ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



همنشین ناهموار

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 19:10 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان پروین اعتصامی, شعر کهن
آب نـــالـــیـــد، وقـــت جــــوشــــیـــدنکــاوخ از رنــج دیــگ و جــور شــرار
نــه کـــســـی مــیــکـــنــد مـــرا یــارینــــه رهـــی دارم از بــــرای فــــرار
نـــه تـــوان بـــود بــــردبــــار و صـــبـــورنه فـکـنـدن تـوان ز پـشـت، این بـار
خـــواری کــس نــخــواســتـــم هــرگــزاز چــه رو، کــرد آســمــانــم خــوار
مــن کــجــا و بــلــای مــحــبــس دیـگمـن کـجـا و چـنـین مـهـیـب حـصـار
نـشــوم لــحــظــه ای ز نـالـه خــمـوشنــتـــوانــم دمـــی گـــرفـــت قـــرار
از چـه شـد بـخـتـم، ایـن چـنـیـن واروناز چـه شد کارم، این چـنین دشوار
از چــه در راه مــن فــتــاد ایـن ســنــگاز چه در پای من شکست این خار
راز گــفــتــم ولــی کــســی نـشــنـیـدســوخــتـــم زار و نــالــه کــردم زار
هــر چـــه بـــر قـــدر خـــلـــق افـــزودمخـود شـدم در نـتـیـجـه بــیـمـقـدار
از مــن انــدوخــت طــرف بـــاغ، صــفــارونـق از مـن گـرفــت فـصــل بــهـار
یـاد بــاد آن دمــی کــه مـیـشــســتــمچـــهـــره گـــل بـــدامـــن گـــلـــزار
یـــاد بــــاد آنـــکـــه مـــرغـــزار، ز مـــنلـالـه اش پـود و سـبـزه بـودش تـار
رســتــنــیـهــا تــمــام طــفــل مــنــنــداز گـل و خـار سـرو و بــیـد و چــنـار
وقــتـــی از کــار مــن شـــمــاری بـــوداز چـه بـیـرونـم ایـن زمـان ز شـمـار
چــرخ، ســعــی مــرا شــمــرد بــهـیـچدهــر، کـــار مـــرا نــمـــود انـــکـــار
مــن، بــیـک جــا، دمـی نـمـی مــانـدممـانـدم اکـنـون چـو نـقـش بـر دیوار
مــن کــه بـــودم پــزشــک بـــیــمــارانآخـــر کــار، خــود شــدم بـــیــمــار
من که هر رنگ شسـتـم، از چـه گرفتروشــــن آئیـــنـــه دلــــم زنـــگــــار
نـــه صـــفـــائیــم مـــانـــد در خـــاطـــرنـه فــروغــیـم مــانـد بــر رخــســار
آتــشــم هــمــنــشــیــن و دود نــدیــمشــعــلـه ام هـمـدم و شــرارم یـار
زیـن چــنـیـن روز، داشــت بــایـد نـنــگزیـن چـنـیـن کـار داشـت بـایـد عـار
هــــیــــچ دیــــدی ز کـــــار درمــــانــــدکــاردانــی چــو مــن، در آخــر کــار
بــاخــتــم پــاک تــاب و جــلـوه خـویـشبـسـکه بـر خـاطرم نشـسـت غبـار
سـوز ما را، کسـی نگفـت که چـیسـترنـج مــا را، نـخــورد کــس تــیـمــار
بـــا چـــنـــیــن پـــاکـــی و فـــروزانـــیایـن چــنـیـنـم کــســاد شــد بــازار
آخـــر، ایـــن آتـــشـــم بـــخـــار کـــنـــدبــــهــــوای عــــدم، روم نــــاچــــار
گـفـت آتـش، از آنـکـه دشـمـن تــسـتطــمــع دوســتــی و لــطــف مــدار
همنشین کسی که مست هوی ستنـشـد، ای دوسـت، مـردم هشـیار
هـر کــه در شــوره زار، کــشــت کــنــدنـبــود از کــار خــویـش، بــرخــوردار
خــام بـــودی تــو خــفــتــه، زان آتـــشکــرد هـنــگــام پــخــتــنــت بــیـدار
در کــنــار مــن، از چـــه کـــردی جـــایکــه ز دودت شــود ســیــاه کــنــار
هر کجـا آتـش اسـت، سـوخـتـن اسـتاین نصیحـت، بـگوش جـان بـسـپـار
دهـــر ازیــن راهـــهـــا زنـــد بـــیـــحـــدچــرخ ازیـن کــارهـا کـنـد بــســیـار
نــقــش کــار تــو، چــون نــهـان مــانــدتـــــا بـــــود روزگـــــار آیــــنــــه دار
پـــرده غــیــب را کــســـی نــگــشـــودنکـتـه ای کـس نـخـواند زین اسـرار
گـرت انـدیـشــه ای ز بــدنـامـی اســتمــنــشــیـن بــا رفــیـق نــاهـمــوار
عـــاقـــلــان از دکـــان مــهــره فـــروشنــــخــــریــــدنــــد لؤلؤ شــــهــــوار
کـس ز خــنـجــر نـدیـد، جــز خــسـتــنکس ز پـیکان نخـواسـت، جـز پـیکار
ســـالـــکـــان را چـــه کـــار بـــا دیــوانطــوطــیــان را چــه کــار بــا مــردار
چـــنــد دعــوی کــنــی، بـــکــار گــرایهیچـگه نیسـت گفـتـه چـون کـردار



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.