ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



رباعیات

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 21:17 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان حافظ, شعر کهن
جـــز نــقــش تـــو در نــظـــر نــیــامــد مــا راجـــز کــوی تـــو رهــگــذر نــیــامــد مــا را
خـواب ارچـه خـوش آمـد همـه را در عـهـدتحــقــا کــه بــه چــشــم در نـیـامـد مــا را
***
بـــر گــیــر شـــراب طـــرب انــگــیــز و بـــیــاپـنـهـان ز رقـیـب سـفـلـه بــسـتـیـز و بـیـا
مـشـنـو سـخـن خـصـم کـه بـنـشـین و مـروبـشـنـو ز مـن این نـکـتـه کـه بـرخـیز و بـیا
***
گـفـتــم کـه لـبــت، گـفـت لـبــم آب حــیـاتگـفـتـم دهـنـت، گـفـت زهـی حـب نـبـات
گـفـتــم ســخــن تــو، گـفـت حــافـظ گـفـتــاشــادی هـمـه لـطــیـفـه گـویـان صــلـوات
***
ماهی کـه قـدش بـه سـرو می ماند راسـتآیینـه بـه دسـت و روی خـود مـی آراسـت
دسـتـارچـه ای پــیـشـکـشـش کـردم گـفـتوصـلم طـلبـی زهی خـیالی که تـوراسـت
***
مــن بــاکــمــر تــو در مــیــان کــردم دســتپـنداشـتـمـش کـه در میان چـیزی هسـت
پـیـداسـت از آن مـیـان چـو بــربــسـت کـمـرتـا من ز کمر چـه طـرف خـواهم بـربـسـت
***
تـو بـدری و خـورشید تـو را بـنده شده سـتتـا بـنده تـو شده ست تـابـنده شده ست
زان روی کــــه از شـــــعــــاع نــــور رخ تـــــوخـورشـید منیر و مـاه تـابـنده شـده سـت
***
هــر روز دلــم بـــه زیــر بـــاری دگــر اســـتدر دیـده مـن ز هـجــر خــاری دگــر اســت
مـن جــهـد هـمـی کــنـم قــضــا مـی گـویـدبــیـرون ز کــفــایـت تــو کــاری دگـراســت
***
مـاهـم کـه رخــش روشـنـی خــور بــگـرفـتگــرد خــط او چــشــمـه کــوثــر بــگـرفــت
دلــهــا هــمــه در چــاه زنــخــدان انــداخــتوآنـگـه ســر چــاه را بــه عـنـبــر بــگـرفـت
***
امـشـب ز غـمـت میان خـون خـواهم خـفـتوز بـسـتـر عـافـیـت بــرون خـواهـم خـفـت
بــاور نــکــنــی خــیــال خــود را بــفــرســتتـا در نگرد که بـی تـو چـون خواهم خـفت
***
نـی قـصـه آن شـمـع چــگـل بــتــوان گـفـتنـی حـال دل سـوخـتـه دل بــتــوان گـفـت
غـم در دل تـنگ من از آن اسـت کـه نیسـتیک دوسـت که بـا او غـم دل بـتـوان گفـت
***
اول بــــــه وفـــــا مـــــی وصـــــالـــــم دردادچـون مـسـت شـدم جـام جـفـا را سـرداد
پــــــر آب دو دیـــــده و پــــــر از آتــــــش دلخــــاک ره او شـــدم بــــه بــــادم بــــرداد
***
نــی دولـــت دنــیــا بـــه ســـتـــم مــی ارزدنـی لــذت مــســتــی اش الــم مــی ارزد
نــه هـفــت هــزار ســالــه شــادی جــهــانایـن مــحــنـت هـفــت روزه غــم مـی ارزد
***
هـر دوســت کـه دم زد ز وفـا دشـمـن شــدهــر پـــاکــروی کــه بـــود تــردامــن شــد
گـویـنـد شـب آبـسـتـن و ایـن اسـت عـجـبکــاو مــرد نــدیـد از چــه آبــســتــن شــد
***
چــون غــنــچــه گــل قــرابـــه پـــرداز شــودنـرگـس بــه هـوای مـی قـدح ســاز شـود
