ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٢

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 01:56 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فردوسی
چـنین گفت موبـد که یک روز طوسبـدانگه که بـرخاست بـانگ خروس
خـود و گـیـو گـودرز و چـنـدی سـواربــرفــتــنــد شــاد از در شــهــریــار
بـه نخـچـیر گوران بـه دشـت دغویابــا بــاز و یـوزان نــخــچــیـر جــوی
فــراوان گــرفــتــنــد و انــداخــتــنــدعـلـوفـه چــهـل روزه را سـاخـتــنـد
بــدان جــایـگــه تــرک نــزدیـک بــودزمــیـنــش ز خــرگــاه تــاریـک بــود
یکـی بـیـشـه پـیش انـدر آمـد ز دوربـــه نــزدیــک مــرز ســـواران تـــور
همـی رانـد در پـیش بـا طـوس گـیوپـس انـدر پـرسـتـنـده ای چـنـد نیو
بــران بـیـشـه رفـتـنـد هـر دو سـواربــگـشــتــنـد بــر گــرد آن مـرغــزار
بـه بـیشـه یکـی خـوب رخ یـافـتـنـدپـر از خـنده لب هر دو بـشـتـافتـند
بـــه دیـــدار او در زمـــانـــه نـــبـــودبــرو بــر ز خــوبــی بــهـانـه نــبــود
بــدو گـفـت گـیـوای فـریـبــنـده مـاهتـرا سوی این بـیشه چـون بـود راه
چــنـیـن داد پــاســخ کـه مـا را پــدربــزد دوش بــگـذاشـتـم بــوم و بــر
شب تیره مست آمد از دشت سورهمان چـون مرا دید جـوشـان ز دور
یـکـی خـنـجـری آبـگـون بــرکـشـیـدهمان خواست از تـن سرم را بـرید
بـــپـــرســیــد زو پــهــلــوان از نــژادبـرو سـروبـن یـک بـه یـک کـرد یـاد
بـدو گـفـت مـن خـویـش گـرسـیوزمبــه شــاه آفـریـدون کـشــد پــروزم
پــیــاده بـــدو گــفــت چــون آمــدیکــه بــی بــاره و رهـنـمـون آمـدی
چـنین داد پـاسـخ که اسـپـم بـماندز سـسـتـی مرا بـر زمین بـرنشاند
بـــی انــدازه زر و گــهــر داشـــتـــمبـه سـر بــر یـکـی تـاج زر داشـتـم
بــران روی بــالـا ز مـن بــســتــدنـدنــیـام یـکــی تــیـغ بــر مــن زدنــد
چـو هـشـیـار گـردد پـدر بـی گـمـانسـواری فـرسـتـد پــس مـن دمـان
بـــیآیــد هــمـــی تـــازیــان مـــادرمنـخـواهـد کـزیـن بـوم و بــر بـگـذرم
دل پــهـلــوانــان بــدو نـرم گــشــتسـر طـوس نـوذر بـی آزرم گـشـت
شــه نـوذری گــفــت مــن یـافــتــماز ایـرا چــنـیـن تــیـز بــشـتــافـتــم
بـدو گـفـت گـیو ای سـپـهـدار شـاهنـه بـا مـن بـرابـر بـدی بـی سـپـاه
همـان طـوس نـوذر بـدان بـسـتـهیدکجـا پـیش اسـپ من اینجـا رسـید
بـدو گیو گفت این سخـن خودمگویکه من تـاخـتـم پـیش نخچـیرجـوی
ز بــهـر پــرســتــنـده ای گـرمـگـوینـگـردد جــوانـمـرد پــرخـاشـجــوی
سخن شان بـه تندی بـجایی رسیدکـه ایـن مـاه را سـر بــبــایـد بـریـد
مـیـانـشـان چــو آن داوری شـد درازمـیـانـجــی بــرآمـد یـکـی سـرفـراز
کــه ایـن را بــر شــاه ایــران بــریــدبـدان کـاو دهد هر دو فـرمـان بـرید
نـگــشــتــنـد هـر دو ز گـفــتــار اویبـــر شـــاه ایــران نـــهــادنـــد روی
چــو کــاووس روی کــنــیـزک بــدیـدبـخـنـدیـد و لـب را بـه دنـدان گـزید
بـهر دو سـپـهبـد چـنین گفـت شـاهکـه کـوتـاه شـد بــر شـمـا رنـج راه
بــریـن داســتــان بــگــذارنــیــم روزکـه خـورشـیـد گـیـرنـد گـردان بـیوز
گـوزنـســت اگـر آهـوی دلـبــرســتشـکـاری چـنـین از در مـهـتـرسـت
بـدو گفت خـسـرو نژاد تـو چـیسـتکـه چـهرت همـانند چـهر پـریسـت
ورا گـــفـــت از مـــام خـــاتـــونــیــمز ســـوی پـــدر بـــر فـــریــدونــیــم
نـیـایـم ســپــهـدار گـرســیـوزســتبــران مـرز خــرگـاه او مـرکــزســت
بـدو گـفـت کـاین روی و موی و نژادهمی خواستی داد هر سه به باد
بـه مـشـکـوی زریـن کـنـم شـایـدتســـر مــاه رویــان کــنــم بـــایــدت
چــنـیـن داد پــاســخ کـه دیـدم تــراز گــردنــکــشــان بــرگــزیــدم تــرا
بـت اندر شبـسـتـان فرسـتـاد شـاهبــفـرمـود تــا بــرنـشـیـنـد بــه گـاه
بــیآراســتــنــدش بــه دیــبـــای زردبــه یــاقــوت و پــیـروزه و لــاجــورد
دگـر ایـزدی هـر چـه بــایـسـت بــودیـکـی سـرخ یـاقـوت بــد نـابــسـود



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.