ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ١

RSS
تغییر یافته در 2011/08/15 17:37 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فردوسی
مـنـوچــهـر یـک هـفـتــه بــا درد بــوددو چــشـمـش پــر آب و رخـش زرد بــود
بــهـشـتــم بــیـامـد مـنـوچـهـر شـاهبــســر بـــر نــهــاد آن کــیــانــی کــلــاه
هــمـــه پـــهــلـــوانــان روی زمــیــنبـــرو یــکـــســـره خـــوانــدنــد آفـــریــن
چـو دیهـیـم شـاهـی بـسـر بـر نـهـادجــهــان را ســراســر هــمــه مــژده داد
بـــه داد و بــه آیــیــن و مــردانــگــیبـــه نــیــکــی و پـــاکــی و فــرزانــگــی
مـنم گـفـت بـر تـخـت گـردان سـپـهرهمم خشم و جنگست و هم داد و مهر
زمـیـن بــنـده و چــرخ یـار مــنـســتســـر تـــاجـــداران شــکــار مــنــســـت
هـمــم دیـن و هـم فــره ایـزدیـســتهـمـم بـخـت نـیکـی و هم بـخـردیسـت
شــب تــار جــویــنــده کــیــن مــنــمهــمـــان آتـــش تـــیــز بـــرزیــن مـــنــم
خـداونـد شـمـشـیـر و زریـنـه کـفـشفـــــرازنــــده کـــــاویــــانــــی درفـــــش
فـــروزنـــده مـــیــغ و بـــرنــده تـــیــغبـــجـــنــگ انــدرون جـــان نــدارم دریــغ
گــه بــزم دریـا دو دســت مــنـســتدم آتــش از بــر نـشــســت مــنــســت
بــدان را ز بــد دســت کــوتــه کــنـمزمــیــن را بــکــیـن رنــگ دیــبــه کــنــم
گــرایــنــده گــرز و نــمــایــنــده تـــاجفـــروزنــده مــلـــک بـــر تـــخـــت عـــاج
ابــا ایـن هــنــرهــا یـکــی بــنــده امجـــهــان آفـــریــن را پـــرســـتـــنــده ام
هـمـه دســت بــر روی گـریـان زنـیـمهــمــه داســـتـــانــهــا ز یــزدان زنــیــم
کـزو تـاج و تـخـتـسـت ازویـم سـپــاهازویـــم ســـپـــاس و بــــدویـــم پـــنـــاه
بـــــراه فـــــریـــــدون فـــــرخ رویــــمنــیــامــان کــهــن بـــود گــر مــا نــویــم
هر آنکـس که در هفـت کشـور زمینبــــگــــردد ز راه و بـــــتــــابــــد ز دیــــن
نــــمــــایـــنــــده رنــــج درویــــش رازبــــون داشـــتـــن مـــردم خـــویـــش را
بـرافـراخـتـن سـر بـه بـیشـی و گـنجبـــه رنــجـــور مــردم نــمـــایــنــده رنــج
همـه نـزد مـن سـر بـه سـر کـافـرنـدوز آهـــرمـــن بـــدکـــنـــش بـــدتـــرنـــد
هر آن کـس که او جـز بـرین دین بـودز یــزدان و از مـــنـــش نـــفـــریــن بـــود
وزان پـس بـه شـمشیر یازیم دسـتکـنم سـر بـه سـر کـشـور و مرز پـسـت
هــمـــه پـــهــلـــوانــان روی زمــیــنمـــنــوچـــهــر را خـــوانـــدنـــد آفـــریــن
کــه فــرخ نــیـای تــو ای نـیـکــخــواهتـــرا داد شـــاهــی و تـــخـــت و کــلــاه
تــــرا بــــاد جـــاویـــد تــــخـــت ردانهـــمـــان تـــاج و هــم فـــره مـــوبـــدان
دل مـا یـکـایـک بــه فــرمـان تــســتهـمــان جــان مــا زیـر پــیـمـان تــســت
جـهان پـهلوان سام بـر پـای خـاستچـنـیـن گـفـت کـای خـسـرو داد راسـت
ز شـاهـان مـرا دیـده بــر دیـدنـســتز تـــو داد و ز مــا پـــســنــدیــدنــســـت
پـــدر بـــر پـــدر شــاه ایــران تــویــیگـــزیــن ســـواران و شـــیــران تـــویــی
تـــرا پـــاک یـــزدان نـــگـــه دار بــــاددلــت شــادمــان بـــخــت بـــیــدار بـــاد
تـــو از بـــاســـتـــان یــادگــار مــنــیبـــه تـــخـــت کئی بـــر بـــهــار مـــنــی
بــه رزم انــدرون شــیـر پــایـنــده ایبــه بـــزم انــدرون شــیــد تــابــنــده ای
زمــیـن و زمــان خــاک پــای تــو بــادهـمــان تــخــت پــیـروزه جــای تــو بــاد
تو شستی به شمشیر هندی زمینبــه آرام بـــنــشــیــن و رامــش گــزیــن
ازین پـس هـمـه نـوبـت مـاسـت رزمتـرا جـای تـخـت اسـت و شـادی و بــزم
شــوم گــرد گــیـتــی بــرآیـم یـکــیز دشـــمـــن بــــبـــنـــد آورم انـــدکـــی
مـــرا پـــهــلـــوانــی نــیــای تـــو داددلــــم را خــــرد مــــهـــر و رای تــــو داد
بــرو آفــریــن کــرد بــس شــهــریــاربـــســـی دادش از گـــوهــر شـــاهــوار
چـو از پــیـش تـخـتـش گـرازیـد سـامپـــســش پــهــلــوانــان نــهــادنــد گــام
خــرامــیــد و شــد ســوی آرامــگــاههــمــی کــرد گــیــتــی بــه آیـیـن و راه



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.