ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٢١٦: آن یار کز او خانه ما جای پری بود

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 21:03 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان حافظ, شعر کهن
آن یــار کــز او خــانــه مــا جـــای پـــری بـــودسر تا قدمش چون پری از عیب بری بود
دل گفـت فـروکـش کـنم این شـهر بـه بـویشبـیچـاره ندانسـت که یارش سـفـری بـود
تـــنــهــا نــه ز راز دل مــن پـــرده بـــرافــتـــادتـا بــود فـلـک شـیـوه او پــرده دری بــود
مــنــظــور خــردمــنــد مــن آن مــاه کــه او رابـا حـسن ادب شیوه صاحـب نظری بـود
از چــنـگ مـنـش اخــتــر بــدمـهـر بــه دربــردآری چــه کــنـم دولــت دور قــمـری بــود
عـذری بــنـه ای دل کـه تــو درویـشـی و او رادر مـمـلـکـت حـسـن سـر تـاجـوری بـود
اوقات خوش آن بود که با دوست به سر رفتبـاقی همه بی حاصلی و بی خبـری بود
خـوش بـود لـب آب و گـل و سـبـزه و نسـرینافـسـوس کـه آن گنج روان رهگذری بـود
خود را بـکش ای بـلبـل از این رشک که گل رابـا بـاد صـبـا وقت سـحـر جـلوه گری بـود
هـر گـنـج ســعـادت کـه خــدا داد بــه حــافـظاز یمـن دعـای شـب و ورد سـحـری بـود



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.