ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٩

RSS
تغییر یافته در 2011/08/15 17:48 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فردوسی
وزانــجـــا ســوی راه بـــنــهــاد رویچــنــان چــون بــود مــردم راه جــوی
همی رفـت پـویان بـه جـایی رسـیدکــه انـدر جــهـان روشــنــایـی نـدیـد
شـب تـیره چـون روی زنـگـی سـیاهسـتـاره نـه پـیدا نـه خـورشـید و مـاه
تـو خورشید گفتی بـه بـند اندرستســتــاره بــه خــم کـمـنـد انـدرسـت
عــنـان رخــش را داد و بــنـهـاد روینـه افـراز دیـد از سـیـاهـی نـه جــوی
وزانـجــا ســوی روشـنـایـی رسـیـدزمـیـن پـرنـیـان دیـد و یـکـسـر خـویـد
جــهـانـی ز پــیـری شــده نـوجــوانهـــمـــه ســـبــــزه و آبـــهـــای روان
همـه جـامـه بـر بـرش چـون آب بـودنـیـازش بــه آســایـش و خــواب بــود
بـــرون کــرد بـــبـــر بــیــان از بــرشبـه خـوی اندرون غـرقـه بـد مغـفـرش
بـــگــســتــرد هــر دو بـــر آفــتـــاببـه خـواب و بـه آسـایش آمـد شـتـاب
لگـام از سـر رخـش بـرداشـت خـواررهــا کــرد بــر خــویــد در کــشــتــزار
بپوشید چون خشک شد خود و بـبرگــیــاکــرد بــســتــر بــســان هــژبــر
بــخــفــت و بــیـاســود از رنــج تــنهم از رخش غم بـد هم از خویشتـن
چـو در سبـزه دید اسپ را دشتـوانگــشــاده زبــان ســوی او شــد دوان
سـوی رسـتـم و رخـش بـنـهاد روییــکــی چــوب زد گــرم بــر پــای اوی
چــو از خـواب بــیـدار شـد پــیـلـتــنبــدو دشــتــوان گـفـت کـای اهـرمـن
چـرا اسـپ بــر خـویـد بــگـذاشـتـیبــــر رنـــج نـــابـــرده بـــرداشـــتـــی
ز گـفـتــار او تــیـز شــد مـرد هـوشبـجـسـت و گرفـتـش یکایک دو گوش
بــیـفـشــرد و بــرکـنـد هـر دو ز بــننـگـفـت از بــد و نـیـک بــا او سـخــن
سـبـک دشـتـبـان گوش را بـرگرفـتغـریـوان و مـانـده ز رسـتـم شـگـفـت
بـــدان مــرز اولـــاد بـــد پـــهــلـــوانیــکــی نــامــجـــوی دلــیــر و جـــوان
بـشد دشـتـبـان پـیش او بـا خـروشپر از خون بـه دستش گرفته دو گوش
بــدو گـفـت مـردی چــو دیـو ســیـاهپــلـنـگـیـنـه جــوشــن از آهـن کــلـاه
همه دشـت سـرتـاسـر آهرمنسـتوگـر اژدهـا خـفـتـه بــر جـوشـنـسـت
بـرفـتـم که اسـپـش بـرانم ز کشـتمرا خود بـه اسپ و به کشته نهشت
مـرا دیـد بـرجـسـت و یـافـه نـگـفـتدو گـوشـم بـکـند و همـانجـا بـخـفـت
چــو بــشـنـیـد اولـاد بــرگـشـت زودبـــرون آمــد از درد دل هــمــچــو دود
که تـا بـنگرد کاو چـه مردسـت خـودابـــا او ز بـــهــر چــه کــردســت بـــد
هـمـی گــشــت اولــاد در مــرغــزارابــــا نـــامـــداران ز بـــهـــر شـــکـــار
چو از دشتـبـان این شگفتـی شنیدبــه نـخـچـیـر گـه بــر پـی شـیـر دیـد
عـنـان را بــتــابــیـد بــا ســرکـشـانبـدان سـو کـه بـود از تـهمـتـن نشـان
