ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ١٩

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 02:57 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فردوسی
چــنـیـن پــاســخ آوردش اسـفـنـدیـارکـه گـفـتـار بـیـشـی نـیـایـد بــه کـار
شـکـم گـرسـنـه روز نیمـی گـذشـتز گـفـتــار پــیـکـار بــســیـار گـشــت
بــیــاریــد چــیــزی کــه داریــد خــوانکـسـی را کـه بـسـیار گـوید مخـوان
چـو بـنهاد رسـتـم بـه خـوردن گـرفـتبـمـاند اندر آن خـوردن اندر شـگـفـت
یـل اســفــنــدیـار و گــوان یـکــســرهز هـر ســو نـهـادنـد پــیـشــش بــره
بــفــرمــود مــهــتــر کــه جــام آوریــدبــه جــای مـی پــخـتــه خــام آوریـد
بــبــیـنـیـم تــا رسـتـم اکـنـون ز مـیچــه گــویـد چــه آرد ز کــاوس کــی
بــیـاورد یـک جــام مــی مــیـگــســارکـه کـشـتـی بــکـردی بــروبــر گـذار
بــه یـاد شـهـنـشـاه رسـتـم بــخـوردبـــرآورد ازان چـــشـــمـــه زرد گـــرد
هـمــان جــام را کــودک مــیـگــســاربــــیـــاورد پــــر بــــاده شــــاهــــوار
چـنین گفـت پـس بـا پـشـوتـن بـه رازکــه بــر مــی نـیـایـد بــه آبــت نـیـاز
چــرا آب بـــر جــام مــی بــفــگــنــیکـه تـیـزی نـبـینـد کـهـن بـشـکـنـی
پـشـوتـن چـنـین گـفـت بـا مـیگـسـارکـه بـی آب جـامـی می افـگـن بـیار
مـی آورد و رامـشــگـران را بــخــوانـدز رسـتـم همی در شـگفـتـی بـماند
چــو هــنــگــامــه رفــتـــن آمــد فــرازز مـی لـعـل شـد رســتــم سـرفـراز
چــنـیـن گـفـت بــا او یـل اسـفـنـدیـارکــه شــادان بـــدی تــا بــود روزگــار
مـی و هـرچ خــوردی تــرا نـوش بــادروان دلــــاور پـــــر از تـــــوش بـــــاد
بــدو گـفــت رســتــم کـه ای نـامـدارهــمــیــشــه خــرد بــادت آمــوزگــار
هران می که با تو خورم نوش گشتروان خــردمــنــد را تـــوش گــشــت
گـر ایـن کـیـنـه از مـغـز بـیـرون کـنـیبــزرگــی و دانـش بــرافــزون کــنـی
ز دشــت انـدرآیـی ســوی خــان مـنبــوی شـاد یـک چــنـد مـهـمـان مـن
ســخــن هـرچ گـفــتــم بــجــای آورمخــرد پـــیــش تـــو رهــنــمــای آورم
بــیـاسـای چـنـدی و بــا بــد مـکـوشســوی مــردمـی یـاز و بــازآر هـوش
چــنـیـن گـفـت بــا او یـل اسـفـنـدیـارکـه تـخـمـی کـه هرگـز نـروید مـکـار
تــو فــردا بــبــیـنــی ز مــردان هــنــرچــو مـن تــاخـتــن را بــبــنـدم کـمـر
تـن خـویـش را نـیـز مـسـتــای هـیـچبــه ایـوان شـو و کـار فـردا بــســیـچ
بــبــیـنــی کــه مــن در صــف کــارزارچــنـانـم چــو بــا بــاده و مـیـگـســار
چــو از شــهــر زاول بــه ایـران شــومبــه نـزدیـک شــاه و دلــیـران شــوم
هـنـر بــیـش بــیـنـی ز گــفــتــار مـنمــجــوی انـدریـن کــار تــیـمــار مــن
