ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ١٢

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 01:52 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فردوسی
تهمتـن بـرانگیخت رخش از شتـابپـس پـشـت جـنگ آور افراسـیاب
چـنین گفت بـا رخش کای نیک یارمـکـن سـسـتـی انـدر گـه کـارزار
که من شاه را بـر تو بـی جان کنمبه خون سنگ را رنگ مرجان کنم
چـنان گـرم شـد رخـش آتـش گـهرکـه گـفـتـی بـرآمـد ز پـهلـوش پـر
ز فـتـراک بـگـشـاد رسـتـم کـمـنـدهـمـی خـواسـت آورد او را بـبـنـد
بـــه تــرک انــدر افــتــاد خــم دوالســپــهـدار تــرکــان بــدزدیـد یـال
و دیـگـر کــه زیـر انـدرش بــادپــایبــه کــردار آتــش بــرآمـد ز جــای
بــجــسـت از کـمـنـد گـو پــیـلـتــندهـن خـشـک وز رنـج پــر آب تـن
ز لشکر هرانکس که بد جنگ سازدو بــهـره نـیـامـد بـه خـرگـاه بــاز
اگر کشتـه بـودند اگر خـسـتـه تـنگــرفــتــار در دســت آن انـجــمـن
ز پــرمـایـه اســپــان زریـن سـتــامز تـرگ و ز شـمـشـیـر زرین نـیـام
جـزین هـرچـه پـرمـایه تـر بـود نـیـزبـه ایـرانـیـان مـانـد بـسـیـار چـیـز
مـیان بـازنگـشـاد کـس کـشـتـه رانـجـسـتـنـد مـردان بــرگـشـتـه را
بــدان دشـت نـخـچـیـر بــاز آمـدنـدز هـر نـیـکـویـی بـی نـیـاز آمـدنـد
نـوشـتـنـد نـامـه بـه کـاووس شـاهز تــرکـان وز دشـت نـخـچــیـرگـاه
وزان کـز دلیران نشـد کشـتـه کسزواره ز اسـپ انـدر افـتــاد و بــس
بـران دشـت فـرخـنـده بـر پـهـلـواندو هفـتـه همی بـود روشـن روان
ســیـم را بــه درگـاه شــاه آمـدنـدبـــه دیــدار فـــرخ کــلــاه آمــدنــد
چـنین اسـت رسم سرای سـپـنجیکـی زو تـن آسـان و دیگر بـه رنج
بـــریــن و بـــران روز هــم بــگــذردخــردمـنـد مـردم چــرا غـم خــورد
سخنهای این داستان شد بـه بـنز سهراب و رستـم سرایم سخـن



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.