ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٢٤

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 02:50 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فردوسی
چــو آگـاه شـد شـاه کـامـد پــسـرکــلــاه کــیــان بــر نــهــاده بــســر
مـهان و کـهانرا همـه خـواند پـیشهمه زند و استـا بـه نزدیک خویش
همه موبـدان را بـه کرسی نشاندپـس آن خـسـرو تـیغ زن را بـخـواند
بـیـامـد گـو و دسـت کـرده بــکـشبـه پـیـش پـدر شـد پـرسـتـار فـش
شـه خـسـروان گـفـت بـا مـوبـدانبـــدان رادمــردان و اســپــهــبــدان
چــه گـویـیـد گـفــتــا کـه آزاده ایـدبـه سخـتـی همه پـرورش داده اید
بـه گیتی کسی را که بـاشد پسربـــدو شــاد بـــاشــد دل تـــاجـــور
بـه هـنـگـام شـیرین بـه دایه دهـدیـکـی تــاج زریـنـش بــر ســر نـهـد
همی داردش تـا شود چیره دستبـیامـوزدش خـوردن و بـر نشـسـت
بـسـی رنـج بـیـنـد گـرانـمـایه مـردســورای کــنــدش آزمــوده نــبـــرد
چــو آزاده را ره بـــه مــردی رســدچـنان زر که از کان بـه زردی رسـد
مـراورا بــجــویـد چــو جــویـنـدگـانورا بــیــش گــویـنــد گــویـنــدگــان
ســواری شـود نـیـک و پــیـروز رزمسـرانـجـمـنـهـا بــه رزم و بــه بــزم
چـو نیرو کـنـد بـا سـرو یال و شـاخپـدر پـیر گشـتـه نشسـتـه بـه کاخ
جـهـان را کـنـد یـکـسـره زو تــهـینـبــاشــد ســزاوار تــخــت مــهـی
نـدارد پــدر جــز یـکـی نـام تــخـتنـشـسـتـه در ایوان نگـهبـان رخـت
پـسـر را جـهان و درفـش و سـپـاهپــدر را یــکــی تــاج و زریـن کــلــاه
نـبــاشـد بــران پــور هـمـداسـتـانپـسـنـدنـد گـردان چـنـین داسـتـان
ز بــهـر یـکـی تـاج و افـسـر پــسـرتـــن بـــاب را دور خــواهــد ز ســر
کند بـا سـپـاهش پـس آهنگ اوینـهـاده دلــش نـیـز بــر جــنـگ اوی
چـه گـویید پـیران کـه بـا این پـسـرچــه نـیـکــو بــود کــار کــردن پــدر
گـزینـانـش گـفـتـنـد کـای شـهریارنـیاید خـود این هـرگـز انـدر شـمـار
پـــدر زنــده و پـــور جـــویــای گــاهازیـن خــام تــر نـیـز کـاری مـخــواه
جـهـانـدار گـفـتـا کـه ایـنـک پــسـرکــه آهــنــگ دارد بـــه جــای پــدر
ولـیـکـن مـن او را بــه چـوبـی زنـمکـه گـیـرنـد عــبــرت هـمـه بــرزنـم
بــبــنـدم چــنـانـش ســزاوار پــسبـبندی که کس را نبـستست کس
پـسـر گفت کای شـاه آزاده خـویمــرا مــرگ تـــو کــی کــنــد آرزوی
نـدانـم گـنـاهـی مـن ای شـهـریـارکـه کـردسـتــم انـدر هـمـه روزگـار
بـه جـان تـو ای شاه گر بـد بـه دلگمان بـرده ام پـس سرم بـر گسل
ولیکن تـو شاهی و فرمان تـراستتـراام مـن و بـنـد و زنـدان تـراسـت
کـنون بـنـد فـرمـا و گـر خـواه کـشمرا دل درستـست و آهسته هش
سـر خــسـروان گـفـت بــنـد آوریـدمـر او را بــبـنـدیـد و زیـن مـگـذریـد
بــه پــیــش آوریــدنــد آهــنــگــرانغــل و بــنـد و زنـجــیـرهـای گــران
دران انجمن کس به خواهش زباننـجــنــبــیـد بــر شــهـریـار جــهـان
بـبـستـند او را سر و دست و پـایبـه پـیش جـهـانـدار گـیهـان خـدای
چـنـانـش بـبـسـتـنـد پـای اسـتـوارکه هرکش همی دید بگریست زار
چــو کــردنـد زنـجــیـر در گــردنـشبــفـرمـود بــسـتـه بـه در بــردنـش
بــیـاریـد گــفــتــا یـکــی پــیـل نــردونـده پــرنـده چـو مـرغـی بــه پــر
فــراز آوریـدنــد پــیـلــی چــو نــیـلمـر او را بـبـسـتـند بـر پـشـت پـیل
چـو بــردنـدش از پــیـش فـرخ پــدردو دیـده پــر از آب و رخــسـاره تــر
فــرســتــاده ســوی دژ گــنـبــدانگـرفـتـه پـس و پـیش اسـپـهـبـدان
پــر از درد بــردنــد بــر کــوهـســارســتــون آوریـدنــد ز آهــن چــهــار
بـه کـرده سـتـونـهـا بـزرگ آهـنـینســر انــدر هـوا و بــن انـدر زمــیـن
مر او را بـرانجـا بـبـسـتـند سـخـتز تـختش بـیفگند و بـرگشت بـخت
نـگــهـبــان او کــرد پــس انـد مــردگــو پـــهــلــوان زاده بـــا داغ و درد
بـدان تـنگـی اندر همـی زیسـتـیزمـان تــا زمـان زار بــگــریـســتــی



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.