ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٣٧٦: دوستان وقت گل آن به که به عشرت کوشیم

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 13:10 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان حافظ, شعر کهن
دوستان وقت گل آن به که به عشرت کوشیمسخن اهل دل است این و بـه جان بـنیوشیم
نیسـت در کـس کـرم و وقـت طـرب می گـذردچـاره آن است که سجـاده بـه می بـفروشیم
خـوش هواییسـت فرح بـخـش خـدایا بـفرستنـازنینی کـه بـه رویش مـی گـلـگـون نـوشـیم
ارغـنـون ســاز فـلـک رهـزن اهـل هـنـر اســتچـون از این غـصـه نـنـالـیم و چـرا نـخـروشـیم
گـل بــه جـوش آمـد و از مـی نـزدیـمـش آبــیلـاجـرم ز آتـش حـرمان و هوس می جـوشـیم
مـی کـشـیـم از قـدح لـالـه شـرابــی مـوهـومچشم بد دور که بی مطرب و می مدهوشیم
حـافظ این حـال عجـب بـا که تـوان گفت که مابــلـبـلـانـیـم کـه در مـوسـم گـل خـامـوشـیـم



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.