ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ١٧

RSS
تغییر یافته در 2011/08/15 17:55 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فردوسی
چــو خــورشــیــد تــابـــان بــرآورد پــرســـیــه زاغ پـــران فــرو بـــرد ســـر
تــهــمــتــن بــپــوشــیـد بــبــر بــیـاننـشــســت از بــر ژنــده پــیـل ژیـان
کمندی بـه فتـراک بـر بـسـت شستیکـی تـیـغ هـنـدی گـرفـتـه بـدسـت
بــــیـــامـــد بــــران دشـــت آوردگـــاهنــهـاده بــه ســر بــر ز آهـن کــلــاه
هـمـه تـلـخـی از بــهـر بـیـشـی بــودمــبــادا کــه بــا آز خــویـشــی بــود
وزان روی ســـهــراب بـــا انــجـــمـــنهـمــی مــی گــســاریـد بــا رود زن
بـه هومان چـنین گفت کاین شیر مردکـه بـا مـن هـمـی گـردد انـدر نـبـرد
ز بــالـای مـن نـیـســت بــالـاش کــمبــــــرزم انــــــدرون دل نـــــدارد دژم
بــر و کــتــف و یـالـش هـمـانـنـد مـنتـو گـویـی کـه دانـنـده بــر زد رسـن
نــشــانــهـای مــادر بــیـابــم هـمــیبــدان نـیـز لـخـتـی بــتـابــم هـمـی
گـمـانی بـرم من کـه او رسـتـمـسـتکه چـون او بـگیتـی نبـرده کـمسـت
نـبــایـد کـه مـن بــا پـدر جـنـگ جـویشــوم خــیــره روی انــدر آرم بــروی
بــدو گــفــت هــومــان کــه در کــارزاررسـیدسـت رسـتـم بـه مـن انـد بـار
شــنـیـدم کــه در جــنــگ مــازنــدرانچــه کــرد آن دلــاور بــه گــرز گــران
بـدین رخـش مـاند همـی رخـش اویولـیـکــن نـدارد پــی و پــخــش اوی
بــه شـبــگـیـر چـون بــردمـیـد آفـتـابسـر جـنـگ جـویـان بــرآمـد ز خـواب
بــپــوشــیـد ســهـراب خــفــتــان رزمسـرش پــر ز رزم و دلـش پــر ز بــزم
بـیامـد خـروشـان بـران دشـت جـنـگبــه چــنـگ انــدرون گــرزه گــاورنـگ
ز رسـتــم بــپــرسـیـد خـنـدان دو لـبتـو گفتی که بـا او بـه هم بـود شب
که شب چون بـدت روز چون خاستیز پـــیــگــار بـــر دل چــه آراســتـــی
ز کف بـفگن این گرز و شـمشـیر کینبــزن جــنـگ و بــیـداد را بــر زمــیـن
نــشــنــیـم هــر دو پــیــاده بــه هــمبــــه مــــی تــــازه داریـــم روی دژم
بــه پــیـش جـهـانـدار پــیـمـان کـنـیـمدل از جـنگ جـستـن پـشیمان کنیم
هـمـان تـا کـسـی دیـگـر آیـد بــه رزمتــو بــا مـن بــســاز و بــیـارای بــزم
دل مــن هــمــی بـــا تـــو مــهــر آوردهـمـی آب شــرمــم بــه چــهـر آورد
هــمـــانـــا کـــه داری ز گـــردان نــژادکـنـی پـیش مـن گـوهـر خـویش یاد
بـدو گـفـت رسـتـم کـه ای نـامـجـوینـبـودیـم هـرگـز بـدیـن گـفـت وگـوی
ز کشـتـی گرفـتـن سـخـن بـود دوشنـگـیـرم فــریـب تــو زیـن در مـکـوش
نه من کـودکـم گر تـو هسـتـی جـوانبـه کشتـی کمر بـسـتـه ام بـر میان
بــکــوشــیـم و فــرجــام کــار آن بــودکـه فــرمـان و رای جــهـانـبــان بــود
بـسـی گـشـتـه ام در فـراز و نـشـیبنـیـم مـرد گـفــتــار و بــنـد و فــریـب
بــدو گـفــت ســهـراب کــز مـرد پــیـرنـبـاشـد سـخـن زین نشـان دلـپـذیر
مــرا آرزو بـــد کــه در بــســتــرســتبــرآیـد بــه هـنـگــام هـوش از بــرت
کـسـی کـز تــو مـانـد سـتـودان کـنـدبـــپــرد روان تــن بـــه زنــدان کــنــد
اگـر هـوش تــو زیـر دســت مـنـســتبـه فـرمـان یـزدان بـسـایـیـم دسـت
