ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٢٠

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 01:55 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فردوسی
بــفـرمـود رسـتـم کـه تــا پــیـشـکـاریـکــی جــامـه افــگـنـد بــر جــویـبــار
جــوان را بــران جــامـه آن جــایـگــاهبــخــوابــیـد و آمـد بــه نـزدیـک شـاه
گــو پــیـلـتــن ســر ســوی راه کــردکــس آمـد پــســش زود و آگـاه کــرد
کـه سـهـراب شـد زین جـهـان فـراخهمـی از تـو تـابـوت خـواهـد نـه کـاخ
پـدر جـسـت و بـرزد یکـی سـرد بـادبــنـالـیـد و مـژگـان بـه هـم بــر نـهـاد
هـمـی گـفـت زار ای نـبــرده جــوانســرافــراز و از تـــخــمــه پـــهــلــوان
نـبـینـد چـو تـو نـیز خـورشـیـد و مـاهنه جـوشن نه تـخـت و نه تـاج و کلاه
کــرا آمــد ایــن پــیــش کــامــد مــرابــکـشـتـم جـوانـی بــه پــیـران سـرا
نــبـــیــره جـــهــانــدار ســام ســوارســـوی مــادر از تـــخـــمــه نــامــدار
بــریـدن دو دسـتـم سـزاوار هـسـتجـز از خـاک تـیـره مـبـادم نـشـسـت
کـدامـیـن پــدر هـرگـز ایـن کــار کـردســزاوارم اکـنـون بــه گـفـتــار ســرد
بـه گیتـی کـه کـشـتـسـت فـرزند رادلـــیـــر و جــــوان و خــــردمـــنـــد را
نــکـــوهــش فـــراوان کـــنـــد زال زرهـــمـــان نـــیــز رودابـــه پـــرهـــنـــر
بــدیـن کـار پــوزش چـه پــیـش آورمکـه دل شـان بـه گفـتـار خـویش آورم
چــه گـویـنـد گـردان و گـردنـکـشــانچـو زین سان شود نزد ایشان نشان
چــه گـویـم چــو آگـه شـود مـادرشچـه گـونه فـرسـتـم کـسـی را بـرش
چـه گویم چـرا کـشـتـمش بـی گناهچـــرا روز کـــردم بـــرو بـــر ســـیـــاه
پـــدرش آن گــرانــمــایــه پــهــلــوانچــه گـویـد بــدان پــاک دخـت جــوان
بــریـن تـخـمـه سـام نـفـریـن کـنـنـدهـمـه نـام مـن نـیـز بـی دیـن کـنـنـد
کـه دانـسـت کـاین کـودک ارجـمـنـدبــدیـن سـال گـردد چـو سـرو بــلـنـد
بـه جـنگ آیدش رای و سـازد سـپـاهبــه مـن بــرکـنـد روز روشــن ســیـاه
بـــفــرمــود تـــا دیــبـــه خــســروانکــشـــیــدنــد بـــر روی پـــور جـــوان
هــمــی آرزوگــاه و شـــهــر آمــدشیـکــی تــنــگ تــابــوت بــهـر آمــدش
ازان دشـــت بـــردنــد تـــابـــوت اویسـوی خـیـمـه خـویـش بــنـهـاد روی
بــه پــرده ســرای آتــش انــدر زدنـدهمـه لـشـکـرش خـاک بـر سـر زدنـد
هـمـان خـیـمـه و دیـبـه هـفـت رنـگهـمـه تــخـت پــرمـایـه زریـن پــلـنـگ
بــرآتــش نـهـادنـد و بــرخـاسـت غـوهـمــی گــفــت زار ای جــهـانـدار نـو
دریـــغ آن رخ و بـــرز و بـــالـــای تـــودریــغ آن هــمـــه مـــردی و رای تـــو
دریغ این غم و حـسـرت جـان گسلز مـــــادر جـــــدا وز پـــــدر داغـــــدل
همی ریخت خون و همی کند خاکهـمـه جــامـه خــسـروی کـرد چــاک
هـمــه پــهــلــوانــان کــاووس شــاهنـشـسـتــنـد بــر خـاک بــا او بــه راه
زبـــان بـــزرگــان پـــر از پـــنــد بـــودتـهـمـتــن بــه درد از جـگـربــنـد بــود
چــنـیـنـســت کــردار چــرخ بــلــنــدبـه دسـتـی کـلـاه و بـه دیگـر کـمـنـد
چـو شـادان نشـیند کـسـی بـا کلاهبـــخـــم کـــمــنــدش ربـــایــد ز گــاه
چـرا مـهـر بــایـد هـمـی بــر جــهـانچــو بــایـد خــرامــیـد بــا هـمــرهـان
چـــو انــدیــشـــه گــنــج گــردد درازهمـی گـشـت بـاید سـوی خـاک بـاز
اگــر چــرخ را هـســت ازیـن آگــهـیهمانا کـه گـشـتـسـت مغـزش تـهی
چـنان دان کـزین گردش آگاه نیسـتکه چـون و چـرا سـوی او راه نیسـت
بـدین رفـتـن اکـنون نـبـاید گـریسـتندانم که کارش بـه فـرجـام چـیسـت
بـه رسـتـم چـنین گفت کاووس کیکــه از کـــوه الــبـــرز تـــا بـــرگ نــی
همی بـرد خـواهد بـه گردش سپـهرنـبــایـد فــگـنـدن بــدیـن خــاک مـهـر
یــکــی زود ســـازد یــکــی دیــرتـــرســرانـجــام بــر مــرگ بــاشــد گــذر
تـو دل را بـدیـن رفـتـه خـرسـنـد کـنهـمـه گـوش ســوی خــردمـنـد کــن
اگــر آســمــان بــر زمــیـن بــر زنــیوگـــر آتـــش انــدر جـــهــان در زنــی
نـیـابــی هـمـان رفـتــه را بــاز جـایروانـش کـهـن شـد بـه دیـگـر سـرای
مـــن از دور دیـــدم بـــر و یـــال اویچــنــان بـــرز و بـــالــا و گــوپــال اوی
زمـانـه بــرانـگـیـخــتــش بــا سـپــاهکـه ایـدر بــه دسـت تــو گـردد تــبــاه
چـه سازی و درمان این کار چـیستبـرین رفتـه تـا چـند خـواهی گریست
بـدو گفت رستـم که او خود گذشتنشستست هومان درین پهن دشت
ز تــوران سـرانـنـد و چـنـدی ز چـیـنازیــشــان بــدل در مــدار ایــچ کــیـن
زواره ســــپــــه را گــــذارد بـــــه راهبــه نــیــروی یـزدان و فــرمــان شــاه
بــدو گـفـت شـاه ای گـو نـامـجــویازیــن رزم انـــدوهـــت آیــد بـــه روی
گر ایشـان بـه من چـند بـد کـرده اندو گــــر دود از ایـــران بــــرآورده انــــد
دل مـــن ز درد تـــو شـــد پـــر ز دردنـخـواهـم از ایشـان هـمـی یـاد کـرد



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.