ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



مور و مار

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 11:09 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان پروین اعتصامی, شعر کهن
بــا مـور گــفــت مــار، ســحــرگــه بــمـرغــزارکـاز ضـعـف و بـیخـودی، تـو چـنـین خـردی و نـزار
هـمـچـون تــو، نـاتــوان نـشـنـیـدم بــهـیـچ جـاهـر چــنـد دیـده ام چــو تــو جــنـبــنـدگــان هـزار
غـافـل چـرا روی، کـه کـشـنـدت چـو غـافـلـانپـشت از چـه خم کنی، که نهندت بـه پـشت بـار
ســر بـــر فــراز، تــا نــزنــنــدت بـــســر قــفــاتــن نــیـک دار، تــا نــدهـنــدت بــه تــن فــشــار
از خـــود مــرو، ز دیــدن هــر دســت زورمــنــدجــان عــزیــز، خــیــره بـــهــر پـــا مــکــن نــثـــار
کــار بــزرگ هـســتــی خــود را مــگــیـر خــردآگــه چــو زیـن شــمــار نـه ای، پــنــد گــوشــدار
از سست کاری، اینهمه سختی کشی و رنجبی موجبی کسی نشد، ایدوست، چون تو خوار
آن را کــه پــای ظــلـم نـهـد بــر ســرت، بــزنچــالــاک بــاش هـمــچــو مــن، انــدر زمــان کــار
از خــویـشــتــن دفــاع کـن، ارزانـکـه زنـده ایاز مـن، بــبــیـن چــگـونـه کـنـد هـر کـسـی فـرار
ننگ است بـا دو چشم بـه چه سرنگون شدنمــرگ اســت زنــدگــانـی بــی قــدر و اعــتــبــار
مـن، جــسـم زورمـنـد بــسـی سـرد کـرده امهــرگـــز نـــداده ام بـــه بـــدانـــدیــش زیــنــهــار
سرگشتـه چـون تـو، بـر سر هر ره نگشتـه امگاهی بـه سـبـزه خـفـتـه ام آسـوده، گه بـه غـار
از بــهـر نـیـم دانـه، تــو عــمـری تــلـف کــنـیمـن صـبـح مـوش صـیـد کـنـم، شـام سـوسـمـار
هـمـواره در گــذرگــه خــلـقــی، تــو تــیـره روزهــر روز پــایـمــالــی و هــر لــحــظــه بــی قــرار
خـندید مور و گـفـت، چـنین اسـت رسـم و راهاز رنـج و سـعـی خـویش، مـرا نـیسـت هیچ عـار
آســوده آنـکـه در پــی گـنـجــی کـشـیـد رنـجشـاد آنـکـه چــون مـنـش، قـدمـی بــود اسـتــوار
بـیهش چـه خـوانیم، کـه ندیدسـت هیچ کـسمــانــنــد مــور، عــاقــبــت انــدیـش و هـوشــیـار
مـن، دانه ای بـه لـانه کـشـم بـا هزار سـعـیاز پــــا دراوفــــتــــم بــــه ره انــــدر، هـــزار بــــار
از کـار سـخـت خـود نکـنم هیچ شـکـوه، زانکنــاکــرده کــار، مــی نـتــوان زیـســت کــامــکــار
غـافـل تـوئی، کـه بــد کـنـی و بـی خـبـر رویدر رهـــگــــذر مـــن نـــبــــود دام و گــــیـــر و دار
مـن، تــن بــخــاک مـیـکــشــم و بــار مـیـبــرماز مـور، بــیـش ازیـن چــه تــوان داشـت انـتــظـار
کــوشــم بــزنــدگــی و نـنــالــم بــگــاه مــرگزیـن زنـدگـی و مـرگ کـه بــودســت شـرمـســار
جـز سـعـی، نیسـت مورچـگـان را وظـیفـه ایبـا فـکـر سـیـر و خـفـتـن خـوش، مـور را چـه کـار
شــادم کــه نــیــســت نــیــروی آزار کــردنــمدر زحـمـت اسـت، آنـکـه تـو هـسـتـیش در جـوار
جز بـددلی و فکرت پستت، چه خصلتی استاز مــردم زمــانــه، تـــرا کــیــســـت دوســـتـــدار
ایمـن مـشـو ز فـتـنه، چـو خـود فـتـنه میکـنیگـر چـیـره ای تــو، چـیـره تــر اسـت از تـو روزگـار
افـســونـگـر زمـانـه، تــرا هـم کـنـدن فـســونصــیــاد چـــرخ پـــیــر، تـــرا هــم کــنــد شـــکــار
ای بــی خــبــر، قــبــیـلـه مـا بــس هـنـرورنـدهـرگــز نــبــوده اســت هـنــرمــنــد، خــاکــســار
مـورم، کـسـی مـرا نـکـشـد هـیـچـگـه بـعـمـدمـاری تــو، هـر کـجــاســت بــکـوبــنـد مـغــز مـار
بــا بــد، بــجــز بــدی نـکــنـد چــرخ نـیـلـگــوناز خــار، هــیــچ مــیــوه نــچـــیــدنــد غــیــر خــار
جــز نــام نــیـک و زشــت، نــمــانــد ز کــارهـاجـز نـیکـوئی مـکـن، کـه جـهـان نـیـسـت پـایـدار



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.