ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ١١٤: همای اوج سعادت به دام ما افتد

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 12:58 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان حافظ, شعر کهن
هـمـای اوج ســعــادت بــه دام مـا افــتــداگـر تـو را گـذری بــر مـقـام مـا افـتـد
حــبـــاب وار بــرانــدازم از نــشــاط کــلــاهاگر ز روی تو عکسی به جام ما افتد
شـبـی کـه مـاه مراد از افـق شـود طـالـعبـود کـه پـرتـو نوری بـه بـام مـا افـتـد
بـه بــارگـاه تـو چـون بــاد را نـبــاشـد بــارکـی اتـفـاق مـجـال سـلـام مـا افـتـد
چو جان فدای لبش شد خیال می بستمکه قطره ای ز زلالش بـه کام ما افتد
خیال زلف تـو گفتـا که جـان وسیله مسازکز این شـکار فراوان بـه دام ما افـتـد
بــه نـاامـیـدی از ایـن در مـرو بــزن فـالـیبـود که قـرعـه دولت بـه نام ما افـتـد
ز خـاک کـوی تـو هر گه که دم زند حـافـظنسیم گلشن جان در مشام ما افتـد



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.