ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٣١٧: فاش می گویم و از گفته خود دلشادم

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 13:07 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان حافظ, شعر کهن
فـاش می گـویم و از گـفـتـه خـود دلشـادمبـنده عشقم و از هر دو جـهان آزادم
طایر گلشـن قدسـم چـه دهم شـرح فراقکه در این دامگه حادثـه چون افتـادم
من ملـک بـودم و فـردوس بـرین جـایم بـودآدم آورد در ایــن دیــر خـــراب آبـــادم
سـایه طوبـی و دلجـویی حـور و لب حـوضبـه هوای سـر کوی تـو بـرفت از یادم
نیسـت بـر لوح دلم جـز الف قامت دوسـتچـه کنم حـرف دگر یاد نداد اسـتـادم
کـوکـب بـخـت مـرا هیچ مـنجـم نشـناخـتیا رب از مادر گیتی به چه طالع زادم
تـا شدم حـلقه بـه گوش در میخانه عشقهر دم آید غمی از نو به مبـارک بادم
می خورد خون دلم مردمک دیده سزاستکه چرا دل بـه جگرگوشه مردم دادم
پـاک کن چـهره حـافظ بـه سر زلف ز اشکور نه این سـیل دمـادم بـبـرد بـنیادم



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.