راه کـــج بــــنـــهـــاد پـــایرفـــت بـــا اهــریــمـــن نــاخـــوب رای
این چـنین رفـتـن، بـچـاه افتـادن اسـتسـرنـگـون از پــرتــگـاه افـتــادن اسـت
انــدریـن ره، گــرگــهـا حــیـران شــدنـدشـیـرهـا بــی نـاخـن و دنـدان شـدنـد
نـفـس یـغــمـاگـر، چــنـان یـغــمـا کـنـدکـه تــرا در یـک نـفـس، بــی پــا کـنـد
هـر کـه شـاگـرد طـمـع شـد، دزد شـدایـن چــنـیـن مـزدور، ایـنـش مـزد شـد
شـد روان از کـوچـه ای، تـاریک و تـنـگتـا کـنـد بـا حـیلـه، دسـتـی چـند رنگ
دیـــد انـــدر ره، دری را نـــیـــمـــه بـــازشـــــد درون و کـــــرد آن در را فـــــراز
شمع روشن کرد و رفت آهستـه پـیشدر عـجـب شـد گـربـه از آهسـتـگـیش
خــانــه ای ویــرانــتـــر از ویــرانــه دیــدفـقـر را در خــانـه، صـاحــبــخـانـه دیـد
وصـلـهـا را جــانـشـیـن گـشـتــه فـراقبـهر بـرد و بـاخت، نه جـفت و نه طاق
قـصـه ای جــز عـجـز و اسـتــیـصـال نـهنـامـی از هـسـتــی بــجـز اطـلـاق نـه
در شـکـسـتــه، حـجـره و ایـوان سـیـاهنــه چــراغ و نــه بــســاط و نــه رفــاه
پــــایـــه و دیـــوار، از هـــم ریـــخـــتـــهبــام ویـران گـشـتـه، سـقـف آویـخـتـه
در کـنـاری، رفـتــه درویـشـی بــخــوابشـب لـحــافـش ســایـه و روز آفـتــاب
بــر کـشــیـده فـوطــه ای پــاره بــســرهـم ز دزد و هـم ز خــانـه بــی خــبــر
خواب ایمن، لیک بـالین خشت و خـاکروح در تـــن، لـــیــک از پـــنــدار پـــاک
جـسـم خـاکـی بـی نوا، جـان بـی نیازراه دل روشــن، در تـــحـــقــیــق بـــاز
خــاطــرش خــالـی ز چــون و چــنـدهـافــــارغ از آلــــایـــش پــــیـــونــــدهــــا
نــه ســبـــوئی و نــه آبــی در ســبـــواین چـنین کس از چـه میتـرسـد، بـگو
حــرص را در زیــر پــای افــکــنــده بــودکــشــتــه آزنــد خــلــق، او زنـده بــود
الـغـرض، آن دزد چــون چـیـزی نـیـافـتفـوطـه درویـش بــگـرفـت و شـتــافـت
پـــا بـــدر بـــنــهــاد و بـــر دیــوار شـــددر فــتــاد و خــفــتــه زان بــیـدار شــد
مـشـتـها بـر سـر زد و بـرداشـت بـانـگکـه نمـانـد از هسـتـی مـن، نیم دانگ
دزد آمــــد، خــــانــــه ام تــــاراج کــــردتــو بــر آر از جـانـش، ای خـلـاق، گـرد
مــایـه را دزدیـد و نــانــم شــد فــطــیـرجـای نـان، سـنگـش ده، ای رب قـدیر
هـر چــه عــمـری گـرد کـردم، دزد بــردکـــارگـــر مــن بـــودم و او مـــزد بـــرد
هـیچ شـد، هـم پـرنـیـان و هـم پـلـاسمرده بود امشب عسس، هنگام پاس
ای خــدا، بـــردنــد فــرش و بــســتــرممــوزه از پـــا، بـــالـــش از زیــر ســـرم
لـــعـــل و مـــرواریــد دامـــن دامـــنـــمســـیــم از صـــنـــدوقـــهــای آهــنـــم
راه مـن بــســت، آن ســیـه کــار لئیـمراه او بـــر بـــنـــد، ای حـــی قـــدیـــم
ای دریــغـــا طـــاقـــه کــشـــمــیــریــمبــــرگ و ســــاز روزگــــار پــــیــــریـــم
ای دریــغ آن خـــرقــه خـــز و ســـمــورکــه ز مــن فــرســنـگــهـا گــردیـد دور
ای دریــغــا آن کــلــاه و پـــوســتـــیــنای دریــغــا آن کــمــربــنــد و نــگــیــن
سـر بــگـردیـد از غـم و دل شـد تــبــاهای خــدا، بــا ســر درانــدازش بــچــاه
آنـچــه از مـن بــرد، ای حــق مـجــیـبمــیـســتــان از او بــه دارو و طــبــیـب
دزد شـد زان بـوالفـضـولی خـشـمگـینبــازگـشــت و فـوطــه را زد بــر زمـیـن
