ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٤٩٤: ای دل گر از آن چاه زنخدان به درآیی

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 21:15 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان حافظ, شعر کهن
ای دل گــر از آن چــاه زنــخــدان بــه درآیـیهـر جـا کـه روی زود پـشـیمـان بـه درآیی
هش دار که گر وسـوسـه عـقـل کنی گوشآدم صــفــت از روضــه رضــوان بــه درآیـی
شـایـد کـه بــه آبـی فـلـکـت دسـت نـگـیـردگر تـشنه لب از چـشمه حیوان بـه درآیی
جان می دهم از حسرت دیدار تو چون صبحبـاشد که چو خورشید درخشان به درآیی
چـنـدان چـو صـبــا بـر تـو گـمـارم دم هـمـتکز غنچـه چـو گل خرم و خندان بـه درآیی
در تـیـره شـب هـجـر تـو جـانـم بـه لـب آمـدوقت است که همچون مه تابان به درآیی
بـر رهگذرت بـسـتـه ام از دیده دو صد جـویتـا بـو که تـو چـون سرو خرامان بـه درآیی
حـافـظ مـکـن اندیشـه کـه آن یوسـف مه روبـــازآیــد و از کــلــبــه احــزان بــه درآیــی



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.