ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٢

RSS
تغییر یافته در 2011/08/15 18:44 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فردوسی
دو فـــرزنــد بـــودش بـــه کـــردار مـــاهســزاوار شــاهـی و تــخــت و کــلــاه
یـکـی نـام گـشـتــاســپ و دیـگـر زریـرکــه زیــر آوریــدی ســـر نــره شـــیــر
گــذشــتــه بــه هــر دانــشــی از پــدرز لــشــکــر بــه مـردی بــرآورده ســر
دو شــاه ســـرافــراز و دو نــیــک پـــینــبـــیــره جـــهــانــدار کـــاوس کـــی
بــدیـشـان بـدی جـان لـهـراسـپ شـادوزیـشـان نـکـردی ز گـشـتـاسـپ یـاد
کـه گـشـتـاسـپ را سـر پـر از بــاد بـودوزان کــار لــهــراســپ نــاشــاد بـــود
چــنــیــن تـــا بـــرآمــد بـــریــن روزگــارپــر از درد گـشــتــاســپ از شـهـریـار
چـنـان بـد کـه در پـارس یـک روز تـخـتنــهــادنــد زیـر گــل افــشــان درخــت
بــفــرمــود لــهــراســپ تــا مــهــتــرانبــرفـتــنـد چــنـدی ز لـشــکـر ســران
بـه خـوان بـر یکی جـام می خـواستـنددل شــاه گــیــتــی بـــیــاراســتـــنــد
چو گشتاسپ می خورد برپای خاستچـنین گفت کای شاه بـا داد و راست
بـه شـاهی نشـسـت تـو فـرخـنده بـادهــمــان جــاودان نــام تــو زنــده بــاد
تــــرا داد یــــزدان کــــلــــاه و کــــمــــردگـــر شـــاه کـــیـــخـــســـرو دادگـــر
کــنـون مــن یـکــی بــنــده ام بــر درتپـــرســـتـــنــده اخـــتـــر و افــســرت
نــدارم کــســی را ز مــردان بـــه مــردگــر آیــنــد پــیــشــم بـــه روز نــبـــرد
مـــگـــر رســـتــــم زال ســــام ســـوارکــه بـــا او نــســازد کــســی کــارزار
چـو کیخـسـرو از تـو پـر اندیشه گشـتتــرا داد تــخــت و خـود انـدر گـذشـت
گــر ایــدونــک هــســـتـــم ز ارزانــیــانمــرا نــام بــر تــاج و تــخــت و کــیـان
چـنـیـن هـم کـه ام پـیـش تـو بـنـده وارهـمـی بـاشـم و خـوانـمـت شـهـریـار
بـه گشتاسپ گفت ای پـسر گوش دارکـه تــنـدی نـه خـوب آیـد از شـهـریـار
چـــو انــدر کــیــخـــســرو آرم بـــه یــادتـو بــشـنـو نـگـر سـر نـپــیـچـی ز داد
مــرا گــفـــت بـــیــدادگـــر شـــهــریــاریــکــی خــو بــود پــیــش بــاغ بــهــار
کــه چــون آب بــایــد بــه نــیــرو شــودهـــمـــه بـــاغ ازو پـــر ز آهـــو شـــود
جــوانـی هـنـوز ایـن بــلــنـدی مـجــویسـخـن را بــسـنـج و بـه انـدازه گـوی
چـو گشـتـاسـب بـشنید شـد پـر ز دردبـــیــامــد ز پـــیــش پـــدر گــونــه زرد
هــمــی گــفــت بــیـگــانــگــان را نــوازچـنـیـن بـاش و بـا زاده هـرگـز مـسـاز
ز لــشــکــر ورا بـــود ســیــصــد ســوارهــمــه گــرد و شــایــســتـــه کــارزار
فــرود آمــد و کــهــتـــران را بـــخــوانــدهـمــه رازهـا پــیـش ایـشــان بــرانــد
کـه امـشـب هـمـه سـاز رفـتـن کـنـیـددل و دیــده زیــن بــارگــه بــرکــنــیــد
یکی گفت ازیشان که راهت کجـاسـتچــو بــرداری آرامـگـاهـت کـجــاســت
چــنــیـن داد پــاســخ کــه در هـنــدوانمــــرا شــــاد دارنـــد و روشــــن روان
یـکــی نـامــه دارم مــن از شــاه هـنـدنـوشـتــه ز مـشـک ســیـه بــر پــرنـد
کــه گــر زی مــن آیــی تــرا کــهــتــرمز فـــرمـــان و رای تـــو بــــرنـــگـــذرم
چو شب تـیره شد بـا سپـه بـرنشستهمی رفت جوشان و گرزی به دست
بــه شــبــگـیـر لـهـراســپ آگــاه شــدغـمی گشـت و شـادیش کوتـاه شـد
ز لـشــکـر جــهـانـدیـدگـان را بــخــوانـدهـمـه بــودنـی پـیـش ایـشـان بــرانـد
بـبـینید گفـت این که گشـتـاسـپ کـرددلــم کــرد پـــر درد و ســر پــر ز گــرد
بـــــپــــروردمــــش تــــا بــــرآورد یــــالشـد انـدر جــهـان نـامـور بــی هـمـال
بــدانـگـه کـه گـفـتــم کـه آمـد بــه بــارز بــــاغ مــــن آواره شــــد نـــامــــدار
بــرفــت و بــر انــدیـشــه بــر بــود دیــربـــفــرمــود تــا پـــیــش او شــد زریــر
بــدو گـفــت بــگــزیـن ز لـشــکــر هـزارســــــــواران گـــــــرد از در کـــــــارزار
بــرو تــیــز بــر ســوی هــنــدوســتــانمــبـــادا بـــر و بـــوم جـــادوســـتـــان
ســوی روم گــســتــهـم نـوذر بــرفــتســوی چــیـن گــرازه گــرازیـد تــفــت



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.