چـو آمد بـه تـنگ اندرون جـنگـجـویتـهـمـتـن سـوی رخـش بــنـهـاد روی
نشست از بـر رخش و رخشنده تیغکـشـیـد و بــیـامـد چــو غـرنـده مـیـغ
بــدو گـفـت اولـاد نـام تــو چـیـسـتچـه مردی و شـاه و پـناه تـو کـیسـت
نــبــایـســت کــردن بــریـن ره گــذرره نــــره دیـــوان پــــرخــــاشــــخــــر
چـنین گفـت رسـتـم که نام من ابـراگـــر ابـــر بـــاشـــد بـــه زور هــژبـــر
هـــمـــه نـــیـــزه و تـــیــغ بـــار آوردســــران را ســــر انـــدر کـــنـــار آورد
بــه گـوش تــو گـر نـام مـن بــگــذرددم و جــان و خــون و دلـت بــفـسـرد
نـیامـد بـه گـوشـت بـه هر انـجـمـنکـــمــنــد و کــمــان گــو پـــیــلــتـــن
هـران مـام کـاو چـون تـو زایـد پـسـرکـفــن دوز خــوانـیـمـش ار مـویـه گـر
تـو بـا این سـپـه پـیش من رانده ایهـمـی گـو ز بـرگـنـبـد افـشـانـده ای
نــهـنــگ بــلــا بــرکــشــیـد از نـیـامبــیـاویـخـت از پــیـش زیـن خـم خــام
چــو شــیــر انــدر آمــد مــیــان بــرههـمـه رزمـگـه شـد ز کـشــتــه خــره
بـه یک زخـم دو دو سـرافـگـند خـوارهمـی یافـت از تـن بـه یک تـن چـهار
سـران را ز زخـمـش بـه خـاک آوریـدسـر سـرکـشـان زیـر پـی گـسـتـریـد
در و دشــت شــد پــر ز گـرد ســوارپــراگـنـده گـشــتــنـد بــر کـوه و غــار
همی گـشـت رسـتـم چـو پـیل دژمکـمـنـدی بـه بـازو درون شـصـت خـم
بــه اولـاد چـون رخـش نـزدیـک شـدبـــه کــردار شــب روز تـــاریــک شــد
بــیـفــگــنــد رســتــم کــمــنــد درازبـــه خــم انــدر آمــد ســر ســرفــراز
از اسپ اندر آمد دو دستش ببستبـپـیش اندر افگند و خـود بـرنشسـت
بـدو گفت اگر راسـت گویی سـخـنز کـژی نـه ســر یـابــم از تــو نـه بــن
نــمــایـی مــرا جــای دیـو ســپــیــدهـمـان جــای پــولـاد غــنـدی و بــیـد
بـه جایی که بـستست کاووس کیکـسـی کـاین بـدیها فـگـندسـت پـی
نــمــایـی و پــیـدا کــنـی راســتــینـیـاری بــه کــار انــدرون کــاســتــی
من این تـخـت و این تـاج و گرز گرانبــــگـــردانـــم از شــــاه مـــازنـــدران
تـو بـاشـی بـرین بـوم و بـر شـهریارار ایــدونـــک کـــژی نــیــاری بـــکـــار
بــدو گــفــت اولـاد دل را ز خــشــمبــپـرداز و بـگـشـای یـکـبــاره چـشـم
تـــن مــن مــپـــرداز خــیــره ز جــانبـیـابـی ز مـن هـرچ خـواهـی هـمـان
تــرا خــانــه بـــیــد و دیــو ســپــیــدنـمــایـم مــن ایـن را کــه دادی نـویـد
به جایی که بـستست کاووس شاهبــگـویـم تـرا یـک بـه یـک شـهـر و راه
از ایــدر بــه نــزدیـک کــاووس کــیصـد افگنده بـخـشـیده فـرسـنگ پـی
وزانـجــا سـوی دیـو فـرســنـگ صـدبـــیــایــد یــکـــی راه دشـــوار و بـــد
مـیان دو صـد چـاهسـاری شـگـفـتبــه پــیـمـایـش انـدازه نـتـوان گـرفـت