گفـت بـس کن فـتـنه، ای زشـت عـنودآنچـه بـردیم از تـو، این یک فـوطـه بـود
تــو چــه داری غــیــر ادبـــار، ای دغــلمـا چـه پــنـهـان کـرده ایـم انـدر بــغـل
چــنـد مـیـگـوئی ز جــاه و مـال و گـنـجتـو نـداری هیچ، نـه در شـش نه پـنـج
دزدتــر هـسـتــی تــو از مـن، ای دنـیرهــزن صــد ســالــه را، ره مــیــزنــی
بـسـکه گفـتـی، خـرقـه کـو و فـرش کوآبـــــرویــــم بــــردی، ای بــــی آبــــرو
ای دروغ و شــر و تــهــمــت، دیــن تــوبــر تـو بــرمـی گـردد، ایـن نـفـریـن تـو
فـقـر مـیبـارد همـی زین سـقـف و بـامنه حـلـال اسـت انـدر اینـجـا، نه حـرام
دزد گــردون، پـــرده بـــردســـت از درتبـخـت، بـنشـاندسـت بـر خـاکسـتـرت
مـن چـه بــردم، زیـن سـرای آه و سـوزتـــو چــه داری، ای گــدای تـــیــره روز
گـــفـــت در ویــرانــه دهــر ســـپـــنــجگـنج ما این فـوطـه بـود، از مال و گـنج
گـر کـه خـلقـان اسـت، گـر بـیرنگ و رومــا هـمــیـن داریـم از زشــت و نــکــو
کشت ما را حاصل، این یک خوشه بودعــالـم مـا، انـدریـن یـک گـوشــه بــود
هر چـه هسـت، اینـسـت در انـبـان مـاگــوی ازیـن بــهـتــر نـزد چــوگــان مــا
از قــبــاهـائی کــه ایـنــجــا دوخــتــنــدغـیـر ازیـن، چـیـزی بــمـا نـفـروخـتـنـد
داده زیــن یــک فــوطــه مــا را، روزگــارهـم ضـیاع و هـم حـطـام و هم عـقـار
سـاعـتـی فـرش و زمـانـی بـوریـاسـتشب لحـافست و سحرگاهان رداست
گــــاه گـــردد ابــــره و گـــاه آســــتــــرگــه ز بـــام آویــزمــش، گــاهــی ز در
پــوســتــیـنـش مـیـکـنـم فـصـل شـتــاسفره ام این اسـت، هر صبـح و مسـا
روزهـا، چــون جــبــه اش در بــر کــنـمشـب ز اشـکـش غـرق در گـوهر کـنم
از بـــرای مــا، دریــن بـــحــر عــمــیــقغـیر ازین کـشـتـی نـدادنـد، ای رفـیق
هر گـهر خـواهی، درین یک معـدنسـتخــرقـه و پــاتــابــه و پــیـراهـن اسـت
ثــروت مــن بــود ایــن خــلــقــان، از آنایـنـهـمـه بــر ســر زدم، کـردم فـغــان
در ره مــــا گــــمــــرهـــان بــــی نــــواهـــر زمـــان، ره مـــیــزنـــد دزد هــوی
گـر کــه نـور خــویـش را افــزون کــنـیتــیـرگــی را از جــهـان بــیـرون کــنـی
کــار دیـو نــفــس، دیــگــر گــون شــودزیـن بــسـاط روشـنـی، بــیـرون شـود
گـر سـیاهـی را کـنـی بـا خـود شـریکهـم سـیـاهـی از تـو مـانـد مـرده ریگ
کــوش کــانــدر زیــر چــرخ نــیــلــگــوننـور تــو بــاشــد ز هـر ظــلـمـت فـزون
آز دزد اســـت و ربـــودن کـــار اوســـتچــیـره دسـتــی، رونـق بــازار اوسـت
او نـشـســت آســوده و خــفـتــیـم مـااو نـهـفــت انـدیـشــه و گـفــتــیـم مـا
آخــر ایـن طــوفــان، کــروی جــان بــردآنـچـه در کـیسـه اسـت در دامـان بـرد
آخــر، ایـن بــیــبــاک دزد کــهــنــه کــاراز تــو آن دزدد، کــه بــیـش آیـد بــکــار
نفـس جـان دزدد، نه گـاو و گـوسـفـنـدجــز بـــبـــام دل، نــیــنــدازد کــمــنــد
تــا نـیـفـتــادی، دریـن ظــلـمـت ز پــایروشـنـی خــواه از چــراغ عـقـل و رای
آدمـیـخـوار اسـت، حـرص خـودپــرسـتدسـت او بـر بـند، تـا دسـتـیت هست
گرگ راه اسـت، این سـیه دل رهنمایبـشکنش سر، تـا تـرا نشکستـه پـای
هـر کـه بــا اهـریـمـنـان دمـســاز شــددر هــمــه کــردارشـــان انــبـــاز شــد
ایــن پـــلــنــگ آنــگــه بـــیــوبـــارد تــراکـــه تـــن خـــاکـــی زبـــون دارد تـــرا



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.