فــارغ دل آن کــســی کــه مــانـنــد حــبــابهـم در ســر مــیـخــانـه ســرانــداز شــود
***
بــا مــی بــه کــنــار جــوی مــی بــایـد بــودوز غــصــه کــنـاره جــوی مـی بــایـد بــود
ایـن مـدت عــمـر مـا چــو گـل ده روز اســتخــنـدان لـب و تــازه روی مـی بــایـد بــود
***
ایــن گــل ز بـــر هــمــنــفــســی مــی آیــدشــادی بــه دلــم از او بــســی مــی آیـد
پــیـوســتــه از آن روی کـنـم هـمـدمـی اشکــز رنـگ وی ام بــوی کــســی مــی آیـد
***
از چــرخ بــه هــر گــونــه هــمــی دار امــیـدوز گــردش روزگـــار مــی لــرز چـــو بـــیــد
گـفــتــی کــه پــس از ســیـاه رنـگـی نـبــودپـس موی سـیاه من چـرا گـشـت سـفـید
***
ایــام شـــبـــاب اســـت شـــراب اولـــیــتـــربـــا ســبــز خــطــان بــاده نــاب اولــیــتــر
عـالم همه سـر بـه سـر ربـاطـیسـت خـرابدر جـــای خـــراب هــم خـــراب اولــیــتـــر
***
خــوبـــان جــهــان صــیــد تــوان کــرد بــه زرخوش خوش بر از ایشان بتوان خورد به زر
نـرگـس کـه کـلـه دار جــهـان اسـت بــبــیـنکــاو نــیــز چـــگــونــه ســر درآورد بـــه زر
***
ســـیــلــاب گــرفـــت گــرد ویــرانــه عـــمــروآغـــاز پـــری نــهــاد پـــیــمــانــه عـــمــر
بیدار شو ای خواجه که خوش خوش بـکشدحـــمــال زمــانــه رخــت از خــانــه عــمــر
***
عـــشـــق رخ یـــار بــــر مـــن زار مـــگـــیـــربــر خــســتــه دلــان رنـد خــمــار مــگــیـر
صـوفـی چــو تــو رســم رهـروان مـی دانـیبــر مــردم رنــد نـکــتــه بــســیـار مــگــیـر
***
در ســـنــبـــلــش آویــخـــتـــم از روی نــیــازگــفــتـــم مــن ســودازده را کــار بـــســاز
گــفــتــا کــه لـبــم بــگــیـر و زلـفــم بــگــذاردر عــیـش خــوش آویـز نـه در عــمــر دراز
***
مـــردی ز کـــنـــنـــده در خـــیـــبــــر پــــرساســرار کــرم ز خــواجـــه قــنــبـــر پـــرس
گـر طـالـب فـیـض حـق بــه صـدقـی حــافـظسـر چـشـمـه آن ز سـاقـی کـوثــر پــرس
***
چـشم تـو که سحـر بـابـل اسـت اسـتـادشیــا رب کــه فــســونــهــا بــرواد از یــادش
آن گـوش کـه حـلـقـه کـرد در گـوش جــمـالآویـــزه در ز نــــظــــم حــــافــــظ بــــادش
***
ای دوســت دل از جــفـای دشــمـن درکـشبـــا روی نــکــو شـــراب روشـــن درکـــش
بــا اهـل هـنــر گــوی گــریـبــان بــگــشــایوز نـــااهـــلـــان تـــمـــام دامـــن درکـــش
***
مـاهـی کـه نـظــیـر خــود نـدارد بــه جــمـالچون جـامه ز تـن بـرکشد آن مشکین خال
در ســیـنــه دلــش ز نــازکــی بــتــوان دیــدمـــانــنـــده ســـنـــگ خـــاره در آب زلـــال
***
در بـــاغ چـــو شـــد بـــاد صــبـــا دایــه گــلبــربــســت مــشــاطــه وار پــیــرایـه گــل
از سـایه بـه خـورشـیـد اگـرت هـسـت امـانخـورشـیـد رخـی طـلـب کـن و سـایه گـل
***
لــب بـــاز مــگــیــر یــک زمــان از لــب جــامتــا بــسـتــانـی کـام جــهـان از لـب جــام
در جام جهان چو تلخ و شیرین به هم استایــن از لــب یــار خــواه و آن از لــب جـــام