دل رسـتــم از غـم پــرانـدیـشـه شـدجهان پیش او چون یکی بـیشه شد
کــه گــر مــن دهـم دســت بــنـد وراوگــــر ســـــر فـــــرازم گــــزنــــد ورا
دو کـارسـت هـر دو بـه نـفـریـن و بــدگــزایـنـده رســمــی نـو آیـیـن و بــد
هــم از بــنــد او بــد شــود نــام مــنبــد آیـد ز گـشـتــاسـپ انـجــام مـن
بــه گـرد جــهـان هـرک رانـد سـخــننــکــوهــیــدن مــن نــگــردد کــهــن
که رسـتـم ز دست جـوانی بـخـستبـه زاول شد و دسـت او را بـبـسـت
هـمـان نـام مـن بــازگــردد بــه نـنـگنـمـانـد ز مـن در جـهان بـوی و رنـگ
وگـر کـشــتــه آیـد بــه دشــت نـبــردشــود نــزد شـــاهــان مــرا روی زرد
کـه او شـهـریـاری جـوان را بــکـشـتبـدان کو سـخـن گفـت بـا او درشـت
بــریـن بــر پـس از مـرگ نـفـریـن بـودهـمـان نـام مـن نـیـز بــی دیـن بــود
وگر من شوم کشـتـه بـر دسـت اوینـمـانـد بـه زاولـسـتـان رنـگ و بــوی
شـکـسـتـه شـود نـام دسـتـان سـامز زابــل نــگــیـرد کــســی نـیـز نــام
ولـیـکــن هـمـی خــوب گـفــتــار مـنازیـن پــس بــگــویـنـد بــر انـجــمــن
چـنـین گـفـت پـس بـا سـرافـراز مـردکــه انــدیــشـــه روی مــرا زرد کــرد
کـه چـنـدیـن بـگـویـی تـو از کـار بـنـدمـــرا بـــنــد و رای تـــو آیــد گـــزنــد
مـگـر کـاسـمـانی سـخـن دیگـرسـتکـه چـرخ روان از گـمـان بــرتــرسـت
هـمــه پــنــد دیـوان پــذیـری هـمــیز دانـش سـخـن بــرنـگـیـری هـمـی
تــــرا ســــال بــــرنـــامـــد از روزگـــارنـــدانـــی فـــریــب بـــد شـــهــریــار
تــو یــکــتـــادلــی و نــدیــده جــهــانجـهانـبـان بـه مـرگ تـو کـوشـد نهان
گر ایدونک گشـتـاسـپ از روی بـخـتنـیابـد همـی سـیری از تـاج و تـخـت
بـــه گـــرد جـــهــان بـــر دوانـــد تـــرابـــهـــر ســـخـــتئی پـــرورانـــد تـــرا
بـه روی زمـین یکـسـر انـدیـشـه کـردخرد چون تبـر هوش چون تیشه کرد
کـه تــا کـیـسـت انـدر جـهـان نـامـدارکــجــا ســر نــپــیــچــانــد از کــارزار
کـــزان نــامــور بـــر تـــو آیــد گـــزنــدبــمـانـد بــدو تــاج و تــخــت بــلــنـد
کـه شـایـد کـه بـر تـاج نـفـرین کـنـیموزیـن داسـتـان خـاک بـالـیـن کـنـیـم
همـی جـان مـن در نـکـوهـش کـنـیچــرا دل نــه انــدر پــژوهـش کــنـی
بـه تـن رنج کاری تو بـر دست خویشجــز از بــدگـمـانـی نـیـایـدت پــیـش
مــکــن شــهــریـارا جــوانــی مــکــنچــنـیـن بــر بــلــا کــامـرانـی مـکــن
دل مـــا مـــکـــن شـــهــریــارا نــژنــدمـیـاور بــه جــان خــود و مـن گــزنـد
ز یــــزدان و از روی مــــن شــــرم دارمـخـور بــر تــن خـویـشـتــن زیـنـهـار
تــرا بــی نـیـازیـســت از جــنـگ مـنوزیـن کـوشـش و کـردن آهـنـگ مـن
زمـانـه هـمـی تــاخــتــت بــا سـپــاهکه بر دست من گشت خواهی تباه
بــمــانـد بــه گــیـتــی ز مـن نـام بــدبـه گـشـتـاسـپ بـادا سـرانـجـام بـد