مـیان دو کـوهـسـت این هول جـاینــپــریــد بـــر آســمــان بــر هــمــای
ز دیــوان جـــنـــگـــی ده و دو هــزاربـه شـب پـاسـبــانـنـد بــر چـاهـسـار
چــو پــولـاد غـنـدی ســپــهـدار اویچـو بـیدسـت و سـنـجـه نگـهدار اوی
یـکـی کـوه یـابــی مـر او را بــه تــنبــر و کـتــف و یـالـش بــود ده رســن
تـرا بـا چـنـین یـال و دسـت و عـنـانگـــذارنــده گـــرز و تـــیــغ و ســـنــان
چــنـیـن بــرز و بــالـا و ایـن کـار کـردنه خـوب اسـت بـا دیو جـسـتـن نبـرد
کزو بـگذری سـنگلاخـسـت و دشتکــه آهــو بــران ره نــیــارد گــذشــت
چـو زو بــگـذری رود آبــسـت پـیـشکـه پـهنـای او بـر دو فـرسـنـگ بـیش
کـــنـــارنــگ دیــوی نــگـــهــدار اویهــمــه نــره دیـوان بــه فــرمــان اوی
وزان روی بـــزگــوش تــا نــرم پـــایچـو فرسـنگ سـیصد کشیده سـرای
ز بـــزگـــوش تـــا شـــاه مــازنــدرانرهـی زشــت و فـرســنـگـهـای گـران
پــراگــنــده در پــادشــاهــی ســوارهـمـانـا کـه هـسـتـنـد سـیـصـدهـزار
ز پـیـلـان جـنـگـی هـزار و دویـسـتکزیشان به شهر اندرون جای نیست
نــتــابــی تــو تــنـهـا و گــرز آهـنـیبـــســـایــدت ســوهــان آهــرمــنــی
چـنـان لـشـکـری بــا سـلـیـح و درمنــبـــیــنــی ازیــشــان یــکــی را دژم
بــخــنـدیـد رســتــم ز گـفــتــار اویبــدو گـفــت اگـر بــا مـنـی راه جــوی
بــبــیـنـی کـزیـن یـک تــن پــیـلـتـنچــه آیــد بـــران نــامــدار انــجـــمــن
بـــه نـــیـــروی یــزدان پـــیـــروزگـــربـه بـخـت و بـه شـمـشـیر تـیز و هنر
چــو بــیــنــنــد تــاو بــر و یــال مــنبــه جـنـگ انـدرون زخـم گـوپــال مـن
بـه درد پـی و پـوسـتـشـان از نهیبعـــنــان را نــدانــنــد بـــاز از رکــیــب
ازان سـو کـجـا هسـت کـاووس کیمـــرا راه بـــنـــمـــای و بــــردار پـــی
نــیــاســود تــیـره شــب و پــاک روزهـمـی رانـد تـا پــیـش کـوه اسـپــروز
بـدانجـا کـه کـاووس لشـکـر کـشـیدز دیـــوان جـــادو بـــدو بـــد رســـیـــد
چـو یک نیمه بـگذشت از تـیره شبخـروش آمـد از دشـت و بـانگ جـلـب
بــه مــازنــدران آتــش افــروخــتــنـدبـه هر جـای شمعی همی سوختـند
تـهمتـن بـه اولاد گفت آن کجـاسـتکه آتـش بـرآمد همی چـپ و راسـت
در شــهـر مـازنـدران اســت گــفــتکـه از شـب دو بـهـره نـیـارنـد خـفـت
بــدان جــایـگــه بــاشــد ارژنـگ دیـوکـه هـزمـان بــرآیـد خــروش و غــریـو
بـخـفـت آن زمان رسـتـم جـنگجـویچـو خـورشـیـد تـابــنـده بـنـمـود روی
بـــپـــیــچــیــد اولــاد را بـــر درخــتبـه خـم کـمـنـدش درآویخـت سـخـت
بــه زیــن انــدر افــگــنــد گــرز نــیــاهـمــی رفــت یـکــدل پــر از کــیـمـیـا



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.