ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ١٥

RSS
تغییر یافته در 2011/08/15 18:56 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فردوسی
چـنین گفت بـا رسـتـم اسـفندیارکـه ایـن نـیـک دل مـهـتــر نـامـدار
من ایدون شنیدستـم از بـخـردانبـــزرگــان و بـــیــداردل مــوبـــدان
ازان بــرگــذشــتــه نــیـاکــان تــوسـرافـراز و دیـن دار و پــاکـان تــو
کــه دســتــان بــدگــوهــر دیـوزادبــه گــیـتــی فــزونـی نـدارد نـژاد
فـراوان ز سـامـش نهان داشـتـندهمـی رسـتـخـیز جـهان داشـتـند
تنش تیره بد موی و رویش سپیدچـو دیدش دل سـام شـد نـاامـید
بــفــرمــود تــا پــیـش دریـا بــرنـدمگـر مـرغ و مـاهی ورا بـشـکـرند
بــیـامـد بــگـسـتـرد سـیـمـرغ پـرنــدیــد انــدرو هــیــچ آیـیـن و فــر
بـبـردش به جایی که بودش کنامز دستـان مر او را خورش بـود کام
اگـر چــنـد ســیـمـرغ نـاهـار بــودتـن زال پـیـش انـدرش خـوار بــود
بـینداخـتـش پـس بـه پـیش کـنامبـه دیـدار او کـس نـبــد شـادکـام
همـی خـورد افـگـنـده مـردار اویز جــامـه بــرهـنـه تــن خـوار اوی
چـو افـگـنـد سـیمـرغ بـر زال مـهربرو گشت زین گونه چندی سپهر
ازان پـس که مردار چندی چشیدبـرهنه سوی سیستـانش کشید
پـذیرفـت سـامش ز بـی بـچـگـیز نــادانـی و دیـوی و غــرچــگــی
خـجـسـتـه بـزرگان و شـاهان مننـیـای مــن و نـیـکــخــواهـان مـن
ورا بــرکــشــیـدنـد و دادنـد چــیـزفـراوان بـرین سـال بـگـذشـت نیز
یکـی سـرو بـد نابـسـوده سـرشچو بـا شاخ شد رستم آمد بـرش
ز مـــردی و بـــالـــا و دیـــدار اویبـه گـردون بـرآمـد چـنین کـار اوی
بـریـن گـونـه نـاپـارسـایی گـرفـتبـبـالید و پـس پـادشـاهی گرفـت



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.