چـو بـشـنـیـد گـردنـکـش اسـفـنـدیـاربــدو گــفــت کــای رســتــم نـامـدار
بـه دانای پـیشـی نگـر تـا چـه گـفـتبـدانگه که جـان بـا خـرد کـرد جـفـت
کــه پـــیــر فــریــبـــنــده کــانــا بـــودوگـــر چـــنـــد پـــیــروز و دانـــا بـــود
تـو چندین همی بـر من افسون کنیکـه تــا چـنـبــر از یـال بــیـرون کـنـی
تو خواهی که هرکس که این بـشنودبــدیـن خــوب گــفــتــار تــو بــگــرود
مـــرا پـــاک خـــوانــنــد نــاپـــاک رایتــرا مــرد هـشــیـار نــیـکــی فــزای
بـــگــویــنــد کــو بـــا خـــرام و نــویــدبـــیــامــد ورا کــرد چـــنــدی امــیــد
سـپــهـبــد ز گـفـتـار او سـر بــتـافـتازان پـس که جـز جـنگ کاری نیافـت
همی خـواهش او همه خـوار داشـتزبــانـی پــر از تــلـخ گـفـتــار داشـت
بــدانـی کـه مـن سـر ز فـرمـان شـاهنـتــابــم نـه از بــهـر تــخــت و کـلـاه
بـدو یابـم انـدر جـهـان خـوب و زشـتبــدویـسـت دوزخ بـدو هـم بـهـشـت
تـــرا هــرچ خــوردی فــزایــنــده بـــادبــدانــدیـشــگــان را گــزایـنــده بــاد
تـو اکـنون بـه خـوبـی بـه ایوان بـپـویسخن هرچ دیدی بـه دستـان بـگوی
سـلـیـحـت هـمـه جـنـگ را سـاز کـنازین پـس مـپـیـمـای بـا مـن سـخـن
پــگـاه آی در جــنـگ مـن چــاره سـازمـکـن زین سـپـس کـار بـر خـود دراز
تـــو فــردا بـــبـــیــنــی بـــه آوردگــاهکه گیتی شود پـیش چشمت سیاه
بـــدانــی کــه پــیــکــار مــردان مــردچــگــونــه بــود روز جــنــگ و نــبــرد
بـدو گفـت رسـتـم که ای شـیرخـویتــرا گــر چــنــیــن آمــدســت آرزوی
تــرا بــر تــگ رخــش مـهـمــان کــنـمســرت را بــه گــوپــال درمـان کــنـم
تـو در پـهـلـوی خـویش بـشـنـیده ایبــه گـفــتــار ایـشــان بــگـرویـده ای
کــه تــیـغ دلــیـران بــر اســفــنــدیـاربـــه آوردگــه بـــر، نــیــایــد بــه کــار
بـــبـــیــنــی تـــو فــردا ســنــان مــراهــمـــان گـــرد کـــرده عـــنــان مــرا
کـــه تـــا نــیــز بـــا نــامـــداران مـــردبــه خــویـی بــه آوردگــه بــر، نـبــرد
لــب مــرد بــرنــا پــر از خــنــده شــدهمـی گـوهر آن خـنـده را بـنده شـد
بـه رستـم چـنین گفت کای نامجـویچـرا تـیز گشـتـی بـدین گفت و گوی
چــو فـردا بــیـابــی بــه دشـت نـبــردبـــبـــیــنــی تـــو آورد مـــردان مـــرد
نه من کـوهم و زیرم اسـپـی چـوکـوهیـگــانـه یـکــی مـردمـم چــون گـروه
گــر از گــرز مــن بـــاد یــابـــد ســرتبـــگـــریــد بـــه درد جـــگـــر مــادرت
وگــر کـــشـــتـــه آیــی بـــه آوردگــاهبــبــنـدمـت بــر زیـن بــرم نـزد شــاه
بــدان تــا دگــر بــنــده بــا شــهــریـارنـــجــــویـــد بــــه آوردگــــه کــــارزار



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.