ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



پادشاهی زوطهماسپ

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 01:45 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فردوسی
شبـی زال بـنشست هنگام خوابسـخـن گفت بـسـیار ز افراسـیاب
هـم از رزم زن نـامــداران خــویـشوزان پــهـلـوانـان و یـاران خــویـش
همـی گـفـت هرچـنـد کـز پـهلـوانبــود بــخـت بــیـدار و روشـن روان
بــبــایـد یـکـی شـاه خــســرونـژادکـه دارد گـذشـتـه سـخـنـهـا بـیاد
بـه کـردار کشـتـیسـت کـار سـپـاههمش باد و هم بادبان تخت شاه
اگـر داردی طـوس و گـسـتـهـم فـرسـپـاهسـت و گـردان بـسـیار مـر
نزیبـد بـریشان همی تـاج و تـخـتبــبــایـد یـکـی شـاه بـیـداربــخـت
کـــه بـــاشـــد بـــدو فـــره ایــزدیبـــتــابــد ز دیــهــیــم او بــخــردی
ز تـخـم فـریـدون بـجـسـتـنـد چـنـدیـکـی شـاه زیـبــای تـخـت بـلـنـد
نـدیـدنـد جــز پــور طـهـمـاسـپ زوکـه زور کیان داشـت و فـرهنگ گو
بــشــد قــارن و مـوبــد و مــرزبــانسـپـاهـی ز بــامـیـن و ز گـرزبــان
یــکــی مــژده بــردنــد نــزدیـک زوکـه تـاج فـریدون بـه تـو گـشـت نو
سـپـهدار دسـتـان و یکسـر سـپـاهتــرا خــواسـتــنـد ای سـزاوار گـاه
چـو بــشـنـیـد زو گـفـتــه مـوبــدانهـمـان گـفــتــه قـارن و بــخــردان
بــیـامـد بــه نـزدیـک ایـران سـپــاهبـه سـر بــر نـهـاده کـیـانـی کـلـاه
بـه شـاهی بـرو آفـرین خـوانـد زالنشست از بـر تـخت زو پـنج سال
کـهن بـود بـر سـال هـشـتـاد مـردبـداد و بـه خوبـی جـهان تـازه کرد
سـپــه را ز کـار بــدی بــاز داشـتکه بـا پـاک یزدان یکی راز داشـت
گرفتـن نیارسـت و بـسـتـن کسیوزان پـس ندیدند کشـتـن بـسـی
همان بـد که تـنگی بـد اندر جـهانشده خـشک خـاک و گیا را دهان
نـیامـد هـمـی ز اسـمـان هیچ نـمهـمـی بـرکـشـیـدنـد نـان بــا درم
دو لشکر بـران گونه تـا هشت ماهبــه روی انــدر آورده روی ســپــاه
نـکــردنــد یـکــروز جــنـگــی گــراننــه روز یــلــان بــود و رزم ســران
ز تـنگی چـنان شد که چـاره نماندسـپـه را همـی پـود و تـاره نمـاند
سخن رفتشان یک به یک همزبانکـه از مـاسـت بـر مـا بـد آسـمـان
ز هر دو سـپـه خـاسـت فریاد و غوفــرســتــاده آمــد بــه نــزدیـک زو
کـه گر بـهر ما زین سـرای سـپـنجنـیـامــد بــجــز درد و انـدوه و رنـج
بــیـا تــا بــبــخــشـیـم روی زمـیـنســرایـیــم یــک بــا دگــر آفــریــن
سـر نـامـداران تـهی شـد ز جـنـگز تـــنــگــی نــبـــد روزگــار درنــگ
بــر آن بــرنـهـادنـد هـر دو سـخــنکــه در دل نــدارنــد کــیـن کــهـن
بـبـخشند گیتی بـه رسم و به دادز کــار گــذشـــتـــه نــیــارنــد یــاد
ز دریــای پـــیــکــنــد تــا مــرز تــورازان بـخـش گـیتـی ز نزدیک و دور
روارو چـنـیـن تـا بـه چـیـن و خـتـنسـپـردنـد شـاهـی بـران انـجـمـن
ز مـرزی کــجــا مـرز خــرگــاه بــودازو زال را دســـت کـــوتـــاه بــــود
وزیـن روی تــرکــان نــجــویـنــد راهچـنین بـخـش کردند تـخـت و کلاه
سـوی پـارس لشـکـر بـرون راند زوکـهـن بـود لـیـکـن جـهـان کـرد نـو
سـوی زابــلـسـتــان بــشـد زال زرجـهـانـی گـرفـتـنـد هـر یک بـه بـر
پـر از غـلغـل و رعـد شـد کوهسـارزمین شد پـر از رنگ و بـوی و نگار
جهان چون عروسی رسیده جـوانپــر از چــشــمـه و بــاغ و آب روان
چــو مــردم بــدارد نــهـاد پــلــنــگبــگــردد زمــانـه بــرو تــار و تــنـگ
مـهـان را هـمـه انـجــمــن کــرد زوبــه دادار بــر آفــریـن خــوانــد نــو
فـراخـی کـه آمـد ز تــنـگـی پــدیـدجـهـان آفـرین داشـت آن را کـلـید
بـه هر سو یکی جشنگه ساختـنددل از کـین و نـفـرین بـپـرداخـتـنـد
چـنـین تـا بـرآمـد بـرین سـال پـنـجنـبــودنـد آگــه کــس از درد و رنـج
بــبــد بــخــت ایــرانــیــان کــنــدروشـد آن دادگـســتــر جــهـانـدار زو



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.