از اســپــان جــنــگــی فــرود آمــدنــدهـشــیـوار بــا گــبــر و خــود آمـدنـد
بــبــسـتـنـد بــر سـنـگ اسـپ نـبــردبـــرفــتــنــد هــر دو روان پــر ز گــرد
بــکـشــتــی گـرفـتــن بــرآویـخــتــنـدز تـن خـون و خـوی را فـرو ریـخـتـنـد
بـزد دسـت سهراب چـون پـیل مستبــرآوردش از جـای و بــنـهـاد پـسـت
بــه کــردار شــیـری کــه بــر گــور نـرزنـد چـنـگ و گـور انـدر آیـد بــه سـر
نـشــســت از بــر ســیـنـه پــیـلــتــنپــر از خـاک چــنـگـال و روی و دهـن
یـکـی خــنـجــری آبــگـون بــرکـشـیـدهمی خواست از تـن سرش را بـرید
بـه سـهـراب گـفـت ای یل شـیـرگـیـرکـمـندافـگـن و گـرد و شـمـشـیرگـیر
دگــرگــونــه تـــر بـــاشــد آیــیــن مــاجـــزیــن بـــاشــد آرایــش دیــن مــا
کـســی کـاو بــکـشــتــی نـبــرد آوردســـر مـــهـــتــــری زیـــر گـــرد آورد
نخـسـتـین که پـشتـش نهد بـر زمیننبـرد سـرش گرچـه بـاشـد بـه کـین
گـــرش بــــار دیـــگـــر بــــه زیـــر آوردز افـــگـــنــدنــش نـــام شـــیــر آورد
بــــدان چـــاره از چـــنـــگ آن اژدهـــاهمی خـواسـت کـاید ز کشـتـن رها
دلـیـر جــوان ســر بــه گــفــتــار پــیـربــداد و بــبــود ایـن سـخـن دلـپـذیـر
یــــکـــــی از دلــــی و دوم از زمــــانسـوم از جـوانـمـردیـش بــی گـمـان
رهـا کـرد زو دسـت و آمـد بــه دشـتچو شیری که بـر پـیش آهو گذشت
هـمـی کـرد نـخـچـیـر و یـادش نـبــودازان کــس کــه بـــا او نــبــرد آزمــود
همی دیر شـد تـا کـه هومان چـو گردبــیـامـد بــپـرسـیـدش از هـم نـبــرد
بـه هومان بـگفـت آن کـجـا رفـتـه بـودسخن هرچـه رستـم بـدو گفتـه بـود
بــدو گــفــت هـومـان گــرد ای جــوانبـه سـیری رسـیـدی هـمـانـا ز جـان
دریـــغ ایـــن بـــر و بــــازو و یـــال تـــومــیـان یـلــی چــنـگ و گــوپــال تــو
هـــژبـــری کـــه آورده بـــودی بــــدامرهـا کـردی از دام و شــد کــار خــام
نــگــه کــن کــزیـن بــیـهـده کــارکــردچـه آرد بـه پـیـشـت بـه دیـگـر نـبـرد
بــگـفــت و دل از جــان او بــرگــرفــتپـرانـده همـی مـاند ازو در شـگـفـت
بــه لـشـکـرگـه خـویـش بــنـهـاد رویبـه خـشم و دل از غم پـر از کار اوی
یـکـی داســتــان زد بــریـن شــهـریـارکه دشمن مدار ارچه خردست خوار
چــو رســتــم ز دســت وی آزاد شــدبــســان یـکــی تــیــغ پــولــاد شــد
خـــرامـــان بـــشـــد ســـوی آب روانچــنـان چــون شـده بــاز یـابــد روان
بـخورد آب و روی و سر و تن بشستبـه پـیش جـهان آفرین شد نخـست
همـی خـواسـت پـیروزی و دسـتـگـاهنـبـود آگـه از بــخـشـش هـور و مـاه
که چـون رفت خـواهد سپـهر از بـرشبــخــواهـد ربــودن کــلـاه از ســرش
وزان آبـــخــور شــد بــه جــای نــبــردپــرانــدیـشــه بــودش دل و روی زرد
همی تاخت سهراب چون پیل مستکـمندی بـه بـازو کـمـانی بـه دسـت
گـــرازان و بــــر گـــور نـــعــــره زنـــانسـمـنـدش جـهـان و جـهان راکـنـان
همـی مـانـد رسـتـم ازو در شـگـفـتز پــیـگــارش انــدازه هـا بــرگــرفــت
چــو ســهـراب شــیـراوژن او را بــدیـدز بـــاد جـــوانــی دلــش بـــردمــیــد
چـنین گفت کای رستـه از چنگ شیرجــدا مــانــده از زخــم شــیـر دلــیـر



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.