ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٣٥٢: روزگاری شد که در میخانه خدمت می کنم

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 13:09 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان حافظ, شعر کهن
روزگاری شد که در میخـانه خـدمت می کنمدر لــبـــاس فــقــر کــار اهــل دولــت مــی کــنــم
تـا کی اندر دام وصل آرم تـذروی خوش خرامدر کـمـیـنـم و انـتــظــار وقـت فــرصــت مـی کـنـم
واعظ ما بـوی حـق نشنید بـشنو کاین سخندر حـضـورش نیز مـی گـویم نه غـیبـت مـی کـنـم
با صبا افتان و خیزان می روم تا کوی دوستو از رفــیـقــان ره اســتــمـداد هـمــت مـی کــنـم
خـاک کـویت زحـمت ما بـرنتـابـد بـیش از اینلـطـف ها کـردی بـتـا تـخـفـیف زحـمـت مـی کـنـم
زلف دلـبـر دام راه و غـمزه اش تـیر بـلـاسـتیاد دار ای دل کـه چـنـدینـت نـصـیحـت مـی کـنـم
دیده بـدبـین بـپـوشـان ای کـریم عـیب پـوشزین دلـیری ها کـه مـن در کـنـج خـلـوت مـی کـنم
حافظم در مجـلسی دردی کشم در محفلیبنگر این شوخی که چون با خلق صنعت می کنم



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.