ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٢٥

RSS
تغییر یافته در 2011/08/15 17:42 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فردوسی
بــســی بــرنــیـامــد بــریـن روزگــارکــه آزاده ســرو انــدر آمــد بـــه بـــار
بـــهــار دل افـــروز پـــژمـــرده شـــددلـش را غـم و رنـج بــســپــرده شـد
شکم گشـت فربـه و تـن شـد گرانشــد آن ارغــوانـی رخــش زعــفــران
بــدو گـفـت مـادر کـه ای جــان مـامچـه بـودت که گشتـی چـنین زرد فام
چـنین داد پـاسخ که من روز و شبهـمـی بــرگـشــایـم بــه فــریـاد لـب
هــمــانــا زمــان آمــدســـتـــم فــرازوزیــن بـــار بـــردن نـــیـــابـــم جـــواز
تو گویی به سنگستم آگنده پوستو گـر آهنـسـت آنـکـه نـیز انـدروسـت
چـــنــیــن تـــا گــه زادن آمــد فـــرازبــه خــواب و بــه آرام بـــودش نــیــاز
چـنان بـد که یک روز ازو رفـت هوشاز ایــوان دســتـــان بـــرآمــد خــروش
خـروشید سیندخـت و بـشخود رویبـکند آن سـیه گیسـوی مشـک بـوی
یـکـایـک بــدســتــان رسـیـد آگـهـیکـه پـژمـرده شـد بـرگ سـرو سـهـی
بـــه بـــالــیــن رودابـــه شــد زال زرپــر از آب رخــسـار و خـسـتــه جــگـر
هـمـان پـر سـیمـرغـش آمـد بـه یـادبــخـنـدیـد و سـیـنـدخـت را مـژده داد
یـکـی مـجـمـر آورد و آتـش فـروخـتوزآن پـر سـیمـرغ لـخـتـی بـسـوخـت
هـم انـدر زمـان تـیره گـون شـد هـواپـــدیــد آمـــد آن مـــرغ فـــرمـــان روا
چـو ابـری کـه بـارانـش مـرجـان بـودچــه مـرجــان کــه آرایـش جــان بــود
بــــــرو کـــــرد زال آفــــــریـــــن درازســتــودش فــراوان و بـــردش نــمــاز
چنین گفت بـا زال کین غم چراستبـه چـشم هژبـر اندرون نم چـراسـت
کـزیـن سـرو سـیـمـیـن بـر مـاه روییـکــی نــره شــیـر آیـد و نــامــجــوی
کـه خــاک پــی او بــبــوسـد هـژبــرنـیـارد گـذشـتـن بــه سـر بــرش ابــر
از آواز او چــرم جــنــگــی پـــلــنــگشـود چـاک چـاک و بـخـاید دو چـنـگ
هـــران گـــرد کـــاواز کـــوپــــال اویبـــبــیــنــد بـــر و بـــازوی و یــال اوی
ز آواز او انـــــــدر آیـــــــد ز پــــــــایدل مــرد جــنــگــی بـــرآیــد ز جـــای
بــه جـای خـرد سـام سـنـگـی بــودبـه خـشـم اندرون شـیر جـنگـی بـود
بـه بــالـای سـرو و بـه نـیـروی پـیـلبـه آورد خـشـت افـگـنـد بــر دو مـیـل
نــیــایــد بــه گــیــتــی ز راه زهــشبـــه فــرمــان دادار نــیــکــی دهــش
بـــیــاور یــکــی خــنــجـــر آبـــگــونیــکــی مــرد بـــیــنــادل پــرفــســون
نخـستـین بـه می ماه را مست کنز دل بـیـم و انـدیـشـه را پـسـت کـن
بــکــافــد تــهـیـگــاه ســرو ســهـینــبـــاشـــد مـــر او را ز درد آگـــهــی
وزو بــچــه شــیــر بــیــرون کــشــدهـمـه پــهـلـوی مـاه در خــون کـشـد
وز آن پـس بـدوز آن کـجـا کـرد چـاکز دل دور کـن تــرس و تـیـمـار و بــاک
گیاهی که گویمت بـا شیر و مشـکبکوب و بکن هر سه در سایه خشک
بـسـاو و بــرآلـای بــر خـسـتـگـیـشبــبـیـنـی هـمـان روز پـیـوسـتـگـیـش
بــدو مـال ازان پــس یـکــی پــر مـنخــجــســتــه بــود ســایــه فــر مــن
تــرا زیـن ســخــن شـاد بــایـد بــدنبــه پــیـش جــهــانــدار بــایـد شــدن
کـه او دادت این خـسـروانی درخـتکـه هـر روز نـو بـشـکـفـانـدش بـخـت
بـدیـن کـار دل هـیـچ غـمـگـین مـدارکــه شــاخ بــرومــنـدت آمــد بــه بــار
بــگـفـت و یـکـی پــر ز بــازو بــکـنـدفــگـنـد و بــه پــرواز بــر شــد بــلـنـد
بـــشــد زال و آن پــر او بـــرگــرفــتبـرفت و بـکرد آنچـه گفت ای شگفت
بــدان کـار نـظـاره شـد یـک جــهـانهـمـه دیـده پـر خـون و خـسـتـه روان
فـرو ریخـت از مـژه سـیندخـت خـونکــه کــودک ز پــهـلـو کـی آیـد بــرون



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.