***
در آرزوی بــــــوس و کــــــنــــــارت مــــــردموز حــــســــرت لـــعــــل آبــــدارت مـــردم
قــــصــــه نـــکـــنـــم دراز کـــوتــــاه کـــنـــمبــــازآ بــــازآ کــــز انــــتــــظــــارت مــــردم
***
عــــمــــری ز پـــــی مــــراد ضـــــایــــع دارموز دور فــلــک چــیـســت کــه نـافــع دارم
بـا هر کـه بـگـفـتـم کـه تـو را دوسـت شـدمشـد دشـمـن مـن وه کـه چـه طـالـع دارم
***
مــن حــاصــل عــمــر خــود نـدارم جــز غــمدر عــشــق ز نـیـک و بــد نـدارم جــز غـم
یــک هـــمـــدم بـــاوفـــا نـــدیـــدم جـــز دردیــک مــونــس نــامـــزد نــدارم جـــز غـــم
***
چــون بــاده ز غـم چــه بــایـدت جــوشـیـدنبــا لـشــگـر غـم چــه بــایـدت کـوشـیـدن
ســبــز اســت لـبــت ســاغـر از او دور مـدارمـی بـر لـب سـبـزه خـوش بـود نـوشـیدن
***
ای شــرمــزده غــنــچـــه مــســتـــور از تـــوحــیـران و خــجــل نـرگـس مـخـمـور از تــو
گــل بـــا تـــو بـــرابـــری کـــجـــا یــارد کـــردکـــاو نـــور ز مـــه دارد و مـــه نـــور از تـــو
***
چـشـمـت کـه فـسـون و رنگ می بـازد از اوافـسـوس کـه تــیـر جـنـگ مـی بــارد از او
بــس زود مـلـول گـشـتــی از هـمـنـفـســانآه از دل تــو کــه ســنــگ مــی بــارد از او
***
ای بــاد حــدیــث مــن نــهــانــش مــی گــوســر دل مــن بــه صــد زبــانـش مـی گــو
مـی گـو نـه بــدانـســان کـه مـلـالـش گـیـردمـی گـو سـخـنـی و در مـیـانـش مـی گـو
***
ای ســـایــه ســنــبـــلــت ســمــن پـــروردهیــــاقــــوت لــــبـــــت در عــــدن پــــرورده
هـمـچــون لـب خــود مـدام جــان مـی پــرورزان راح کـه روحــیـســت بــه تــن پــرورده
***
گــفــتــی کــه تــو را شــوم مـدار انـدیـشــهدل خـوش کـن و بـر صـبـر گـمـار انـدیشـه
کو صبـر و چـه دل، کآنچـه دلش می خـوانندیـک قـطـره خــون اسـت و هـزار انـدیـشـه
***
آن جـــام طــرب شــکــار بـــر دســـتـــم نــهوان ســاغــر چــون نـگـار بــر دســتــم نـه
آن مـی کـه چـو زنـجــیـر بــپــیـچـد بــر خـوددیــوانــه شــدم بـــیــار بـــر دســتـــم نــه
***
بــا شـاهـد شـوخ شـنـگ و بــا بــربـط و نـیکـنـجـی و فـراغـتـی و یک شـیـشـه مـی
چــون گــرم شــود ز بـــاده مــا را رگ و پــیمــنـت نــبــریـم یـک جــو از حــاتــم طــی
***
قـسـام بـهـشـت و دوزخ آن عـقـده گـشـایمـــا را نـــگـــذارد کـــه درآیـــیـــم ز پــــای
تــا کــی بــود ایـن گــرگ ربــایـی، بــنـمــایسـرپـنجـه دشـمن افـکن ای شـیر خـدای
***
ای کــاش کــه بـــخـــت ســازگــاری کــردیبــــا جــــور زمـــانـــه یـــار یـــاری کـــردی
از دســت جــوانــی ام چــو بـــربــود عــنــانپـــیـــری چـــو رکـــاب پـــایـــداری کـــردی
***
گــر هـمــچــو مـن افــتــاده ایـن دام شــویای بــس کـه خــراب بــاده و جــام شــوی
مـا عـاشـق و رند و مسـت و عـالـم سـوزیمبــا مـا مـنـشــیـن اگــر نـه بــدنـام شــوی



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.