ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ١٠

RSS
تغییر یافته در 2011/08/15 17:32 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فردوسی
طـلسـمی کـه ضـحـاک سـازیده بـودسـرش بـه آسمان بـرفرازیده بـود
فــــریـــدون ز بــــالـــا فــــرود آوریـــدکـه آن جـز بـه نـام جـهـانـدار دیـد
وزان جــادوان کــانــدر ایــوان بـــدنــدهـمــه نــامــور نـره دیـوان بــدنــد
سـرانشـان بـه گرز گران کـرد پـسـتنشـسـت از بـرگـاه جـادوپـرسـت
نــهــاد از بــر تــخــت ضــحــاک پــایکلاه کئی جست و بـگرفت جـای
بـــرون آوریــد از شــبـــســتـــان اویبـتـان سیه موی و خـورشید روی
بـفرمود شسـتـن سرانشان نخـستروانشـان ازان تـیرگیها بـشـسـت
ره داور پـــــاک بـــــنــــمــــودشــــانز آلــودگــی پــس بــپــالـودشــان
کــه پــرورده بــت پــرســتــان بــدنــدسراسیمه بـرسـان مستـان بـدند
پـــس آن دخــتــران جــهــانــدار جــمبـه نـرگـس گـل سـرخ را داده نـم
گــشــادنــد بـــر آفــریــدون ســخــنکه نو بـاش تـا هست گیتی کهن
چه اختـر بـد این از تـو ای نیک بـختچـه بـاری ز شـاخ کدامین درخـت
کــه ایـدون بــه بــالـیـن شــیـرآمـدیســتــمـکــاره مــرد دلــیـر آمــدی
چـه مـایه جـهـان گـشـت بـر مـا بـبـدز کــردار ایــن جــادوی بــی خــرد
ندیدیم کس کاین چنین زهره داشتبـدین پـایگـه از هنر بـهره داشـت
کـــش انـــدیــشـــه گـــاه او آمـــدیو گــــرش آرزو جـــــاه او آمــــدی
چـنین داد پـاسـخ فـریدون کـه تـخـتنماند بـه کـس جـاودانه نه بـخـت
مــنـم پــور آن نـیـک بــخــت آبــتــیـنکه بـگرفـت ضـحـاک ز ایران زمین
بـکشتـش بـه زاری و من کینه جـوینهادم سـوی تـخـت ضـحـاک روی
هـمـان گـاو بــر مـایـه کــم دایـه بــودز پـیکـر تـنـش همـچـو پـیرایه بـود
ز خــون چــنـان بــی زبــان چــارپــایچــه آمــد بــرآن مـرد نـاپــاک رای
کـمـر بـسـتـه ام لـاجـرم جـنـگـجـویاز ایـران بـه کـیـن انـدر آورده روی
ســرش را بــدیـن گــرزه گــاو چــهــربـکوبـم نه بـخـشایش آرم نه مهر
چـو بــشـنـیـد ازو ایـن سـخـن ارنـوازگـشـاده شـدش بــر دل پــاک راز
بــدو گـفــت شــاه آفــریـدون تــویـیکـه ویران کـنی تـنـبـل و جـادویی
کجـا هوش ضحـاک بـر دسـت تـستگشاد جهان بـر کمربـست تـست
ز تـخـم کـیـان مـا دو پـوشـیـده پــاکشــده رام بــا او ز بــیــم هــلــاک
همی جـفت مان خـواند او جـفت مارچـگـونـه تـوان بـودن ای شـهـریـار
فــریــدون چــنــیـن پــاســخ آورد بــازکــه گـر چــرخ دادم دهـد از فــراز
بــــبــــرم پــــی اژدهــــا را ز خــــاکبـشـویـم جـهـان را ز نـاپـاک پـاک
بـبـاید شـمـا را کـنـون گـفـت راسـتکه آن بی بها اژدهافش کجاست
بـــرو خـــوب رویــان گـــشـــادنــد رازمـگـر کـه اژدهـا را سـرآید بـه گـاز
بــگـفـتـنـد کـاو سـوی هـنـدوسـتــانبــشـد تـا کـنـد بـنـد جـادوسـتـان
بـــبـــرد ســر بــی گــنــاهــان هــزارهـراسـان شـدسـت از بـد روزگـار
کـجـا گـفـتـه بـودش یکـی پـیشـبـینکـه پـردخـتـگـی گـردد از تـو زمین
کــه آیـد کــه گـیـرد ســر تــخــت تــوچــگـونـه فـرو پــژمـرد بــخــت تــو
دلـش زان زده فــال پــر آتــشــســتهمه زندگـانی بـرو ناخـوشـسـت
هــمــی خــون دام و دد و مــرد و زنبـــریــزد کـــنــد در یــکــی آبـــدن
مگـر کـاو سـرو تـن بـشـوید بـه خـونشـود فـال اخـتـرشـناسـان نگـون
هـمـان نـیز از آن مـارهـا بـر دو کـفـتبـه رنج درازسـت مانده شـگـفـت
ازیـن کــشــور آیــد بــه دیـگــر شــودز رنــج دو مــار ســـیــه نــغــنــود
بــیــامــد کــنــون گــاه بــازآمــدنــشکـه جـایی نـبـایـد فـراوان بـدنـش
گـشـاد آن نـگـار جــگـر خــسـتــه رازنــهــاده بــدو گــوش گــردن فــراز



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.