ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٨٤: ساقی بیار باده که ماه صیام رفت

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 12:57 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان حافظ, شعر کهن
سـاقـی بـیـار بــاده کـه مـاه صـیـام رفـتدرده قـدح کـه موسـم ناموس و نام رفـت
وقـت عــزیـز رفــت بــیـا تــا قـضــا کـنـیـمعمری که بـی حضور صراحی و جام رفت
مستـم کن آن چـنان که ندانم ز بـیخودیدر عــرصــه خــیـال کـه آمـد کــدام رفــت
بـر بـوی آن که جـرعه جـامت بـه ما رسددر مصطبه دعای تو هر صبـح و شام رفت
دل را که مرده بـود حیاتی بـه جان رسیدتا بـویی از نسیم می اش در مشام رفت
زاهـد غـرور داشــت ســلـامـت نـبــرد راهرنــد از ره نــیــاز بــه دارالــســلــام رفــت
نـقـد دلـی کـه بـود مـرا صـرف بــاده شـدقــلـب ســیـاه بــود از آن در حــرام رفــت
در تاب توبه چند توان سوخت همچو عودمی ده که عمر در سر سودای خام رفت
دیگر مکـن نصـیحـت حـافـظ که ره نیافـتگمگشته ای که بـاده نابـش بـه کام رفت



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.