ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ١١

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 01:39 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فردوسی
چـو بـرخـاست از خـواب بـا موبـدانیـکــی انـجــمـن کــرد بــا بــخــردان
گشاد آن سـخـن بـر سـتـاره شمرکـه فـرجـام این بـر چـه بـاشـد گـذر
دو گوهر چو آب و چو آتـش بـه همبــرآمـیـخـتـه بــاشـد از بــن سـتــم
هـمـانـا کـه بــاشـد بـه روز شـمـارفـــریـــدون و ضــــحــــاک را کـــارزار
از اخـتـر بــجـوئیـد و پـاسـخ دهـیـدهــمــه کــار و کــردار فــرخ نــهــیـد
ســتــاره شــنــاســان بــه روز درازهـمـی ز آسـمـان بــازجـسـتـنـد راز
بـدیـدنـد و بـا خـنـده پـیـش آمـدنـدکه دو دشمن از بخت خویش آمدند
بــه سـام نـریـمـان سـتــاره شـمـرچـنـیـن گـفـت کـای گـرد زرین کـمـر
تــرا مــژده از دخــت مــهـراب و زالکه بـاشـند هر دو بـه شـادی همال
ازیـن دو هـنــرمــنــد پــیـلــی ژیـانبــیـایـد بــبــنـدد بــه مــردی مــیـان
جـهـان زیـرپــای انـدر آرد بــه تــیـغنـهد تـخـت شـاه از بـر پـشـت مـیغ
بــبــرد پــی بــدســگـالـان ز خــاکبــه روی زمـیـن بــر نـمـانـد مـغــاک
نـه سـگـســار مـانـد نـه مـازنـدرانزمـیـن را بــشــویـد بــه گــرز گــران
بــه خــواب انـدرد آرد سـر دردمـنـدبـــبـــنــدد در جـــنــگ و راه گــزنــد
بــدو بــاشــد ایــرانــیــان را امــیــدازو پـــهـــلـــوان را خـــرام و نـــویــد
پـی بـاره ای کـو چـمـاند بـه جـنگبــمـالـد بــرو روی جــنـگـی پــلـنـگ
خـنـک پـادشـاهـی کـه هـنـگـام اوزمــانــه بــه شــاهــی بــرد نــام او
چـو بـشـنید گـفـتـار اخـتـرشـنـاسبـخـندید و پـذرفت ازیشـان سـپـاس
بـبـخشیدشان بـی کران زر و سیمچـو آرامـش آمـد بــه هـنـگـام بــیـم
فــرســتــاده زال را پــیـش خــوانـدزهـر گـونـه بــا او سـخــنـهـا بــرانـد
بـگفتش که بـا او بـه خوبـی بـگویکــه ایــن آرزو را نــبـــد هــیــچ روی
ولیکن چو پـیمان چنین بـد نخستبــهـانـه نـشـایـد بـه بـیـداد جـسـت
من اینک بـه شـبـگـیر ازین رزمـگـاهسـوی شـهـر ایـران گـذارم ســپــاه
فــرســـتـــاده را داد چـــنــدی درمبــدو گــفــت خــیـره مـزن هـیـچ دم
گسی کردش و خود به راه ایستادسـپــاه و سـپـهـبــد از آن کـار شـاد
بـبـسـتـنـد از آن گـرگـسـاران هـزارپــیـاده بــه زاری کــشــیـدنـد خــوار
دو بـهره چو از تیره شب درگذشتخــروش ســواران بــرآمـد ز دشــت
هـمـان نـالــه کــوس بــا کــره نـایبـــرآمــد ز دهــلــیــز پـــرده ســرای
سـپـهبـد سـوی شـهر ایران کشیدســپــه را بــه نـزد دلـیـران کـشـیـد
فــرســتــاده آمــد دوان ســوی زالابــا بــخــت پــیـروز و فـرخـنـده فـال
گــرفــت آفــریــن زال بــر کــردگــاربــران بـــخــشــش گــردش روزگــار
درم داد و دیـــــنــــــار درویـــــش رانــوازنــده شــد مــردم خـــویــش را



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.